II SA/Gl 51/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Janowska (del.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant sekretarz Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2008r. sprawy ze skargi B.W. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...). nr (...) w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę. W związku z wnioskiem B. W. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając jako organ I instancji, wszczął postępowanie administracyjne w sprawie legalności realizacji budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na nieruchomości o nr ewid. działki [...] położonej w K. przy ul. [...], należącej do G. K. W wyniku podjętych czynności wyjaśniających decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Umorzył, jako bezprzedmiotowe, prowadzone przez siebie postępowanie. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż w trakcie oględzin przeprowadzonych na przedmiotowej nieruchomości ustalono, że na posesji znajduje się budynek mieszkamy, którego obecnym właścicielem jest G. K. Obiekt wybudowany został w oparciu o opracowany w roku [...] przez [...] w K. projekt budowlany oraz na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego decyzją Naczelnika Miasta i Gminy K. z dnia [...] r. o Nr [...]. Powyższe pozwolenie zostało udzielone poprzedniemu właścicielowi działki C. S. Przedmiotowy budynek został zrealizowany zgodnie z przedłożonym do wglądu projektem budowlanym, a jego lokalizacja jest zgodna z planem realizacyjnym zagospodarowania działki. Z przedstawionych przez B. W. dokumentów, stanowiących załącznik do protokołu z oględzin wynika, iż w roku [...] powstał spór dotyczący przebiegu granicy między nieruchomościami. Został on zakończony prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w O. Sygn. Akt [...] z [...] r., zgodnie z którym rozgraniczeniu uległy nieruchomości należące do N. i C. S. oraz do S. W. Budynek będący przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego, zgodnie z powołanym wyżej zatwierdzonym planem realizacyjnym /planem zagospodarowania działki położonej w K. przy ul. [...] został przewidziany do realizacji jako bezpośrednio przylegający do budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na sąsiedniej działce należącej do D. M. Przeprowadzone przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego oględziny potwierdziły zgodność realizacji budynku mieszkalnego Obecnie należącego do G. K. z ustaleniami zawartymi w planie realizacyjnym. Inwestor budując przedmiotowy budynek dopełnił bowiem wszelkich formalności, wynikających z obowiązujących przepisów, a budynek jest użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem. Organ nadzoru budowlanego nie znalazł więc podstaw do dalszej ingerencji w przedmiotowej sprawie. Po rozpoznaniu wniesionego przez B. W. odwołania decyzją z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił ww. decyzję organu I instancji i przekazał sprawę organowi temu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, iż jego zdaniem umorzenie postępowania w przedmiocie legalności zrealizowanego budynku mieszkalnego jest przedwczesne. Organ I instancji umarzając postępowanie nie wyjaśnił bowiem na jakiej podstawie realizowana była budowa budynku po wstrzymaniu jego budowy postanowieniem Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] r. Jak wynika z akt sprawy zażalenie inwestora C. S. na ww. postanowienie wstrzymujące budowę, zostało postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w C. z dnia [...] r. sygn. akt [...] oddalone. Ponadto zdaniem organu odwoławczego budynek mieszkalny został zrealizowany w sposób odbiegający od zatwierdzonej dokumentacji. Zmieniono między innymi projektowany dach dwuspadowy na stropodach płaski. Brak jest również ustaleń organu odnośnie zgłoszenia budynku do użytkowania. W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nakazał wstrzymać w terminie natychmiastowym roboty budowlane przy budowie budynku mieszkalnego, realizowanego na działce o nr ewid, [...], prowadzone w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji Naczelnika Miasta i Gminy K. o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, uchylając decyzję umarzającą postępowanie w sprawie uznał, iż przedmiotowy budynek mieszkalny zrealizowany został w sposób odbiegający od zatwierdzonej dokumentacji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W konsekwencji organ nadzoru budowlanego zobligowany był do wstrzymania robót budowlanych z uwagi na konieczność prowadzenia postępowania administracyjnego w trybie art. 50 oraz 51 ust. l pkt 3. Istotne odstępstwa od