II SA/Gl 476/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia skargi. 1 Decyzją z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nr [...], którą to nałożono na G. B. obowiązek wykonania rozbiórki studni wraz z instalacją do poboru wody podziemnej, zlokalizowanej na działce nr [...] w Z.. Pismem z dnia 8 marca 2016 r. J. C., reprezentujący w postępowaniu administracyjnym G. B., zaskarżył w imieniu swojego mocodawcy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach powyższą decyzję organu odwoławczego. Do skargi załączono wniosek z dnia 17 marca 2016 r., podpisany na wezwanie Sądu przez skarżącego, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku poinformowano, że zachowując 30-dniowy termin do złożenia skargi, dwukrotnie wysyłano ją na pozyskany z Internetu, poprzedni adres siedziby organu odwoławczego, tj. na ul. [...] w K. Jednocześnie wskazano, że o nowym adresie siedziby organu także powzięto wiadomość z Internetu. W załączeniu przesłano kserokopie dwóch potwierdzeń nadania oraz kopię zwróconej przesyłki z adnotacją pracownika "A" S.A., że "adresat wyprowadził się". W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku podniósł, iż inwestor w toku postępowania był kilkakrotnie informowany o zmianie siedziby organu, przy czym prawidłowy adres wskazano także w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. Jednakże wniosek taki musi spełniać określone przepisami warunki. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jednakże, aby wniosek mógł zostać uwzględniony, powołane powyższej przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu, bądź też – stosownie do art. 88 p.p.s.a. w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2005 r. sygn. akt II FZ 1/05, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać przyjdzie, że wnioskodawca składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zatem, w pierwszej kolejności wykazać kiedy odpadła przyczyna uchybienia terminu, tj. kiedy przestała istnieć przeszkoda w prawidłowym zaadresowaniu skargi. Następnie zaś winien uprawdopodobnić, że przeszkoda ta nie była przez niego zawiniona. Zdaniem Sądu, w oparciu o przywołaną wyżej regulację, stwierdzić należało, że w zawisłej sprawie nie został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z akt, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 lutego 2016 r. Tak więc termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął w dniu 21 marca 2016 r. (tj. w poniedziałek, 19 marca 2016 r. wypadł bowiem w sobotę). Z kolei z pobranych wydruków elektronicznych ze strony http://emonitoring.poczta-polska.pl, dotyczących zwróconych przesyłek ze skargą wynika, że pierwsza przesyłka została nadana w dniu 9 marca 2016 r., druga zaś - w dniu doręczenia nadawcy pierwszej zwróconej przesyłki, tj. w dniu 16 marca 2016 r. Mając na względzie wskazane w rozpoznawanym wniosku okoliczności Sąd uznał, że termin do wystąpienia z takim wnioskiem rozpoczął bieg w dniu odebrania drugiej błędnie zaadresowanej przesyłki zawierającej skargę, tj. w dniu 25 marca 2016 r. W konsekwencji termin do wniesienia przedmiotowego wniosku upłynął z dniem 1 kwietnia 2016 r. Natomiast w niniejszej sprawie, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 18 kwietnia 2016 r., a zatem po terminie. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie podkreślić jednakże wypada, iż samo wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w przewidzianym do tego terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Odwołując się do ugruntowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu wskazać przyjdzie, że wniosek strony o przywrócenie terminu, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy w uchybieniu terminu natomiast wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu uchybionej czynności. O jej wystąpieniu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw, skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W zawisłej sprawie nie sposób uznać, że wnioskodawca dochował należytej staranności wnosząc skargę. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że zmieniony adres siedziby [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. znajdował się na korespondencji kierowanej do skarżącego, tj. w przesłanym do wiadomości piśmie z dnia 26 listopada 2015 r., w którym to organ odwoławczy zwrócił się do tut. Sądu o wypożyczenia akt administracyjnych, a także w wezwaniach organu z dnia 18 grudnia 2015 r. i 11 stycznia 2016 r., jak również w nagłówku zaskarżonej decyzji. Nie istniała wobec tego żadna obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca prawidłowe zaadresowane przesyłki zawierającej skargę. Omyłkowe wykorzystanie nieaktualnego adresu siedziby organu odwoławczego, nie może usprawiedliwiać uchybienia terminowi do wniesienia skargi, nawet jeśli tak błędnie zaadresowana skarga została złożona w placówce pocztowej w przewidzianym do tego terminie. Reasumując, nawet gdyby wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został wniesiony w przewidzianym do tego terminie, podlegałby on i tak oddaleniu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżący bowiem nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi, a zatem nie byłoby podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. ----------------------- 4