II SA/Gl 496/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r., nr [...], mocą której uchylono decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] r., nr [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Uchylonym rozstrzygnięciem wydanym w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego Wójt Gminy J. uchylił własną decyzję z dnia [...]r., nr [...] stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie sieci wodociągowej [...] oraz odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla powyższej inwestycji. W skardze skierowanej do tutejszego Sądu J. B. zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., podnosząc, że projektowane przedsięwzięcie jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy J., a dodatkowo wskazując na argumentację prezentowaną w toku postępowania i w skardze, przemawiającą – zdaniem skarżącej – za uchyleniem decyzji organu drugiej instancji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 sierpnia 2011 r. uczestnikom postępowania doręczno między innymi odpis skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie trzech dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu. W odpowiedzi pełnomocnik Spółki [A] S.A. w C., będącej w tym postępowaniu inwestorem, wniósł o wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniesiono, że wniosek jest bezprzedmiotowy, bowiem dotyczy on aktu, który nie wywołuje skutków materialnoprawnych, a tym samym nie nadaje się do wykonania. Dalej wskazano na brak uzasadnienia wniosku przez skarżącą, a nadto pełnomocnik uczestnika postępowania stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, a nadto podkreślenia wymaga, że przedmiotem tej ochrony mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu zatem polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W niniejszym postępowaniu wnioskiem skarżąca objęła decyzję nierozstrzygającą sprawy co do jej istoty – decyzję uchylającą rozstrzygnięcie Wójta Gminy J. i przekazującą temu organowi sprawę do ponownego rozpoznania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym decyzja kasacyjna, jako akt mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11; postanowienie NSA z 8 czerwca 2010 r. sygn. akt II OZ 489/10). W ocenie Sądu, jeżeli decyzja organu pierwszej instancji nie została wydana wraz z rygorem natychmiastowej wykonalności albo też nie podlega ona wykonaniu z mocy prawa, kasacyjny charakter rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie zostają nałożone jakiekolwiek obowiązki na adresata tego rodzaju decyzji. Obowiązek prawny powstaje natomiast po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie co do istoty sprawy (lub w inny sposób kończące postępowanie). Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dlań następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponownie wydana decyzja Wójta Gminy J. będzie podlegała bowiem osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym możliwości skierowania skargi do sądu (tak też NSA w postanowieniu z 9 listopada 2005 r., sygn. akt II OZ 972/05). Oprócz powyższego należy wskazać, że wniosek J. B. nie zawierał uzasadnienia, co zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie skutkuje jego oddaleniem. We wniosku bowiem – jak słusznie zauważył pełnomocnik uczestnika postępowania - należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego skarżąca nie uczyniła. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że brak uzasadnienia wniosku miał dla niniejszego rozstrzygnięcia drugorzędne znaczenie w związku z uwagami poczynionymi w pierwszej części postanowienia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.