projektu architektoniczno-budowlanego stwierdzone zostały na etapie kiedy roboty budowlane przy realizacji inwestycji zostały zakończone. Mając jednak na uwadze brak pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego należało uznać, iż budowa tego obiektu w sensie prawnym nie została zakończona. G. K. nie przedłożyła bowiem żadnego dokumentu potwierdzającego, iż poprzedni właściciel budynku dokonał zgłoszenia budynku do użytkowania. W konsekwencji ze względu na brak w art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j.: Dz. U. 2006, Nr 156 poz. 1118 z późn. zm./ przepisu, stanowiącego postawę do zastosowania w przypadku robót już zakończonych bezpośrednio art. 51 ust. 1 pkt 3, organ nadzoru budowlanego zobligowany był do zastosowania w omawianym przypadku przepisów art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy, a więc trybu postępowania odnoszącego się do robót budowlanych niezakończonych, prowadzonych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Zażalenie na ww. postanowienie złożyła G. K. wyrażając niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu wskazała, iż żadne roboty związane z przedmiotowym budynkiem mieszkalnym nie są prowadzone, nie można zatem ich wstrzymać. Nadto podniosła, iż stwierdzenie w postanowieniu, iż roboty te były prowadzone w sposób odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę mija się z prawdą. Budynek został zrealizowany w połowie lat [...] przez ówczesnego właściciela działki C. S. G. K. stała się właścicielką owego budynku dopiero w roku [...] stąd wszystkie zarzuty kierowane pod jej adresem są bezpodstawne. Poprzednio wydane przez organ I instancji orzeczenie o umorzeniu postępowania było , zdaniem strony, słuszne i sprawiedliwe a uchylając tę decyzję organ II instancji oparł się na niezgodnych z prawdą zarzutach B. W. Organ II instancji w uzasadnieniu swojej decyzji stwierdził np., iż zmieniono projektowany dach dwuspadowy na stropodach co jest nieprawdą albowiem budynek ma dach dwuspadowy. Strona podkreśliła nadto, że nie może pojąć, dlaczego organ I instancji w decyzji z dnia [...] r. stwierdził zgodność realizacji budynku z dokumentacją, zaś w postanowieniu z dnia [...] r. podał, iż roboty budowlane prowadzone są w sposób istotnie odbiegający od ustaleń w pozwoleniu na budowę. Strona podkreśliła też, iż wymaganie okazania pozwolenia na użytkowanie budynku zrealizowanego [...] lat temu jest nieporozumieniem, nikt bowiem inwestora nie poinformował o obowiązku przechowywania takich dokumentów. W dniu [...] r. dodatkowe cyt. "pismo w sprawie" (pomimo swego nagłówka określone przez skarżącego następnie kolejnym pismem z dnia [...] r. jako zażalenie) złożył także B. W. Wskazał on, iż postanowienie pierwszoinstancyjne uważa za bezspornie cyt. "zasadne i słuszne". Jednocześnie podniósł jednak, iż prowadzone postępowanie winno doprowadzić do rozbiórki samowolnej budowy. Zdaniem bowiem B. W. w trakcie prowadzonego w roku [...] rozgraniczenia zaistniały nieprawidłowości, które ówczesny inwestor wykorzystał uzyskując pozwolenie na budowę. Orzekające w sprawie organy winny zatem nakazać inwestorowi przywrócenie do stanu poprzedniego terenu nieruchomości należącego, zdaniem strony, do niego albowiem inwestycja G. K. jest nielegalna. Pismem z dnia [...] r. B. W. wskazał nadto, iż roboty budowlane na sąsiedniej działce nadal są prowadzone. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił zaskarżone postanowienie wstrzymujące roboty budowlane i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż podczas oględzin ustalono, że budynek jest użytkowany zgodnie z przeznaczeniem i nie stwierdzono aby budowa budynku była nie zakończona. Nie stwierdzono również wykonywania żadnych robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie. W świetle powyższego wstrzymanie robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane nie znajduje uzasadnienia w przepisach. Nadto z zebranego materiału dowodowego wynika, że postanowieniem Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] r. sygn. akt [...] wstrzymano budowę prowadzoną na podstawie ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. W aktach sprawy znajduje się jednak także protokół Komornika Sądu Rejonowego w O., z którego wynika że w dniu [...] r. dokonano rozgraniczenia nieruchomości na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] r. sygn. akt [...]