II SA/Gl 521/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 30 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę R. B. z powodu uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu po upływie terminu. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 10 października 2011 r. W dniu 17 października 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wezwania Sądu zostały mu doręczone osobiście dopiero w dniu 23 sierpnia 2011 r. Przesyłka Sądu została odebrana przez A. Ch., która następnie przekazała ją skarżącemu w dniu 23 sierpnia 2011 r. i od tego dnia zdaniem skarżącego winien być liczony siedmiodniowy termin. W ocenie skarżącego pismo polecone winno być odebrane przez adresata a nie osobę, której sprawa nie dotyczy. W związku z powyższym skarżący wnosi o uwzględnienie wniosku i rozpatrzenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99). W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższych czynności doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Istotne w okolicznościach niniejszej sprawy jest bowiem to, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od skargi zostało przesłane na adres skarżącego i doręczone wobec nieobecności adresata dorosłemu domownikowi. Doręczenie zatem przesyłki zawierającej wezwania Sądu dokonane zostało zgodnie z brzemieniem art. 72 ustawy p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdy go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Podkreślić trzeba, że warunkiem skuteczności doręczenia jest w takim przypadku brak sprzecznych interesów w sprawie między adresatem pisma, a osobą odbierającą oraz wyrażenie zgody i wyraźne podjęcie się przez odbierającego oddania pisma adresatowi. Zdaniem Sądu, skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby jego ciotka A. Ch., której doręczono przesyłkę Sądu miała sprzeczne interesy w niniejszej sprawie. W konsekwencji doręczenie zastępcze należało uznać za zgodne z art. 72 p.p.s.a., a co za tym idzie skuteczne. Tym samym nie można przyjąć, by opóźnienie przekazania przez ciotkę skarżącego przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu i tym samym zwłoka w dokonaniu powyższych czynności, nastąpiły bez winy skarżącego. Wbrew jego twierdzeniom, wskazać należy, że doręczenie dokonane w niniejszej sprawie jest skuteczne. Ciotka skarżącego, odbierając przesyłkę zawierającą przedmiotowe wezwania, podjęła się jej przekazania skarżącemu, co też uczyniła. Fakt, iż przekazanie to nastąpiło z opóźnieniem nie może stanowić jednak przesłanki przywrócenia uchybionego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.