II SA/Gl 565/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. O. i B. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącemu Z. O. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 24 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Z. O. i B. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...]. Orzeczenie to wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu Z. O. na jego wniosek w dniu 12 grudnia 2014 r., a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 13 stycznia 2015 r. Pismem z dnia 28 października 2014 r. Z. O. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, we wniosku na urzędowym formularzu wskazał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowieniem z dnia 4 lutego 2015 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 16 marca 2015 r. ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu oraz oddalił jego wniosek o prawo pomocy w pozostałym zakresie. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła dla Z. O. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego R. S. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 4 maja 2015 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł od ww. wyroku skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W piśmie z dnia 4 maja 2015 r. oświadczył, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony wyłącznie w imieniu skarżącego Z. O. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku pełnomocnik powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2013 r. sygn. akt I OZ 999/13, w którym wskazano, że za dzień w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, co może nastąpić dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy, stanowiskiem skarżącego co do zakresu zaskarżenia i po sporządzeniu skargi kasacyjnej, nie później jednak niż z upływem 30 dni od dnia, gdy pełnomocnik zawiadomiony został o wyznaczeniu do reprezentowania strony. Pełnomocnik wskazywał, że pismem z dnia 26 marca 2015 r. został wyznaczony przez Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. na pełnomocnika skarżącego. Wskazane pismo zostało mu doręczone w dniu 3 kwietnia 2015 r., zatem 30 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany. Organ administracji pomimo takiej możliwości nie ustosunkował się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W tym miejscu należy przychylić się do ugruntowanego w orzecznictwie stanowiska, zgodnie z którym w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 224 ustawy p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Radca prawny R. S. został zawiadomiony o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego w dniu 3 kwietnia 2015 r. Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został w niniejszej sprawie zachowany, skoro wniosek ten został złożony jeszcze przed upływem 30 dni od powiadomienia radcy prawnego R. S. o ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżącego. Odnosząc się natomiast do przesłanki określonej w art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którą w piśmie (wniosku) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, w ocenie Sądu okoliczność, że ustanowiony pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go przez właściwy organ samorządu zawodowego do reprezentowania skarżącego w przedmiotowej sprawie już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia