II SA/Gl 486/05

PostanowienieWSA w Gliwicach2005-10-06

Skład orzekający: Włodzimierz Kubik, Iwona Bogucka, Stanisław Nitecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, wniesiona bez uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku i bez żądania wymierzenia grzywny, jest niedopuszczalna z innych przyczyn?
Ratio decidendi
Skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała, że przed jej wniesieniem pisemnie wezwała właściwy organ do wykonania wyroku i nie zażądała wymierzenia temu organowi grzywny. Niewypełnienie któregokolwiek z tych wymogów stanowi brak formalny skutkujący odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
E. K. wniósł skargę na organy nadzoru budowlanego, zarzucając im niewykonanie wyroku WSA z dnia 26 lipca 2004 r. sygn. II SA/Ka 2200/02, który uchylił decyzje dotyczące samowoli budowlanej. Skarżący domagał się ukarania grzywną zarówno Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., jak i Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wystąpił z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Skarżący odpowiedział, że dwukrotnie występował do organów o wykonanie wyroku.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Sędziowie WSA Iwona Bogucka Stanisław Nitecki ( spr.) Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel po rozpoznaniu w dniu 6 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. K. na Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niewykonania orzeczenia sądu w sprawie oceny stanu technicznego obiektu budowlanego postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę Pismem procesowym z dnia [...] E. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na organy nadzoru budowlanego pierwszej i drugiej instancji województwa ś. W skardze tej podniósł on, że organy te ignorują wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2004 r. sygn. II SA/Ka 2200/02. W motywach skargi podniósł, że do dnia jej złożenia organy nadzoru budowlanego nie nakazały rozebrać samowoli budowlanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia 11 maja 2005 r. przekazał skargę E. K. do Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i zobowiązał organ ten do udzielenia w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisma odpowiedzi na skargę i przekazania akt sprawy. Organ ten pismem z dnia [...]przekazał odpowiedź na skargę i przesłał akta. Ś Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wystąpił o oddalenie skargi i przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania. Po zapoznaniu się z przekazaną dokumentacją tutejszy Sąd pismem z dnia 15 czerwca 2005 r. zwrócił się do skarżącego by ten wykazał, czy przed wniesieniem skargi wystąpił do Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku i zobowiązał go do udzielenia odpowiedzi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący pismem procesowym z dnia [...] udzielił stosownej odpowiedzi i wskazał, że dwukrotnie występował do organów nadzoru budowlanego o wykonanie wyroku. W trakcie rozprawy sądowej skarżący wystąpił o ukaranie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. oraz Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. grzywną w wysokości [...] zł ([...] zł ). Wskazał także, że wezwanie organu administracji do wykonania wyroku zamieszczone zostało w piśmie z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył. Wniesiona skarga nie mogła odnieść skutku. Sąd administracyjny powołany jest do kontroli działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w przepisach prawa. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dostrzegł w działaniach organów nadzoru budowlanego naruszeń uzasadniających uwzględnienie wniesionej skargi. Stosownie do postanowień art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W świetle przywołanego powyżej przepisu wniesienie skargi do sądu na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego możliwe jest po uprzednim pisemnym wezwaniu organu administracji publicznej do wykonania wyroku oraz wymaga domagania się wymierzenia temu organowi grzywny. Nie wypełnienie jednego z powyższych wymogów oznacza brak formalny wniosku skutkujący niezbędnością odrzucenia skargi. W rozpatrywanej sprawie skarżący domaga się ukarania grzywną zarówno Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Należy zauważyć, iż skarżący w trakcie rozprawy sądowej uzupełnił w tym zakresie występujący brak formalny jego wniosku. Nadto skarżący wskazał, że do powyższych organów z wezwaniem o wykonanie wyroku wystąpił pismem z dnia [...]. W piśmie tym, skarżący wniósł skargę do Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na nieuzasadnione przewlekanie wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w zakresie nakazania usunięcia samowoli budowlanej. Nadto wskazał w nim, że po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 25 października 2004 r. wystąpił do organu pierwszej instancji o bezzwłoczne wydanie decyzji nakazującej usunięcie samowoli budowlanej. Oznacza to, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu po wyroku uchylającym rozstrzygnięcie organu administracji. Przedstawiony powyżej stan prawny jak również faktyczny w sprawie pozwala uznać, że skarżący nie wypełnił wymogów przewidzianych wskazanym powyżej przepi- sem do skutecznego wniesienia skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności przyjdzie zauważyć, że prawomocność wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 2200/02 uchylającego decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] , stwierdzona została w dniu [...]., a do Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. przedmiotowe akta pierwszej i drugiej instancji wraz z klauzulą prawomocności wyroku wpłynęły w dniu [...]a organ ten pismem z dnia [...] przekazał niezbędne akta organowi pierwszej instancji. Po myśli art. 170 wyżej wymienionej ustawy orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również sądy i inne organy państwowe. Oznacza to, że wezwanie organu administracji do wykonania wyroku sądu administracyjnego może nastąpić dopiero po uprawomocnieniu się wyroku jak również upływie terminów do załatwienia sprawy przewidzianych w przepisach postępowania administracyjnego. Skutkuje to tym, że pism skarżącego zarówno z dnia [...] jak i z dnia [...] nie można uznać za wezwanie organu do wykonania wyroku sądu administracyjnego o jakim jest mowa w art. 154 § 1 przywołanej powyżej ustawy. Wymogu takiego nie spełnia także pismo z dnia [...] ponieważ pismo to nie jest wezwaniem organów nadzoru budowlanego do wykonania wyroku lecz jest zażaleniem skarżącego skierowanym do Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Nadmienić należy, że organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] utrzymał je w mocy, a skarżący wniósł na nie skargę do sądu administracyjnego. W świetle przedstawionych rozważań zdaniem Sądu wyczerpana została przesłanka odrzucenia skargi przewidziana treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie jest ona z innych przyczyn niedopuszczalna. Rozważenia wymaga jeszcze kwestia czy skarżący mógł zażądać ukarania grzywną przewidzianą art. 154 § 1 wyżej wymienionej ustawy, zarówno organ pierwszej instancji jak i organ odwoławczy. Z literalnego brzmienia przepisu wynika, że uprawnienie takie przysługuje w stosunku do jednego z tych organów, tego, który na danym etapie postępowania administracyjnego nie prowadzi tego postępowania i nie podejmuje działań zmierzających do wykonania treści wyroku sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie postępowanie prowadzone jest przez organ pierwszej instancji, a zatem zgłoszone żądanie zasadne jest wobec tego organu, natomiast nie ma żadnych podstaw prawnych domagania się nałożenia takiej grzywny na organ wyższego stopnia, ponieważ on jeszcze w ramach tego postępowania nie występuje, a to czy będzie występował uzależnione będzie dopiero od wydanego rozstrzygnięcia i ewentualnego wniesienia środka odwoławczego. W świetle powyższego skarżący w sposób wadliwy sformułował swój wniosek w części dotyczącej nałożenia grzywny na Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i okoliczność ta wyczerpuje znamiona odrzucenia skargi przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt 6 powoływanej ustawy. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. su

Powołane przepisy

art. 154 § 1 ustawyart. 170art. 154 § 1art. 58 § 1 pkt 6 ustawyart. 58 § 1 pkt 6

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło