II SA/Gl 502/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu. Doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. postanowieniem Sąd odrzucił skargę B. L. z dnia [...] r. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Powyższy pełnomocnik, będący radcą prawnym, nie uiścił bowiem wpisu stałego od skargi w kwocie [...] zł. W dniu [...] r. skarżąca wniosła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, załączając do niego oświadczenie z dnia [...] r. o odwołaniu udzielonego w dniu [...] r. pełnomocnictwa procesowego wnoszącemu w jej imieniu skargę radcy prawnemu. W dniu tym uiszczona także została na rachunek Sądu opłata w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż działając w zaufaniu do fachowego pełnomocnika powierzyła mu reprezentację swojej osoby w rozpatrywanej sprawie, w tym wniesienie skargi. O fakcie niedopełnienia przez niego ustawowego wymogu uiszczenia wpisu stałego od skargi skarżąca dowiedziała się dopiero w momencie przekazania jej odpisu postanowienia, tj. w dniu [...] r. Wskazując na pozbawienie jej możliwości obrony swych interesów przed sądem skarżąca zwróciła uwagę, iż powyższe uchybienie procesowe nastąpiło na skutek błędu pełnomocnika, zatem bez winy strony. Zaakcentowała także, iż wybór profesjonalnego pełnomocnika uzasadniał jej przekonanie o jego fachowości. Z uwagi na te okoliczności skarżąca wypowiedziała pełnomocnictwo i zdecydowała się dokonywać czynności w sprawie osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy). Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy uznać należy, iż zgłoszony przez skarżącą wniosek został wniesiony w ustawowym terminie. Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu [...] r., tj. w dniu, w którym skarżąca zapoznała się z treścią postanowienia o odrzuceniu skargi. Ponadto, skarżąca dokonała uchybionej czynności, czyli uiściła wymagany wpis sądowy. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Podkreślić przy tym jednakże należy, iż wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony tego pełnomocnika. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje bowiem także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, Lex nr 56794). W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy pełnomocnik reprezentuje stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. Ustanowiony przez skarżącą profesjonalny pełnomocnik w dacie wniesienia skargi legitymował się ważnym pełnomocnictwem (vide: k. nr 4 akt sądowych) obejmującym postępowanie przed sądami administracyjnymi. Jego działania lub zaniechania w dokonaniu czynności procesowych odnoszą wobec tego bezpośredni skutek w sferze prawnej skarżącej i ona też ponosi za nie odpowiedzialność. Badając zatem przesłankę braku winy zauważyć wymaga, iż kryterium te wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu uchybionej czynności. O jej wystąpieniu można mówić jedynie wtedy, gdy strona, a w przypadku, gdy reprezentuje ją pełnomocnik tenże pełnomocnik, nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Monitor Prawniczy z 2002 r., nr 23, s. 1059). Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 1117/99,niepubl.), skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W rozpatrywanej sprawie nie sposób uznać, iż pełnomocnik wnioskodawcy (zatem sam wnioskodawca), dochował należytej staranności nie uiszczając wymaganego wpisu stałego od skargi na rachunek lub w kasie Sądu w przewidzianym do tego terminie, tj. do dnia [...] r. (ustawowy termin do wniesienia skargi). Należy mieć na uwadze, iż skarga wniesiona została przez radcę prawnego, a ten jako podmiot fachowy, obowiązany jest świadczyć usługi prawne i dokonywać czynności prawnych (w tym procesowych) z najwyższą starannością w stosunku do osób trzecich. W świetle tych okoliczności wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu na podstawie art. 86 § 1 ustawy.