II SA/Gl 511/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej S. P. w sprawie ze skargi S. P., małoletnich E. N. i W. N. –reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego S. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, złożonej na decyzję Wojewody [...] j.w., zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewoda nie ustosunkował się merytorycznie do wniosku, a jedynie do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest warunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została jedna z przesłanek, określona w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Są one pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. W orzecznictwie przyjmuje się, że jakkolwiek decyzja w przedmiocie wymeldowania jest aktem rejestracji danych, to jednak okoliczność powyższa nie przesądza o tym, iż jej wykonanie w danej sprawie nie może wywołać skutków, o jakich mowa w ww. przepisie. Za wstrzymaniem wykonania decyzji wymeldowującej może bowiem przemawiać dobro osób małoletnich. Pozbawienie ich meldunku może właśnie prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków i niedogodności z tym związanych. Skoro zastosowanie ochrony tymczasowej nie wiąże się z koniecznością udowodnienia, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jedynie ze wskazaniem na prawdopodobieństwo ich nastąpienia, stąd wniosek zasługiwał na uwzględnienie (podobnie: postanowienie NSA z 20 września 2011 r., sygn. II OZ 795/11). Na marginesie należy jednak nadmienić, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie dokonuje oceny merytorycznej zawartości skargi. Ta kwestia będzie bowiem przedmiotem rozważań w terminie późniejszym. Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.