II SA/Gl 552/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w wyniku wznowienia decyzji w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Odwoławczego Kolegium w Katowicach z dnia [...] r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] o odmowie uchylenia rozstrzygnięcia Starosty [...] z [...] r. nr [...] w sprawie skierowania H. M. (dalej określanego jako skarżący) na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B, C, BE. Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...], kierującą skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B, C, BE. W uzasadnienie wskazano, że decyzja zapadła w związku z wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego, który w okresie od [...] r. do [...] r. uzyskał łącznie 26 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W związku ze skargą skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. decyzję, Kolegium decyzją z dnia [...]r. nr [...] uwzględniło skargę w całości, uchylając decyzję Kolegium z dnia [...] r. nr [...] i decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] oraz umarzając postępowanie w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2012 r, II SA/G1 581/12 WSA w Gliwicach, w związku z decyzją autokontrolną Kolegium uwzględniającą skargę, umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. Następnie, po rozpatrzeniu skargi Prokuratora Rejonowego w R. na ww. decyzję Kolegium uwzględniającą skargę, WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 20 lutego 2013 r., II SA/G1 1403/12 uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia [...]r. Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2015 r. (sygn. akt I OSK 1386/13) NSA w Warszawie oddalił skargę kasacyjną skarżącego od ww. wyroku WSA w Gliwicach z dnia 20 lutego 2013 r. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł do Kolegium o wznowienie postępowania, zakończonego ostateczną decyzją tergo organu z dnia [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie wystąpiły nowe okoliczności, tj. bezpodstawnie przypisano mu 8 punktów z kodem E02 za naruszenie przepisów prawa drogowego. Nastąpiło to w sposób sprzeczny z kwalifikacją prawną wykroczenia, ujętą w mandacie. Ponadto strona wskazała, że nową okolicznością w sprawie jest brak ostatecznego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Kolegium z dnia [...] r. nr [...]. Decyzją z [...] r. wymienioną na wstępie Kolegium odmówiło uchylenia ostatecznej decyzji z [...] r. W uzasadnieniu tego orzeczenia Kolegium wywiodło, iż prowadząc postępowanie wznowieniowe na wniosek strony organ związany jest podstawami przez nią wskazanymi. Wniosek o wznowienie oparto na przesłance z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W orzecznictwie uznaje się, że przesłanka ta zachodzi wówczas, gdy ujawnione nowe okoliczności faktyczne lub dowody nieznane organowi wydającemu decyzję są istotne dla sprawy, a więc mają wpływ na treść decyzji w kwestiach zasadniczych. Art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. może mieć zastosowanie, gdy spełnione są przesłanki: po pierwsze - ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, są nowe; po drugie – dotyczy to decyzji ostatecznej; po trzecie - "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" nie były znane organowi, który wydał decyzję Odnosząc powyższe do wniosku o wznowienie, Kolegium nie stwierdziło, aby podnoszone przez skarżącego zdarzenia stanowiły nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Oczywistym jest, że okoliczność w postaci braku uchylenia kwestionowanej decyzji w wyniku kontroli sądowoadministracyjnej nie mogła istnieć w dniu jej wydania, a zatem nie mogła stanowić nowego dowodu ani okoliczności w rozumieniu tego przepisu. Z kolei twierdzenia wnioskodawcy o bezpodstawnym przypisaniu mu punktów poprzez mandat karny, w którym - zdaniem wnioskodawcy - podano mylny kod E02, nie są istotne dla przedmiotowej sprawy. W postępowaniu w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji Kolegium nie mogło bowiem badać podstaw przypisania punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Kwestia ta nie budzi wątpliwości w judykaturze, która stoi na stanowisku, że wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stąd jedynie sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji. Inny organ administracyjny, w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jest związany treścią danych zawartych w ewidencji. Zatem argumenty dotyczące wad mandatu są nieistotne z punktu widzenia postępowania o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Organy administracji są związane ilością punktów wpisanych do rejestru. Ilość tę ustala się na podstawie wniosku komendanta policji, który jako dokument urzędowy jest objęty domniemaniem prawdziwości informacji w nim zawartych (art. 76 k.p.a.). Wobec tego w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła przesłanka wznowienia w postaci nowych okoliczności lub dowodów, co skutkuje - zgodnie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. - koniecznością odmowy uchylenia decyzji Kolegium z dnia [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] kierującą skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B, C, BE. W skardze z dnia 6 maja 2016 r. skarżący podnosi zarzut nieuwzględnienia przez Kolegium nowej okoliczności, jaką jest ujawnienie nowego dowodu w postaci prawomocnego mandatu z dnia [...]r. Seria [...] nr [...]