II SA/Gl 463/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...] nakazującą [...] rozbiórkę budynku magazynowego (obiekt nr [...] wg numeracji na planie sytuacyjnym), położonego na terenie posesji w K. przy ul. [...]. Na powyższe rozstrzygnięcie L. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazał, iż przystąpienie do realizacji przewidzianego zaskarżonym aktem nakazu spowoduje po jego stronie niepowetowaną rażąco wysoką stratę. Bowiem od momentu nabycia przedmiotowego budynku, w związku z podjęciem działań zmierzających do przywrócenia owego obiektu do należnego stanu technicznego, poniósł bardzo duże nakłady. Ponadto powołał się na interes społeczny podkreślając, iż przyczynił się jako przedsiębiorca (spośród nielicznego grona tych ostatnich), do rozwoju i poprawy sytuacji ekonomicznej dzielnicy [...] w K., zdegradowanej dotychczas wieloletnią działalnością [...] i [...]. Nadto podniósł, iż posesja przy której zlokalizowana jest hala tętni życiem, dając zatrudnienie kilkuset osobom oraz stanowi miejsce wykonywania działalności wielu firm. Organ odwoławczy nie ustosunkował się do złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek. Zaznaczenia wymaga, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo oparty jest na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje bowiem jedynie w zakresie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności. Nie obejmuje natomiast swoim zakresem obowiązku "wykazania" (uprawdopodobnienia, udowodnienia) okoliczności stanowiących jego podstawę. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 ([w:] OSS z 2005 r. nr 3, poz. 72) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Jednakże przyjdzie zauważyć, iż uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz, Glosa do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, [w:] Gdańskie Studia Prawnicze. Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1). Zarówno biorąc pod rozwagę okoliczności powołane przez stronę skarżącą, jak i te badane z urzędu, a w szczególności uwzględniając treść i charakter nałożonego zaskarżonym aktem obowiązku oraz jego wykonanie, Sąd doszedł do przekonania, że realizacja zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania po stronie skarżącego znacznej szkody. Wykonanie robót rozbiórkowych wiąże się niewątpliwie z poniesieniem dodatkowych kosztów. Rozbiórka, w zaskarżonym rozstrzygnięciu, obiektu halowego o powierzchni zabudowy [...] m² (tj. o długości [...] m i szerokości [...] m), a zatem obiektu o stosunkowo większych rozmiarach, sprowadza się w swej istocie do podjęcia kosztownych działań, wiążących się także z trudnościami, po stronie inwestora. Nadto rozbiórka budynku nierzadko prowadzi do zniszczenia części użytych do jego budowy materiałów budowlanych, nawet przy uwzględnieniu, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie nośno-stalowej konstrukcji hali, której ściany i dach zbudowane są z płyt warstwowych (tj. dwóch warstw blachy i styropianu w środku). Jednakże zaznaczyć należy, iż Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zajmuje stanowiska co do jej legalności. Nie jest to bowiem ustawowa przesłanka, w oparciu o którą należało oceniać zasadność wniosku. Kontrola zgodności z prawem tego aktu może nastąpić dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. Fakt uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza zatem przesądzenia o zasadności wniesionej przez niego skargi. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.