II SA/Gl 512/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2016 r. sprawy ze skargi A. B.-M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości oddala skargę. W wyniku pozytywnego załatwienia wniosku "A" S.A. Oddział w B. z dnia [...] r., decyzją z [...] r. nr [...] Starosta [...], przywołując w podstawie w prawnej art. 126 ust. 5 w związku z art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 782) stwierdził zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 126 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zajęcia nieruchomości położonej w C., oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków jako działki nr 1, 2, 3 i 4 km. [...], stanowiące własność A. B.- M., przez "A" S.A. Oddział w B. i udzielił zezwolenia "A" na czasowe zajęcie tej nieruchomości oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zajęcie nieruchomości zostało dokonane w celu zapobieżenia powstania znacznej szkody. Wyjaśnił, że w złożonym wniosku argumentowano, iż w dniu [...] r. obustronnie w cyklu SPZ "WZW" samoczynnie wyłączona została elektroenergetyczna linia napowietrzna, co świadczy o trwałym unieczynnieniu elektroenergetycznej linii napowietrznej 110 kV. W trakcie wykonywanego przez pracowników "A" awaryjnego obchodu linii w nocy z [...] na [...] r. stwierdzono kilkanaście przewróconych drzew między przęsłami ([...] - [...],[...] - [...] i [...] - [...]). Potwierdzono, że drzewa opierały się na przewodach roboczych [...] i [...], przez które w warunkach normalnej pracy elektroenergetycznej linii napowietrznej 110kV relacji [...] - [...] płynie prąd roboczy. Przewrócone drzewa spowodowały zapalenie się wysuszonych liści oraz gałęzi, a pożar drzew doprowadził w konsekwencji do "wytopienia się" aluminium z przewodu AFL6-240 na odcinku 11 mb, a następnie jego zerwanie. Przewrócenie drzew spowodowane było wystąpieniem trąby powietrznej na terenie C. W celu zapobieżenia powstania jeszcze większych szkód pracownicy przystąpili do usunięcia drzew i naprawnienia zerwanego przewodu roboczego. Prace zostały jednak przerwane z uwagi na bardzo złe warunki atmosferyczne i ponownie przystąpiono do nich w dniu [...] r. Przewrócone drzewa stwarzały zagrożenie elektryczne (porażenie prądem). Dotknięcie ich mogło spowodować porażenie ludzi i zwierząt, a powstanie łuku elektrycznego w chwili zwarcia (dotknięcia przewodu linii pod napięciem do gałęzi drzewa) mogło spowodować zapalenie się drzewa i pożar na obszarze zadrzewionym. Sytuacje tę potwierdza dokumentacja zdjęciowa. Następnie organ przywołał art. 126 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w myśl którego w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, (...) starosta udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy (...), a zgodnie z ust. 5 tego przepisu - gdy nagła potrzeba zapobieżenia tym okolicznościom uniemożliwia złożenie wniosku o wydanie decyzji na czasowe zajęcie nieruchomości, właściciel lub wieczysty użytkownik ma obowiązek jej udostępnienia w celu zapobieżenia tym okolicznościom. Wówczas podmiot, który zajął nieruchomość składa wniosek o wydanie decyzji w terminie 3 dni od dnia zajęcia nieruchomości, a decyzja nie może być wydana później niż po upływie 6 miesięcy od dnia jej zajęcia. W niniejszej sprawie przeprowadzone postępowanie wykazało, że zaistniały przesłanki określone w art. 126 ust. 5 cytowanej ustawy. Od tej decyzji odwołanie wniosła A. B. - M.. Wniosła o natychmiastowe wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...]. W uzasadnieniu odwołania nie zgodziła się z argumentacją przedstawioną przez "A", będącą podstawą wydania kwestionowanej decyzji. Zaprzeczyła by były drzewa przewrócone wystąpieniem trąby powietrznej. Podkreśliła, że "drzewa zostały wycięte piłą a nie wyrwane z korzeniami przez wiatr". Zaprzeczyła by wycinka drzew spowodowana została "przyczyną przewrócenia się drzew na linie". Dodała, że "A" na bieżąco podcinał korony drzew po liniami, stąd w jej ocenie nie występowało żadne niebezpieczeństwo. Dodała, ze nie potwierdzono śladów wystąpienia "trąby powietrznej". Szeroko opisała, jakie drzewa zostały wycięte w wyniku działania "A" o wniosła o ustalenie, czy firma miała prawo na podstawie wydanej decyzji doprowadzić praktycznie do zniszczenia lasu. Dodała, że powyższych działań nie można pogodzić z planem inwentaryzacji lasu na lata [...] - [...]