. Na tej podstawie należy wysnuć wniosek, że postanowienie Sądu o wstrzymaniu robót przestało obowiązywać i budowa budynku mieszkalnego mogła być kontynuowana, a to wyklucza prowadzenie budowy w warunkach samowoli budowlanej. Z załączonego do akt sprawy projektu budowlanego wynika jednak, że budynek mieszkalny został zrealizowany z odstępstwami od tego projektu. Poprzez wykonane ścianek kolankowych zwiększono powierzchnię strychu a więc zwiększono kubaturę budynku. Zmieniony został spadek dachu na bardziej płaski niż dach projektowany. Powyższe dowodzi, że budynek został wykonany z istotnymi odstępstwami, a zadaniem organu nadzoru budowlanego jest doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Wcześniej jednak organ nadzoru budowlanego I instancji winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia czy budynek mieszkalny został zgłoszony do użytkowania. Pismem z dnia [...]r. B. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie organu II instancji, zgłaszając zarzut naruszenia: - art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust.7 ustawy prawo budowlane poprzez niezasadne uchylenie postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego, - art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej k.p.a.) poprzez uznanie, że organ I instancji nie dokonał w sposób wyczerpujący zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, - obowiązku uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu skarżącej strony, a także obowiązku prowadzenia przez organy administracji publicznej postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. W wyniku zaskarżonego postanowienia może bowiem dojść do legalizacji samowoli budowlanej, co dla skarżącego oznaczać będzie powstanie niepowetowanej szkody, - art. 78 § 1 k.p.a. poprzez niezasadne nie przeprowadzenie dowodów wskazanych przez stronę skarżącą zwłaszcza niezbadanie poprzez Komisję dokonującą wizji w terenie cyt. "rzeczywistych czynności faktycznych odstąpienia od projektu". W uzasadnieniu skarżący podniósł zarzuty wobec przeprowadzonego w roku [...] rozgraniczenia nieruchomości oraz wniósł o przeprowadzenie takich czynności dowodowych, które potwierdzą, że doszło do samowoli budowlanej uzasadniającej orzeczenie nakazu rozbiórki. Skarga została wniesiona w terminie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, iż podtrzymuje argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia wykazało, że nie jest ono dotknięte uchybieniami uzasadniającymi jego wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie może zostać uwzględniona. Przystępując do szczegółowych rozważań w pierwszej kolejności wskazać należy, iż wydając w dniu [...] r. postanowienie wstrzymujące roboty budowlane Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. jako podstawę prawną przyjął wskazany w części nagłówkowej postanowienia art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Przypomnieć zatem trzeba, iż w myśl przywołanego przepisu w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 ustawy właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Zarówno literalne brzmienie przepisu, jak też jego wykładnia systemowa i funkcjonalna nie pozostawiają wątpliwości, iż postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych przewidziane w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego może być wydane jedynie w toku robót budowlanych. Jeżeli bowiem budowa obiektu budowlanego została już zakończona, to organ nadzoru budowlanego nie może postanowieniem wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego wstrzymać prowadzenia robót budowlanych, gdyż postępowanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe a tak wydane postanowienie dotknięte jest wadą z art. 156 § 1 pkt 2 w związku z art. 126 k.p.a. – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2007 r. II OSK 861/06 cytowany w: Prawo budowlane. Orzecznictwo Sądów administracyjnych. Red. A. Gliniecki, Warszawa 2007, s. 311. W konsekwencji wydanie postanowienia, o którym mowa, poprzedzić musi ustalenie przez prowadzący postępowanie organ, iż roboty budowlane nadal pozostają w toku, a nadto kontynuowane są w sposób określony w art. 50 ust. 1 pkt 1, 2, 3 lub 4 ustawy. W przypadku natomiast robót budowlanych już zakończonych ewentualne ustalenie, że zostały one zrealizowane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, skutkować winno, stosownie do art. 51 ust. 7 ustawy, zastosowaniem trybu określonego w art. 51 ust. 1 z pominięciem wydania postanowienia o wstrzymaniu robót, albowiem postanowienie to jest wówczas zbędne a jego wydanie niedopuszczalne. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia organ I instancji ustalił, że związane z budową budynku mieszkalnego roboty budowlane zostały już wykonane, a budynek jest faktycznie użytkowany. Pomimo to, wskutek błędnej interpretacji art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane (opisanej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia) organ uznał, iż z uwagi na lukę w przepisach koniecznym jest wydanie w takiej sytuacji postanowienia wstrzymującego zakończone już roboty zwłaszcza, że jego zdaniem został do tego zobligowany wskutek uchylenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wydanej wcześniej decyzji umarzającej postępowanie w sprawie. W konsekwencji organ I instancji wydał postanowienie naruszające przepisy prawa materialnego, a tym samym rozpatrujący odwołanie organ drugoinstancyjny, wobec braku wątpliwości, iż roboty związane z budową budynku zostały zakończone, obowiązany był do jego wyeliminowania z obrotu prawnego, co też uczynił zaskarżonym w niniejszym postępowaniu postanowieniem z dnia [...] r. Notabene poza licznymi znajdującymi się w aktach dowodami jednoznacznie wskazującymi na fakt zakończenia robót związanych z budową budynku okoliczność tę niezbicie potwierdził w trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu 4 czerwca 2008 r. także sam skarżący B. W. Na pytanie bowiem Sądu jakie roboty budowlane prowadzone były na nieruchomości sąsiedniej w dacie wydania inkryminowanych postanowień (a fakt prowadzenia takich robót podniósł w piśmie z dnia [...] r. ) skarżący wskazał doprowadzanie kanalizacji i przeróbkę pomieszczeń, a więc roboty ewidentnie pozostające bez związku z budową budynku mieszkalnego. Uchylając postanowienie pierwszoinstancyjne organ II instancji jednocześnie przekazał całość sprawy do ponownego rozpoznania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, iż w trakcie postępowania nie ustalono jednoznacznie jaki był charakter i zakres ewentualnych odstępstw od zatwierdzonego projektu mających miejsce w trakcie realizacji budynku, brak także w materiale dowodowym jednoznacznych ustaleń co do tego czy w przeszłości budynek został zgłoszony do użytkowania. Także i w tym aspekcie zaskarżone postanowienie, nie przesądzające przyszłego rozstrzygnięcia organu pierwszoinstancyjnego, zdaniem Składu Orzekającego nie narusza prawa. Realizacja ustanowionej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej wymaga bowiem by organy administracji publicznej podejmowały wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jako dowolne należy traktować zatem ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako niezbędnego warunku wydania rozstrzygnięcia o przekonującej treści – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2001 r., I SA 1768/99, LEX 53964. W konsekwencji gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co najmniej w znacznej części organ odwoławczy, działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., może uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Sąd podziela w tej mierze przekonanie organu odwoławczego, iż okoliczności sprawy nie zostały należycie zbadane. Zwrócić w tym momencie uwagę należy zwłaszcza na to, iż organ I instancji, w decyzji z dnia [...] r. nr [...] wskazał, że przedmiotowy budynek mieszkalny został zrealizowany w zgodzie z przedłożonym do wglądu projektem budowlanym, natomiast w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] r. nr [...] tenże sam organ stwierdził, że roboty budowlane były w trakcie budowy prowadzone w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Przyczyn tak diametralnej zmiany stanowiska organ I instancji jednak nie podał powołując się w tej mierze jedynie na nie wiążące organu tezy zawarte w uzasadnieniu wcześniejszej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego w K. Także stwierdzenia odnośnie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego sformułowane w zaskarżonym postanowieniu przez organ drugoinstancyjny nie zostały poparte stosownymi dowodami. Z akt nie wynika bowiem jakie czynności organ ten podjął rozpoznając wniesione zażalenie, a tym samym jakie ustalenia doprowadziły do ujawnionych w uzasadnieniu postanowienia wniosków. W konsekwencji niejasnym jest czy i jakie odstępstwa od zatwierdzonego projektu w istocie miały miejsce, a tym samym czy postępowanie w sprawie winno być kontynuowane czy też umorzone jako bezprzedmiotowe. Kwestie te, a także inne przytoczone w zaskarżonym postanowieniu wątpliwości, winny znaleźć jednoznaczne wyjaśnienie w trakcie ponownie prowadzonego przez organ I instancji postępowania. Jednocześnie odnosząc się bezpośrednio do treści skargi Sąd wyjaśnia skarżącemu, że jego zarzuty w stosunku do wyniku postępowania rozgraniczeniowego wykraczają poza przedmiot niniejszej sprawy i nie mogą w postępowaniu tym podlegać rozpoznaniu. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. .