II SA/Gl 54/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. M. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podwyższenia stawki procentowej opłaty rocznej za nieruchomości gruntowe oddawane w użytkowanie wieczyste p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu [...] r. Rada Miejska w T. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia stawki procentowej opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego gruntu. Pismem z dnia 24 listopada 2013 r. (złożonym w placówce pocztowej w dniu następnym) C M wniósł do bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powołaną na wstępie uchwałę. Skarga ta początkowo wpisana została pod sygn. akt II KO/Gl 41/13 celem nadania jej dalszego biegu stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie z powodu nie wyczerpania środków zaskarżenia, podnosząc że skarżący nie wystąpił przed wniesieniem skargi z wezwaniem do właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013, poz. 594 ze zm.), dalej zwaną u.s.g. Skarżący pismem z dnia 8 stycznia 2014 r. podniósł m.in. że mimo braku formalnego wezwania Rady Miasta T do usunięcia naruszenia prawa powstałego na skutek uchwalenia skarżonego aktu, w jego ocenie nie można przyjąć, że organ ten - wobec wystąpień skarżącego do Zastępcy Prezydenta Miasta T czy Komisji Rady Miasta T, nie wiedział o przedmiotowym naruszeniu prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. W myśl art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć taką uchwałę do sądu administracyjnego. Wystąpienie z wezwaniem, o jakim mowa wyżej, warunkuje zatem możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały. W myśl bowiem art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 52 § 4 p.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, przy czym termin z § 3 przywołanego artykułu nie ma zastosowania. Z kolei art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wskazanym przypadku, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r. Nr 3, poz. 60) przyjął, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie dopełnił trybu warunkującego skuteczne zaskarżenie uchwały Rady Miejskiej w T z dnia [...] r., nr [...]. Jak wynika bowiem z akt sprawy, nie stanowi takiego wezwania - ze względu na treść żądań w nim zawartych - żadne z pism kierowanych przez skarżącego w zawisłej sprawie administracyjnej. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 4 p.p.s.a. i art. 101 ust. 1 u.s.g. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wyjaśnić należy, że orzeczenie sądu administracyjnego nie pozbawia skarżącego ochrony prawnej, jako że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być złożone do właściwego organu (w rozpoznawanej sprawie Rada Miasta T.) w każdym czasie, otwierając drogę sądowoadministracyjną.