. Reasumując podkreśliła, że Starosta wydając kwestionowaną decyzję i nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności rażąco naruszył przepisy art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawę z dnia 28 września 1991 r. o lasach, a w szczególności art. 7. Dlatego wniosła o uchylenie decyzji Starosty wraz rygorem natychmiastowej wykonalności oraz "przeprowadzenie szczegółowe zaistniałych zniszczeń w związku z wykonaniem decyzji". Rozpatrując powyższe odwołanie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 126 ust. 5 i ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.jedn. Dz.U. z 2015. r., poz. 1774 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w zakresie nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności (pkt 3), a w pozostałym zakresie, tj. stwierdzenia zaistnienia przesłanek zajęcia nieruchomości oraz udzielenia zezwolenia na czasowe jej zajęcie (pkt. 1 i pkt 2) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przedstawił stan faktyczny sprawy - tj. odniósł się do samoczynnego wyłączenia linii napowietrznej 110 kV relacji [...] - [...], spowodowaną wichurą i przewróconymi na tę linię drzewami, powołał się na dokumentację z oględzin w dniu [...] i [...] r. oraz wydruk z ewidencji zakłóceń z dnia [...] r. i wykonaną dokumentację zdjęciową, a następnie odwołał się do art. 126 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który reguluje jeden ze szczególnych przypadków ograniczania praw do nieruchomości - wystąpienie siły wyższej lub nagłej potrzeby. Wyjaśnił, że przesłanki te są od siebie niezależne, jednak w praktyce bardzo często siła wyższa - zdarzenie zewnętrzne, którego nie dało się przewidzieć ani mu zapobiec (stan klęski żywiołowej, zakłócenie porządku społecznego - wojna, zamieszki) powoduje nagłą potrzebę zapobieżenia powstaniu znacznej szkody . Organ podkreślił, że pojęcia "siła wyższa" lub "nagła potrzeba" to takie stany, które nakazują natychmiastowe działanie organu w celu niedopuszczenia do powstania szkody. Czyli podstawą wydania decyzji w takich sprawach muszą być informacje, które wskazują na potrzebę wyjątkowo szybkiego działania. Dalej wyjaśnił, że w szczególnych przypadkach, zajęcie nieruchomości może nastąpić przed wydaniem decyzji, a nawet przed złożeniem wniosku o jej wydanie (gdy nagłość siły wyższej lub nagłość zapobieżenia powstaniu znacznej szkody nie cierpi zwłoki w oczekiwaniu na wydanie decyzji o czasowym niezwłocznym zajęciu nieruchomości). Przewiduje to ust. 5 art. 126 cytowanej ustawy. Wówczas niezwłoczność zajęcia stanowi czynność faktyczną, a w terminie 3 dni podmiot zajmujący nieruchomość musi złożyć wniosek o wydanie stosownej decyzji, która także winna być wydana w określonym czasie, tj. nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia zajęcia nieruchomości. Tak więc decyzja wydana w trybie art. 126 ust. 5 ustawy legitymizuje podmiot zajmujący nieruchomość w wykonanym przez niego zajęciu. Dokonując oceny kontrolowanego postępowania organ odwoławczy stwierdził, że działanie organu pierwszej instancji przeprowadzone zostało zgodnie z żądaniem strony. Wobec złożenia wniosku o wydanie decyzji w oparciu o art. 126 ust. 5 ustawy, organ zobowiązany był ustalić czy rzeczywiście doszło do zajęcia przedmiotowej nieruchomości oraz czy zaistniały przesłanki do tego zajęcia. Z dostępnego w sprawie materiału wynika, że w celu zapobieżenia powstania większych szkód pracownicy "A" w dniu [...] r. przystąpili do usunięcia drzew oraz naprawy zerwanego przewodu roboczego fazy [...]. Dokonali także zrzucenia zaległych drzew z przewodów roboczych linii 110kV. Okoliczności te dały podstawę do stwierdzenia, że zaistniały przesłanki pozwalające do zajęcia przez Spółkę przedmiotowej nieruchomości. Działanie takie było bowiem konieczne przede wszystkim z uwagi na fakt, iż doszło do pożaru i wytopienia się aluminium z przewodu AFL6-240 na odcinku 11mb, a następnie do jego zerwania oraz stworzenia bezpośredniego zagrożenia porażenia prądem osób przechodzących lub przebywających w pobliżu tej linii. