II SA/Gl 494/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza K. z dnia [...]r., nr [...] stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wnioskowanego przez A. S. przedsięwzięcia polegającego na "obrocie złomem" na działce nr "1" w K., przy ul. [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzupełnieniu tego wniosku pismem z dnia [...]r. wyjaśnił, że sporządzenie przedmiotowego raportu stanowi dla niego duże obciążenie finansowe, którego nie jest w stanie ponieść, tym bardziej, że w obecnej chwili przygotowuje się do wznowienia działalności gospodarczej, co generuje dodatkowe wydatki. Zwrócił także uwagę na brak konieczności sporządzenia przedmiotowego raportu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając ten wniosek, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi więc odstępstwo od zasady z art. 61 § 1 Ppsa, a zatem odnosi się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 Ppsa ustawodawca nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 (OSS 2005 r. nr 3, poz. 72) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu rzeczą sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Tym niemniej uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz w glosie do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, Gdańskie Studia Prawnicze, Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1), z czym należy się zgodzić. W niniejszej sprawie A. S. wnosząc wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie odwołał się do żadnej z w/w ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Z uwagi na tę okoliczność Sąd wezwał skarżącego do wskazania okoliczności powodujących, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W piśmie z dnia [...] r. skarżący zwrócił uwagę, że koszt sporządzenia przedmiotowego raportu wynosi około 4 tyś. złotych, co obecnie stanowi dla niego duży wydatek finansowy, zaakcentował także zbędność jego sporządzenia. Odnosząc się do argumentacji skarżącego należy przede wszystkim podkreślić, że na obecnym etapie postępowania Sąd rozpatrywał jedynie przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, nie dokonywał natomiast oceny merytorycznej tego aktu. Nie mógł zatem na podstawie przedstawionych przez skarżącego argumentów dotyczących meritum sprawy, czyli oceny czy zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, wywodzić przesłanek do wstrzymania jego wykonania. Jednocześnie powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (opublikowane na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl) należy zwrócić uwagę, że nie każda szkoda stanowi przesłankę wstrzymania wykonania aktu, lecz ta która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Na podstawie przywołanych przez skarżącego okoliczności Sąd nie mógł zatem uznać, że sam fakt sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko pociąga za sobą szkodę i to w rozmiarach znacznych bądź niebezpieczeństwo wyrządzenia nieodwracalnych skutków, choć niewątpliwie wykonanie zaskarżonego postanowienia pociąga za sobą obciążenie finansowe dla skarżącego. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.