II SA/Gl 55/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nieprzekazanie w terminie sprawozdania kwartalnego z odbierania odpadów w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Prezydent Miasta S., działając na podstawie art. 9zb ust. 1 w związku z art.9n ust. 1 i ust. 2, art.9 x ust. 1 pkt 5 oraz art.9 zd ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2012 r. poz. 391 ze zm.) nałożył na "A" Sp. z o.o. w S. karę pieniężną w wysokości [...] zł. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławczego w K. utrzymało powyższe rozstrzygnięcie w mocy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, "A" Sp. z o.o. w S., reprezentowane przez fachowego, pełnomocnika zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzupełniając wniosek pismem z dnia [...]r. pełnomocnik Spółki wskazał, że strona skarżąca posiada liczne zobowiązania podmiotów, z którymi współpracuje, a nałożona kara stanowi dla niej znaczny wydatek. Pełnomocnik podkreśliła, że nie zgadza się z dokonaną przez organy orzekające w sprawie interpretacją przepisów prawa wbrew zasadzie niedziałania prawa wstecz. Wniosek Spółki ma zaś na celu ograniczenie ewentualnej szkody, powstałej w związku z możliwą koniecznością zaciągnięcia kredytu komercyjnego na finansowe bieżącej działalności. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Przy czym chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwie przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony, lecz jej twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi obrazującymi jej sytuację finansową i majątkową. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanego wniosku zauważyć wymaga, że fachowy pełnomocnik skarżącej Spółki nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających zgłoszone żądanie, wskazując jedynie, że nałożona kara pieniężna jest znacznym wydatkiem dla Spółki i może wiązać się z ewentualną koniecznością zaciągnięcia kredytu komercyjnego celem finansowania bieżącej działalności Spółki. Przede wszystkim argumentacja wniosku sprowadza się jednak do zarzutów wskazujących na wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa. Na obecnym etapie postępowania Sąd nie może natomiast dokonać oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, nie można zatem upatrywać zasadności złożonego wniosku w przekonaniu o wadliwości zaskarżonego rozstrzygnięcia. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.