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 75 Kodeksu postępowania administracyjnego jako dowód w sprawie należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W niniejszej sprawie dowodem takim są zeznania świadków, oględziny oraz różne dokumenty. Wojewoda [...] potwierdził zdarzenie opisane we wniosku "A" z dnia [...] r., które odprowadziło do konieczności wejścia na nieruchomość będącą własnością A. B. - M.. W ocenie organu odwoławczego wymóg przepisu art. 126 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami został spełniony, a tym samym decyzję Starosty [...] należ uznać za prawidłową W ocenie Wojewody brak jest jednak podstaw do nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, gdyż zajęcie nieruchomości nastąpiło wcześniej i stąd też w tym zakresie organ uznał za konieczne uchylenie pkt 3 zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do treści odwołania organ wyjaśnił, że w świetle prawa energetycznego operator systemu dystrybucyjnego odpowiada za eksploatację i konserwację sieci w sposób gwarantujący jej niezawodność funkcjonowania. W ramach tych obowiązków odpowiedzialny jest również za bezpieczeństwo pracy sieci elektroenergetycznej, m.in. w sytuacji rosnących w pobliżu drzew, zwłaszcza gdy, tak jak w sytuacji niniejszej powstaje zagrożenie uszkodzeń ciała lub nawet śmierci dla przypadkowych osób. Wierzchołki drzew doprowadziły w tej konkretnej sytuacji do iskrzenia na linii wysokiego napięcia oraz trwałego jej wyłączenia. Okoliczności te spowodowały z kolei konieczność zajęcia przedmiotowej nieruchomości. Organ wyjaśnił, że w stosunku do powstałych w wyniku tego zajęcia zniszczeń przysługuje stronie w odrębnym postępowaniu prawo ich oszacowania i uzyskania odszkodowania - w wysokości uzgodnionej pomiędzy właścicielem a podmiotem zajmującym nieruchomość, względnie, w przypadku braku takiej ugody, na mocy odrębnej decyzji ustalonej na podstawie art. 126 ust. 3 cytowanej ustawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. B. - M. zarzuciła zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] naruszenie art. 2 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami a także art. 13 ust. 1 ustawy lasach wskazując, że wymienione w tej decyzji działki tworzą kompleks leśny, dla którego obowiązuje plan inwentaryzacji lasu na lata [...] - [...] (zgodnie z decyzją Starosty nr [...] z dnia [...] r.. Zobowiązuje ją to do ścisłego przestrzegania ustawy o lasach. Podkreśliła, że w odwołaniu zarzuciła naruszenie art. 2 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podczas gdy Wojewoda odniósł się jedynie do art. 126 tej ustawy. W ocenie skarżącej w świetle art. 2 pkt 3 cytowanej ustawy Starosta nie był upoważniony do wydania decyzji na podstawie art. 126 ust. 5, gdyż stoi ona w sprzeczności z wymienionym przepisem. Podniosła też skarżąca, że na terenie C. nie było w wymienionym w decyzji czasie "trąby powietrznej", a drzewa zostały "po prostu obcięte piłą, do ścinania drzew". Wyjaśniła też, że wcześniej - już w [...] r.- wycinkę drzew na działce nr 3 i 4 prowadził "A" na podstawie podobnej decyzji, którą następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. określiło jako wydaną z rażącym naruszeniem prawa (z uwagi na wystąpienie nieodwracalnych skutków prawnych - wycięcie drzew). W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że decyzja organu pierwszej instancji wydana została na podstawie art. 126 ustawy o gospodarce gruntami, który służy wykonaniu działań koniecznych z powodu siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia znacznej szkodzie. Nie obejmuje ona obowiązku utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości użytkowania, na który powołuje się skarżąca. Na rozprawie w dniu 9 września 2016 r. skarżąca podtrzymała skargę i zawartą w niej argumentację . Podniosła, że wbrew ustaleniom nie było pożaru ani trąby powietrznej, które to zdarzenia uzasadniałyby wydanie decyzji. Jej zdaniem drzewa zostały ścięte pod linią energetyczną. Wycinka ta była niezgodna z inwentaryzacją stanu lasu i zakresem nałożonych na ni a prac przez Starostę Powiatu [...] z dnia [...] r. Pełnomocnik Wojewody [...] wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę i zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Sądy administracyjne dokonują kontroli zaskarżonych do niego aktów pod względem zgodności z prawem. Sądy te uwzględniając skargę na decyzję uchylają ją w całości lub w części w przypadku stwierdzenia naruszeń, o których mowa w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w okolicznościach sprawy organy prawidłowo zastosowały tryb, o którym mowa w art. 126 ust. 5 i ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.jedn. Dz.U. z 2015. r., poz. 