II SA/Gl 533/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant Referent Anna Cyganek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2008 r. sprawy ze skarg G. C. i F. C. oraz A. K. i A. K. na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie zasad sprzedaży gminnych lokali mieszkalnych oddala skargi. W dniu [...] r. Rada Miejska W. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy – Miasta W. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a) i art. 40 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 13 ust. 1, art. 34 ust. 1 pkt 3 oraz art. 67 ust. 1 lit. a), art. 68 ust. 1 pkt 7 i art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., nr 261, poz. 2603 ze zm.). W § 1 pkt 1 i 2 uchwały Rada przeznaczyła do sprzedaży na rzecz najemców lokale mieszkalne stanowiące własność gminy, położone w budynkach zlokalizowanych przy wskazanych w przepisie ulicach. W § 2 uchwały postanowiono o udzieleniu [...] % bonifikaty od ceny lokali wymienionych m. in. w § 1 pkt 1,2, oznaczonych jako przedmiot odrębnej własności, obejmującej lokal wraz z pomieszczeniami przynależnymi, współudział we własności nieruchomości gruntowej oraz współudział w użytkowaniu wieczystym. W § 3 uchwały zawarto natomiast postanowienie, że skorzystanie przy zakupie lokalu mieszkalnego z bonifikaty, o której mowa w § 2, oznacza rezygnację z roszczeń o zwrot kaucji mieszkaniowej. Uchwała została opublikowana w Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...]r. nr [...] i weszła w życie [...]r. Wyżej opisana uchwała została zmieniona uchwałą Rady Miejskiej W. z dnia [...]r. nr [...], opublikowaną w Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...]r., nr [...], poz. [...] i obowiązującą od [...]r. Uchwała zmieniająca została podjęta w oparciu o przepis art. 18 ust. 2 pkt 9 lit.a), art. 40 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym i art. 13 ust. 1, art. 34 ust. 1 pkt 3 oraz art. 67 ust. 1 lit. a) ustawy o gospodarce nieruchomościami. W § 1 uchwały zmieniającej z [...] r. postanowiono o skreśleniu przepisów § 2 i § 3 uchwały RM W. z dnia [...] r. w sprawie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność gminy. Jak wynika z akt sprawy, A. K. i A. K. złożyli w dniu [...]r. wniosek o nabycie na własność najmowanego lokalu mieszkalnego, położonego w W. przy ul. [...]. We wniosku tym zawarli m. in. oświadczenie, że zapoznali się z uchwałą RM z dnia [...]r. nr [...] w sprawie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych. Procedura nabycia lokalu nie została zakończona do czasu zmiany tej uchwały. Pismem z dnia [...]r. Prezydent Miasta poinformował zainteresowanych, że doszło do zmiany stanu prawnego i obecnie nie jest już możliwe nabycie mieszkania z bonifikatą w wysokości [...]%, możliwe jest nabycie przy zastosowaniu cen wolnorynkowych. W razie odstąpienia od zamiaru nabycia mieszkania, zadeklarowano zwrot zapłaconych zaliczek wraz z odsetkami. W reakcji na te wiadomości małżonkowie K. pismem z dnia [...]r. wyrazili swoje niezadowolenie, zarzucili opieszałość dotychczasowego postępowania oraz wnieśli zastrzeżenia wobec uchwały z dnia [...]r. Zarzucili, że uchwała ta pozbawiła ich prawa nabycia lokalu na określonych warunkach i nie zawiera przepisów przejściowych, regulujących postępowanie w sprawach już rozpoczętych pod rządami uchwały z dnia [...]r. Wobec faktu, że Prezydent Miasta podtrzymał swoje stanowisko, pismem z dnia [...]r. A. i A. K. wezwali Radę Miejską W. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały z dnia [...]r., nr [...], znoszącej możliwość nabycia mieszkania z bonifikatą [...]% w stosunku do osób, które złożyły wnioski przed jej podjęciem. Podnieśli, że złożyli wniosek o nabycie lokalu [...]r. Dopełnili wymaganych formalności i wpłacili zaliczkę w kwocie [...] zł. Zmieniając uchwałę pozbawiono ich prawa nabycia mieszkania, ponieważ nie są w stanie zapłacić cen wolnorynkowych. Uchwałą z dnia [...]r. nr [...], doręczoną skarżącym [...]r., Rada stwierdziła, że nie nastąpiło naruszenia interesu prawnego wnioskodawców poprzez podjęcie przez Radę uchwały zmieniającej z dnia [...]r. Pismem z dnia [...]r., złożonym osobiście w siedzibie organu w dniu [...]r. A. K. i A. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...]r. nr [...]. Zarządzeniem Sądu z dnia 23 listopada 2007 r. sygn. akt II SA/GL 953/07 połączono skargę małżonków K. ze sprawą o sygn. II SA/GL 533/07 ze skargi G. C. i F. C. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...]r. nr [...], celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Na wniosek skarżących Sąd przywrócił im termin do wniesienia skargi postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008 r. W skardze do sądu administracyjnego A. i A. K. wnieśli o stwierdzenie nieważności uchwały RM W. nr [...] z dnia [...]r. Zarzucili, ze uchwała ta krzywdzi osoby, które złożyły wnioski o zakup mieszkania jeszcze w roku 2006, ponieważ odnosi się także do takich przypadków. Opisali przebieg postępowania po złożeniu przez nich wniosku w sprawie sprzedaży mieszkania. Wskazali, że powinni mieć prawo zakupić mieszkanie z [...]% bonifikatą, albowiem wyrazili taka wolę jeszcze w roku [...]. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska W. wniosła o jej oddalenie. Wyjaśniono, że uchwała ta została podjęta zgodnie z prawem i nie narusza interesu prawnego skarżących, ponieważ ich nie dotyczy. Rada nie miała także obowiązku wprowadzać przepisów przejściowych, uchwała w przedmiocie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych nie tworzą po stronie najemców roszczenia o zawarcie umowy. W sprawie nie doszło także do ustalenia istotnych warunków umowy sprzedaży, albowiem postanowienia uchwały nie są ofertą w rozumieniu prawa cywilnego. Wojewódzki Są Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny został naruszony uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przesłanką warunkującą możliwość wniesienia skargi jest zatem nie tylko legitymowanie się w sprawie interesem prawnym, ale także wykazanie, że doszło do jego naruszenia. Przez interes prawny należy rozumieć wyznaczoną przepisami prawa materialnego sferę uprawnień jakiegoś podmiotu. Akt wkracza w zakres objęty interesem prawnym, gdy oddziałuje na te uprawnienia, zmienia je lub ogranicza lub niweczy. Od interesu prawnego odróżnić należy interes faktyczny, gdy źródłem określonych oczekiwań podmiotu nie jest przepis prawa, lecz względy praktyczne, ekonomiczne. Zaskarżoną do sądu uchwałą Rada Miejska uchyliła wybrane postanowienia wcześniej podjętej uchwały w przedmiocie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność Miasta. Skarżący sprzeciwiają się temu, uznając taką zmianę za krzywdzącą, albowiem zmiana uchyla m. in. przepisy pozwalające na nabycie mieszkania z bonifikatą. Aby przyjąć, że uchwała ta narusza interes prawny skarżących należałoby wykazać, że przepisy prawa przewidują dla najemców lokali przeznaczonych do sprzedaży uprawnienie do żądania udzielenia im bonifikaty w drodze uchwały rady gminy. Tylko wtedy skarżący mogliby się sprzeciwiać uchwale, likwidującej taką bonifikatę. Tezy takiej w świetle obowiązujących przepisów nie da się uzasadnić. Zgodnie z art. 68 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, udzielenie bonifikaty od ceny sprzedawanej nieruchomości ma charakter indywidualny. Następuje każdorazowo w konkretnym przypadku a organem udzielającym bonifikaty jest, w przypadku nieruchomości gminnych, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, który decyduje o tym po uzyskaniu zgody rady gminy. Udzielenie bonifikaty nie jest obowiązkiem organu, nie można zatem przyjąć, że nabywca nieruchomości ma roszczenie o jej udzielnie. W tej sytuacji uchwała rady, uchylająca wcześniejsze postanowienia dotyczące udzielania bonifikat, nie narusza interesu prawnego skarżących, albowiem nie mogą oni skutecznie domagać się, aby w gminie obowiązywały przepisy przewidujące sprzedaż lokali mieszkalnych na rzecz najemców z określoną bonifikatą. Wskazywanie przez skarżących, że bez takiej obniżki ceny nie są w stanie pokryć kosztów zakupu mieszkania, jest wyrazem jedynie ich interesu faktycznego. W opisanej sytuacji Sąd uznał, że zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego skarżących, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).