II SA/Gl 528/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2011 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie zaliczki oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] roku, wydanym na podstawie art. 262 § 2 kpa zobowiązał B. P. i J. P. współwłaścicieli działki nr [...] przy ul. [...] w S. i pawilonu handlowego (obiekt B) do uiszczenia zaliczki w wysokości 2.000 zł w terminie do dnia 30 listopada 2009 roku na pokrycie kosztów wykonania przez niezależnego rzeczoznawcę oceny technicznej w zakresie możliwości doprowadzenia w/w obiektu do stanu z obecnie obowiązującymi przepisami i ze wskazaniem robót budowlanych koniecznych do wykonania. Dnia [...] roku postanowieniem nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., na podstawie art. 123 § 1 i art. 77 § 2 kpa zmienił postanowienie własne nr [...] w części dotyczącej rachunku bankowego i terminu wykonania obowiązku, tzn. wskazano nowy numer rachunku i wyznaczono termin spełnienia obowiązku do dnia 28 lutego 2010 roku, a także dodano pouczenie, iż w przypadku niewpłacenia kwoty w wyznaczonym terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej. A. P. pismem z daty 11 maja 2011 roku złożyła do Prezydenta Miasta S. skargę na postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., która to skarga została przekazana przez Prezydenta S. przy piśmie z dnia 18 maja 2011 roku [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Skarga ta, uznana za zażalenie przez [...] WINB wpłynęła do tego organu w dniu 23 maja 2011 roku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku, wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 141c i 144 kpa stwierdził niedopuszczalność zażalenia B. P. na postanowienie organu I instancji z dnia [...] roku. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że stosownie do art. 141 § 1 kpa zażalenie na postanowienie wydane w toku postępowania przysługuje tylko wtedy, gdy kodeks taki stanowi. Postanowienia, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 kpa). W niniejszej sprawie zażalenie zostało złożone na postanowienie wydane na podstawie art. 262 § 2 kpa. Z brzmienia art. 262 kpa, jak również z innych przepisów Działu IX Kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie zaliczki na poczet kosztów postępowania. Organ powołał się w tym zakresie na wyrok NSA z dnia 20 lipca 2010 roku I OSK 1282/09. Skoro zatem wniesienie zażalenia nie było dopuszczalne organ stwierdził to postanowieniem na podstawie art. 134 kpa. Skargę na powyższe postanowienie złożył J. P. zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 141 § 1 kpa w zw. z art. 262 § 2 kpa. Wniósł także skarżący o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Zdaniem skarżącego stosownie do art. 262 § 1 kpa stronę obciążają jedynie koszty wynikłe z jej winy lub poniesione w jej interesie lub na jej żądanie, a nie wynikające z ustawowego obowiązku organu prowadzącego postępowanie. Skarżący nie jest osobą zainteresowaną w toczącym się postępowaniu ani nie zgłosił żądania jego przeprowadzenia. W związku z tym brak było podstaw do obciążenia go, podobnie jak B. P. kosztami zaliczki. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania jest legalność zaskarżonego postanowienia [...] WINB z dnia [...] roku stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia B. P. od postanowienia organu I instancji, którym nałożono na B. P. i J. P. obowiązek uiszczenia zaliczki na pokrycie kosztów wykonania oceny technicznej obiektu położonego na działce nr [...] przy ul. [...] w zakresie możliwości doprowadzenia w/w obiektu do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami ze wskazaniem robót budowlanych koniecznych do wykonania. Sam obowiązek złożenia przez B. P. i J. P. oceny technicznej do dnia 31 maja 2009 roku, został na te osoby nałożony postanowieniem z dnia [...] roku nr [...]. Jest poza sporem, że obowiązek powyższy nie został przez zobowiązanych wykonany, a także że oba powyższe postanowienia zostały wydane w postępowaniu naprawczym prowadzonym w stosunku do obiektu na działce nr [...] (zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 7 sierpnia 2008 r.). Przechodząc do oceny zaskarżonego postanowienia należy w całości zaakceptować stanowisko organu odwoławczego, iż stosownie do zasady wyrażonej w art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks taki stanowi. Oznacza to, iż zażalenie może być wnoszone tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kodeksie. Jeżeli zatem przepis będący podstawą rozstrzygnięcia organu I instancji nie przewiduje zażalenia w odniesieniu do danego postanowienia, to ten środek nie przysługuje. Jednocześnie należy zaznaczyć, iż strona nie jest całkowicie pozbawiona możliwości podważenia postanowień, od których zażalenie nie przysługuje, bowiem mogą one być kwestionowane w toku postępowania odwoławczego w razie wniesienia odwołania od decyzji (art. 142 kpa). Postanowienie organu I instancji nr [...] było postanowieniem w przedmiocie zaliczki mimo nie powołania w jego podstawie prawnej art. 262 § 2 kpa. Do postanowień w sprawie zaliczki zalicza się także postanowienie zmieniające postanowienie w przedmiocie zaliczki. Skoro zatem na postanowienie w sprawie zaliczki (art. 262 § 2 kpa) zażalenie nie przysługuje to organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 134 kpa w zw. z art. 144 kpa i w konsekwencji słusznie ocenił złożone zażalenie jako niedopuszczalne. Należy podkreślić, iż gdyby organ II instancji rozpoznał niedopuszczalny środek zaskarżenia dopuściłby się rażącego naruszenia prawa. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.