1774 ze zm.). Przepisy te przewidują jedną z form czasowego ograniczenia prawa własności nieruchomości z uwagi na zaistnienie szczególnych okoliczności wskazanych w tym przepisie. Art. 126 ust. 1 przewiduje, iż w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżeniu powstaniu znacznej szkody, starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, udziela w drodze decyzji zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia zajęcia nieruchomości. Z kolei ust. 5 tego przepisu stanowi, że w przypadku gdy nagła potrzeba zapobieżenia okolicznościom, o których mowa w ust. 1, uniemożliwia złożenie wniosku o wydanie decyzji na czasowe zajęcie nieruchomości, właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości ma obowiązek udostępnienia jej w celu zapobieżenia tym okolicznościom, przy czym podmiot, który zajął nieruchomość składa wniosek o wydanie tej decyzji w terminie 3 dni od dnia zajęcie nieruchomości. W przypadku zaś braku stosownego wniosku w wyznaczonym terminie – starosta w drodze decyzji orzeka o nałożeniu kary za każdy dzień zwłoki w wykonaniu tego obowiązku (ust.6). Analiza powyższego przepisu prowadzi do wniosku, iż określa on dwie przesłanki wydania decyzji zezwalającej na czasowe zajęcie nieruchomości, tj. wystąpienie "siły wyższej" lub wystąpienie "innej nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody". Powyższe regulacje odnoszą się zatem do sytuacji, gdy zajęcie nieruchomości ma charakter nagły, niespodziewany i nie można go wcześniej przewidzieć. Zwłaszcza taki charakter dotyczy możliwości przewidzianej w ust. 5, gdy zajęcie nieruchomości ma charakter na tyle nagły, że nie jest możliwe wstrzymanie się z zajęciem nieruchomości do czasu wydania decyzji w trybie określonym w art. 126 ust. 1. Wówczas już ex post przepisy pozwalają na uzyskanie decyzji potwierdzającej potrzebę zajęcia nieruchomości, czyli już po faktycznym jej zajęciu. Warunkiem takiego zajęcia (aby nie można było uznać go za bezprawne) jest stan kwalifikowanej nagłej potrzeby zapobieżenia znacznej szkodzie, czyli sytuację, w której nie ma czasu na występowanie do starosty o wydanie decyzji na zasadach określonych w ust. 1 art. 126 ustawy. Dotyczyć to będzie sytuacji i zdarzeń wymagających natychmiastowej reakcji z wykorzystaniem cudzej nieruchomości, gdy oczekiwanie na wydanie decyzji o czasowym zajęciu (która i tak jest przecież wydawana w przyspieszonym trybie) spowodowałoby najpewniej wyrządzenie znacznej szkody. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny istotą przesłanki nagłości jest taka nieprzewidywalna sytuacja lub stan, które nakazują szybkie, natychmiastowe działanie w celu zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, przy czym podstawą wydania decyzji powinny być wiarygodne informacje, z których wynika potrzeba niezwłocznego działania. Owa nagłość wymaga zatem powiązania z przeciwdziałaniem zdarzeniom, które miałyby w przyszłości wpływ na powstanie szkody. – zob. wyrok z dnia 4 marca 2016 r. sygn. akt I OSK 1274/14, Lex nr 2035951. W niniejszej sprawie niewątpliwie mamy do czynienia z taką sytuacją. Jak wynika z załączonej do akt sprawy "ewidencji zakłóceń" w dniu [...] r. o godzinie [...] na stacji J. zarejestrowano zakłócenie prawidłowego działania linii elektroenergetycznej polegające, jak wskazano w opisie zakłócenia "wyłączony wyłącznik przez zabezpieczenie odległościowe P433 w stacji J., [...] strefa [...], zwarcie doziemne E, ziemnozwarciowe ZZN4E lt>le>10> w stacji B. (.....)". Nie może zatem być kwestionowany fakt, że w dniu tym samoczynnie została wyłączona elektroenergetyczna linia napowietrzna 110kV relacji [...]) J.- [...] B., doprowadzając do trwałego unieczynnienia tej linii. Niezbędne zatem było skierowanie w miejsce awarii pracowników "A", który podczas awaryjnego obchodu linii w nocy z [...] na [...] r. stwierdzili kilkanaście przewróconych drzew między przęsłami ([...] - [...],[...] - [...] i [...] - [...]), potwierdzili, że drzewa opierały się na przewodach roboczych [...] i [...], przez które w warunkach normalnej pracy elektroenergetycznej linii napowietrznej tej relacji płynie prąd roboczy. W tym przypadku przewrócone drzewa spowodowały zapalenie się wysuszonych liści oraz gałęzi, a pożar drzew doprowadził w konsekwencji do "wytopienia się" aluminium z przewodu AFL6-240 na odcinku 11 mb, co ostatecznie doprowadziło do jego zerwania. W ocenie kontrolujących przewrócenie drzew spowodowane było wystąpieniem trąby powietrznej na terenie C. [...] ego. Niewątpliwie zatem w takich okolicznościach uznać należy stan kwalifikowanej nagłej potrzeby działania zapobiegającej powstaniu znacznej szkody, czy to w wyniku powstania pożaru lasu w wyniku zerwania linii elektroenergetycznej (wszak stwierdzono, a potwierdza to dokumentacja zdjęciowa zapalenie się liści i gałęzi drzew), czy w wyniku braku dopływu prądu elektrycznego w wyniku uszkodzenia tej linii. Nie można zatem zakwestionować nagłej potrzeby zajęcia nieruchomości należącej do skarżącej, a to w celu naprawy zaistniałego uszkodzenia linii elektroenergetycznej. Zasadnie także następnie pełnomocnik "A" SA wystąpił do Starosty [...] o wydanie decyzji w trybie art. 126 ust. 5 ustawy, niejako potwierdzającej potrzebę czasowego zajęcia tej nieruchomości, zachowując przy tym wymagania określone w ust. 5 cytowanego przepisu. Skoro bowiem stwierdzono uszkodzenie w nocy z [...] na [...] r., to wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji w dniu [...] r. uczynione zostało w wymaganym 3 dniowym terminie. Zasadnie zatem Starosta [...] wydał decyzję potwierdzającą wystąpienie przesłanek z art. 126 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami i udzielił zgody na czasowe zajęcie nieruchomości składającej się z działek nr 1, 2, 3 i 4 stanowiących własność skarżącej. Zasadnie tez Wojewoda [...] wymienioną powyżej decyzję Starosty w części dotyczącej stwierdzenia zaistnienia przesłanek zajęcia nieruchomości oraz udzielenia zezwolenia na czasowe jej zajęcie (pkt. 1 i pkt 2) utrzymał w mocy, uchylając ją tylko w zakresie nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Skoro bowiem zajęcie nieruchomości nastąpiło wcześniej, a decyzja ma potwierdzić tylko potrzebę zajęcia tej nieruchomości, czyli wydana jest już po faktycznym jej zajęciu, to nie ma potrzeby nadania jej jeszcze rygoru. Dokonując kontroli wydania w sprawie zaskarżonych decyzji należy podnieść, że decyzja wydana na podstawie art. 126 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest decyzją szczególną, wydawaną w określonych okolicznościach, które w ocenie składu orzekającego zostały wykazane w niniejszej sprawie. Jak wynika z treści tej decyzji zezwala ona na czasowe zajęcie nieruchomości, co niewątpliwie miało miejsce w tym przypadku. Wszystkie ewentualne roszczenia związane z udostępnieniem nieruchomości, względnie szkody powstałe w wyniku zajęcia tej nieruchomości powinny być rozpatrywane w odrębnym postępowaniu. Z tytułu tego przysługuje właścicielowi nieruchomości odszkodowanie, które powinno być negocjowane pomiędzy właścicielem tej nieruchomości a podmiotem, któremu tę nieruchomość udostępniono. Natomiast w przypadku braku uzgodnienia takiego odszkodowania (w terminie 30 dni licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości) wszczęte winno być postępowanie w sprawie odszkodowania przed właściwym starostą. Poza ramami niniejszego postępowania pozostają twierdzenia strony skarżącej o naruszeniu art. 2 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W myśl tego przepisu ustawa o gospodarce nieruchomościami nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, w tym przypadku ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. W ocenie składu sądzącego takie naruszenie nie nastąpiło, skarżąca zresztą nie podała na czym miałoby ono polegać, a przepis będący podstawą kontrolowanego rozstrzygnięcia należy uznać za przepis szczególny, zezwalający na ingerencję w ściśle określonej sytuacji, która jak stwierdzono powyżej została w niniejszym przypadku potwierdzona. Przeprowadzone postępowanie oraz zebrane w sprawie dokumenty potwierdziły fakt awarii zerwania elektroenergetycznej linii napowietrznej 110kV relacji [...] J.- [...] B., spowodowanej m.in. poprzez opierające się o linię drzewa. Było to zdarzenie nagłe, spowodowane warunkami atmosferycznymi- burzą, czy "trąbą powietrzną". W tych warunkach niezbędne było wejście na nieruchomość skarżącej w celu zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Orzekające w sprawie organy przeprowadziły w sposób prawidłowy postępowanie, wyjaśniły wszelkie wątpliwości i niejasności, zgromadziły wyczerpujący materiał dowodowy w oparciu o który podjęte zostały prawidłowe rozstrzygnięcia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.