II SA/Gl 553/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na postanowienie Starosty C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w charakterze strony, po wznowieniu postępowania, w sprawie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. S. D. pismem z dnia [...] r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Starosty C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania jej za stronę w toczącym się po wznowieniu postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę budynku [...] do realizacji w m. C. ul. [...] nr ewid. działki [...],[...], [...],[...],[...],[...] i [...]. Jednocześnie złożyła wniosek przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od koszów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Jak przyjęto w doktrynie, zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na jej uwzględnienie. Potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 413/06, Lex nr 299475), bowiem nie może budzić wątpliwości, że w takiej sytuacji zachodzi oczywista bezzasadność skargi. W niniejszej sprawie niedopuszczalne jest rozpatrywanie przez Sąd skargi na postanowienie, które nie mieści się w katalogu spraw poddanych kontroli w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazanych w art. 3 p.p.s.a. Niedopuszczalność skargi jest jej oczywistą bezzasadnością w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., a tym samym podstawą do odmowy przyznania prawa pomocy (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2004 r., sygn. akt OZ 140/04, Lex nr 220389). Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 247 ustawy p.p.s.a., należało zatem odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy.