II SA/Gl 5/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na Gminę S. w przedmiocie usunięcia pojazdu z drogi postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia (...) r. zatytułowanym "pozew" L.B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i wskazując jako "pozwanego" Urząd Skarbowy w S. oraz Gminę S. opisał stan faktyczny sprawy związanej z usunięciem jego pojazdu z drogi. W piśmie tym zawarł wniosek przyznanie odszkodowania z tytułu zniszczenia powyższego mienia. Pismem z dnia 29 sierpnia 2007 r. L.B. został wezwany do sprecyzowania charakteru wskazanego na wstępie pisma, poprzez wskazanie, czy stanowi ono skargę. Jednocześnie pouczono go o warunkach formalnych skargi oraz o kognicji sądów administracyjnych, a także o trybie wnoszenia skarg. W odpowiedzi na to wezwanie L.B. wskazał, iż jego intencją było wniesienie skargi. Na tej podstawie, stosownie do treści art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, rozdzielono skargę L.B. wniesioną na Urząd Skarbowy w S. oraz na Gminę S.. Skarga na Gminę S. została zarejestrowana pod sygn. akt. IV SA/Gl 981/07, lecz na skutek zmiany właściwości wydziałów orzeczniczych Sądu sprawę przekazano do Wydziału II i zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Gl 5/08. Wobec niemożliwości nadania skardze dalszego biegu, na podstawie zarządzenia z dnia 11 lutego 2008 r., skarżący został wezwany w terminie 7 dni do usunięcia jej braku formalnego poprzez dokładne wskazanie przedmiotu skargi, tj. oznaczenie decyzji, postanowienia lub innego aktu wydanego przez Gminę S. (data wydania, numer sprawy). Poinformowano go jednocześnie, iż zawarte w jego wcześniejszym piśmie wyjaśniającym sformułowanie, iż zakres skargi stanowią akty począwszy od (...) r. do (...) r. nie spełnia wymogów formalnych skargi. W wyznaczonym terminie skarżący wniósł do Sądu pismo z dnia (...) r., w którym jako przedmiot niniejszej skargi wskazał "opieszałość i lekceważący stosunek do obywatela" oraz "doprowadzenie do zniszczenia" samochodu stanowiącego jego własność. Skarżący zaakcentował, iż domaga się zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku z usunięciem jego pojazdu z drogi w kwocie (...) zł. Jednocześnie skarżący powołał się na otrzymane w sprawie pisma: Zastępcy Prezydenta Miasta S. z dnia (...)r., nr (...), Dyrektora (...) Zakładu Ulic i Mostów w S. z dnia (...)., (...) oraz pismo Zastępcy Prezydenta Miasta S. z dnia (...) r., nr (...). W pismach tych, mających charakter informacyjny, ustosunkowano się do prośby skarżącego o umorzenie opłaty za parkowanie pojazdu usuniętego z drogi oraz o wydanie tego pojazdu z parkingu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres właściwości sądów administracyjnych wyznaczają przepisy art. 3-5 ustawy. W świetle tej regulacji, niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, jako że przedmiotem skargi nie jest akt lub czynność z zakresu administracji publicznej. Sądy administracyjne sprawują bowiem kontrolę działalności administracji publicznej jedynie wówczas, gdy podejmowana jest ona w formie władczego rozstrzygnięcia o prawach bądź obowiązkach stron. Nadto, jak wynika ze skargi oraz dalszych pism wyjaśniających skarżącego, wnosi on o odszkodowanie z tytułu zniszczenia pojazdu, będącego przedmiotem jego własności. Występuje on zatem z roszczeniem cywilnoprawnym w oparciu o przepisy zawarte w księdze trzeciej, tytule VI - "Czyny niedozwolone" ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny /Dz.U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze zm./, w odniesieniu do którego właściwa jest droga postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Jednocześnie należy zauważyć, iż sądy administracyjne nie są również właściwe w zakresie skarg na zaniedbania bądź nienależyte wykonywanie zadań przez organy administracji publicznej. Właściwa w tym zakresie jest droga postępowania administracyjnego, uregulowana przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Mając na uwadze powyższe okoliczności skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.