. Dowód ten istniał w chwili wydania decyzji z dnia [...]r. nr [...], niemniej nie był znany i nie był analizowany. Przedmiotowy mandat zawiera kwalifikację prawną z art. 97 k.w. Według obowiązującego w dniu zdarzenia Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, a ściślej załącznika nr 1 do tego Rozporządzenia - Wykaz naruszeń przepisów ruchu drogowego i liczba punktów odpowiadająca tym naruszeniom, w pozycji E02 nie przewidywał naruszenia art. 97 k.w. jako podstawy naliczenia punktów karnych. Jedyną podstawą prawną wskazaną w załączniku do Rozporządzenia - Tabeli punktów karnych w zakresie pozycji E02 był w okresie od 31 grudnia 2010r. do 08 czerwca 2012r. art. 92a. Natomiast, jak się później okazało, we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...]r. zostało ujęte 8 pkt. karnych z kodem E.02 w oparciu o wykroczenie z art. 97 k.w., popełnione w dniu [...]r. Istnieje zatem bezpośrednia sprzeczność pomiędzy treścią wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...]r., a treścią dokumentu urzędowego jakim jest prawomocny mandat z dnia [...]r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, wskazując na brak kompetencji tego organu do badania prawidłowości wniosku właściwego organu Policji o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie przypisywanych mu ilości punktów z tytułu naruszenia przepisów ruchu drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, brak bowiem było podstaw do uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach własnej i ostatecznej decyzji z dnia [...] r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. w sprawie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B, C, BE. Skarżący żądał wyeliminowania ww. decyzji opierając swój wniosek na podstawie wznowieniowej, określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W jego ocenie nowym dowodem, istniejącym w dniu wydania przedmiotowej decyzji i mającym istotne znaczenie dla podjętego rozstrzygnięcia był fakt, iż Komendant Wojewódzki Policji w K. nieprawidłowo ustalił ilość przypisanych mu punktów z tytułu naruszenia przepisów ruchu drogowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest jednolity pogląd, iż decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy ma charakter aktu związanego, zaś postępowanie w takiej stanowi odrębną procedurę wobec postępowania dotyczącego ewidencjonowania punktów z tytułu naruszenia przepisów o ruchu drogowym. Przykładowo, NSA w wyroku z dnia 19 sierpnia 2014 r., I OSK 134/13 (CBOSA) stwierdza: "Decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie jest decyzją związaną, gdyż w istocie starosta, otrzymując wniosek komendanta jest zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu, co wynika wyraźnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. Natomiast ewidencja kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i przypisywanie temu naruszeniu punktów karnych jest kwestią odrębną, bowiem ewidencję tę prowadzi Policja, zaś kontroli prawidłowości prowadzenia ewidencji nie może dokonywać starosta w ogóle, w tym w postępowaniu dotyczącym kierowania ukaranego kierowcy na sprawdzenie kwalifikacji. Przypisywanie przez Policję punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego jest czynnością materialno-techniczną, podlegającą kontroli sądów administracyjnych i w przypadku nie zgadzania się z wpisami w ewidencji możliwe jest domaganie się od organów Policji podjęcia działania - aktu lub czynności - mających na celu zmianę wpisów, a następnie wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Natomiast domaganie się prostowania ewidencji w postępowaniu prowadzonym przez starostę, na podstawie art. 114 ust. 1 p.r.d., jest bezcelowe, bowiem ewidencja pozostaje poza właściwością tego organu." Jeśli tak, to przesłanka wznowieniowa z art. 145 1 pkt 5 k.p.a. mogłaby się ziścić jedynie wtedy, gdyby okazało się, że w dacie wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji zostały w odrębnym trybie prawomocnie wyeliminowane punkty uzyskane przez skarżącego i było ich mniej niż 24. Jak wynika z akt postępowania, nic takiego nie miało miejsca, a co więcej skarżący podjął niedaną próbę uruchomienia takiego postępowania, ale już po wydaniu decyzji. Wobec powyższego niestwierdzenie przesłanki wznowieniowej musiało skutkować odmową uchylenia decyzji o skierowaniu, stąd zaskarżona decyzja pozostaje zgodna z prawem. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.