II SA/Gl 56/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej w kwestii wniosku o przyznanie pełnomocnikowi uczestników postępowania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi M. L. kwotę 888,00 zł (osiemset osiemdziesiąt osiem zł 00/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikom postępowania z urzędu; Wyrokiem z dnia 28 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego ten akt postanowienia organu pierwszej instancji. W dniu 7 sierpnia 2014 r. starszy referendarz sądowy uwzględnił wniosek uczestników postępowania – E. S. i J. S. o przyznanie prawa pomocy ustanawiając dla nich pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata M. L. W dniu 30 września 2014 r. wspomniany adwokat złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a także skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku zarzucając temu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania. W treści skargi kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone przez uczestników postępowania w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. tutejszy Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Następnie, wyrokiem z dnia 4 listopada 2016 r. (sygn. akt II OSK 232/15) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu rzeczonej skargi kasacyjnej. Jak wynika z protokołu (karta nr 205 akt sprawy), adwokat M. L. stawił się na rozprawie przed tym Sądem wnosząc i wywodząc jak w skardze kasacyjnej oraz przedkładając bilet PKP zakupiony za kwotę 150 zł, dotyczący przejazdu z K. do W. w tymże dniu. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i na mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życia tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie zakończenie postępowania sądowego pierwszej instancji (czyli wydanie wyroku przez tutejszy Sąd) nastąpiło w dniu 28 maja 2014 r., a zatem przed wejściem w życie obu wspomnianych rozporządzeń, które nastąpiło odpowiednio 1 listopada 2016 r. oraz 1 stycznia 2016 r. W tym stanie rzeczy, przyznając pełnomocnikowi koszty udzielonej pomocy prawnej obejmującej sporządzenie skargi kasacyjnej od przywołanego orzeczenia należało zastosować przepisy dotychczasowe, czyli unormowania jeszcze wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) Mając powyższe na względzie wnioskującemu adwokatowi przyznano kwotę 888 zł, należną mu zgodnie z § 19 przywołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., na co składa się: - wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) wspomnianego rozporządzenia jako 100 % stawki minimalnej wskazanej w § 6 pkt 3 (w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) tego aktu wykonawczego, w kwocie 600 zł, którą podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 138 zł; - zwrot kosztów dojazdu na rozprawę przed NSA w dniu 4 listopada 2016 r., w wysokości 150 zł - udokumentowanej przez wnioskodawcę biletem PKP złożonym na rozprawie przed tym Sądem. Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.