II SA/Gl 488/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w Warszawie na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w Katowicach nr [...] w przedmiocie opłaty stałej za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w Katowicach Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie określił "A" S.A. w W. opłatę stałą w wysokości 30 416,68 zł za pobór wód powierzchniowych oraz wprowadzanie ścieków do wód, za okres od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję "A" S.A. w W. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie tej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącej Spółki przedmiotowa opłata stała została naliczona bezpodstawnie i w sposób oczywisty może mieć wpływ na budżet inwestycji, w ramach której skarżąca będzie korzystać z poboru wód. Dalej podano, że skarżąca prowadzi szereg działań inwestycyjnych w ramach których notorycznie korzysta z poboru wód i ponosi z tego tytułu należne opłaty. Tym samym gdyby przedmiotowe opłaty naliczano w sposób nagły i niczym nieusprawiedliwiony, to mogłoby to mieć wpływ na finanse przedsiębiorstwa skarżącej w ramach budżetu inwestycyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd, dlatego zastosowanie tej instytucji, będącej wyjątkiem od zasady wykonalności aktu lub czynności, powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istniejące realne zagrożenie wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Tym samym wnioskujący musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (zob. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Oceniając wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. W rozpatrywanej sprawie skarżąca spółka nie wskazała bowiem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania ww. decyzji. W szczególności nie wskazała, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem skoro zaskarżoną decyzją nałożono opłatę stałą za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, to oczywistym jest, że rzeczowe uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową strony skarżącej, tak by Sąd rozpoznający ten wniosek doszedł do przekonania, że uiszczenie opłaty przed rozpoznaniem sprawy rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tego jednakże zdaniem Sądu nie sposób doszukać się w rozpatrywanym wniosku. Skarżąca przedstawiła jedynie informację, że uregulowanie opłaty wynikającej z zaskarżonej decyzji może mieć wpływ na budżet inwestycji. Tymczasem ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1099/14; LEX nr 1550923). Należy również wskazać, że uszczuplenie stanu finansowego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Wprawdzie wysokość nałożonej opłaty jest znaczna, jednakże nie może sama w sobie stanowić podstawy do wstrzymania wykonania wskazanej we wniosku decyzji, gdyż powołany przepis nie daje takiej możliwości. Podkreślić również trzeba, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (por. np. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2014r., sygn. akt II OZ 250/14, LEX nr 1447295). Mając na względzie powyższe wniosek strony skarżącej podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. | |