II SA/Gl 496/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r., nr [...]w przedmiocie zatrzymania R. P. prawa jazdy kat. B z powodu nieprzedstawienia w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Powyższe rozstrzygnięcie pismem z dnia 18 kwietnia 2015 r. R.P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Z kolei pismem z dnia 11 maja 2015 r. skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego oświadczył, że nie popełnił żadnego wykroczenia ani przestępstwa pod wpływem alkoholu czy jakichkolwiek środków odurzających podkreślając jednocześnie, że nie jest on od nich uzależniony. W ocenie wnioskodawcy po jego stronie brak jest przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Zaznaczył także, że stale zajmuje się osobą niepełnosprawną, która wymaga całodobowej opieki oraz wizyt szpitalnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odnocząc się do przedmiotowego wniosku, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zdaniem organu wniosek nie został należycie umotywowany, przy czym jego uzględnienie niweczyłoby istotę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, która zmierza do zdyscyplinowania kierowcy w zakresie poddania się stosownym badaniom lekarskim. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do podania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu wskazał, że okoliczności tych wnioskodawca upatruje w opiece nad matką, która posiada najwyższy stopień niepełnosprawności. Dodał także, że stan zdrowia chorej wymaga częstych wyjazdów również w godzinach nocnych w celu otrzymania pomocy lekarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, przy czym wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Zatem sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego oraz jego pełnomocnika argumenty nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd także na podstawie przeprowadzonej analizy materiału zgromadzonego w aktach sprawy nie mógł ustalić, jakie niebezpieczeństwo i nieodwracalne skutki mogą wyniknąć z wykonania objętej skargą decyzji. W tym miejscu wskazać należy, że wywody zawarte we wniosku powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz do skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony. To w interesie strony leży poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie zatrzymanie prawa jazdy wiąże się z uciążliwościami. Jednakże są to normalne następstwa zaskarżonej decyzji, które nie wpisują się w którąkolwiek z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skutki te można ogólnie scharakteryzować, jako utratę możliwości niezależnego i samodzielnego przemieszczania się za pomocą pojazdów mechanicznych w celu realizacji codziennych potrzeb - w tym także dodatkowymi trudnościami przy sprawowaniu opieki nad chorą osobą. Uciążliwości te wiążą się zasadniczo z koniecznością korzystania z komunikacji zastępczej, pomocy rodziny czy znajomych. Nie wykazano natomiast, aby w przypadku skarżącego zatrzymanie prawa jazdy przekraczało powyższe typowe następstwa w stopniu pozwalającym uznać, że zaistniała okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Zasadniczym celem zatrzymania prawa jazdy jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych jego uczestników. Poddanie się badaniom lekarskim ma na celu stwierdzenie istnienia bądź nieistnienia przeciwwskazań lekarskich do kierowania pojazdami, a zatem ma wyjaśnić wątpliwości co do stanu zdrowia skarżącego. Powyższe powinno także leżeć w interesie wnioskodawcy, zwłaszcza jeśli sprawuje stałą opiekę nad osobą obłożnie chorą. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie poddał się badaniu lekarskiemu w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy i nie przedłożył stosownego orzeczenia lekarskiego, czego konsekwencją było wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Podkreślić wypada, że takie uregulowanie ma na celu uniemożliwienie czasowego prowadzenia pojazdów osobom, których stan zdrowia może na to nie pozwalać. Zatem w ocenie Sądu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno być uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi oraz powinno zostać szczególnie uzasadnione. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel zatrzymania prawa jazdy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.