II SA/Gl 576/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 3 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G., J. G., E. C. na decyzję Wojewody z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącego J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Wezwaniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lipca 2007 r. skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie procesowym z dnia 3 sierpnia 2007 r. wszyscy skarżący zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną uniemożliwiającą uiszczenie wspomnianej opłaty. W następstwie wezwania, skarżący J. G. nadesłał wypełniony druk formularza PPF, w którym wskazał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z siostrą. W skład ich majątku wchodzi spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego o pow. 50 m2 oraz udział w prawie własności nieruchomości rolnej o pow. 1,6366 ha. Wnioskodawca wraz z siostrą utrzymują się z wynagrodzeń za pracę otrzymywanych w łącznej kwocie (...) zł miesięcznie. J. G. wskazał dodatkowo, iż jest zobowiązany do comiesięcznej spłaty rat zaciągniętych pożyczek bankowych. Na skutek dodatkowego wezwania referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał odpisy rachunków obrazujących poziom jego przeciętnych, miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem się, nie przedstawił jednakże dokumentów (umów) potwierdzających fakt zaciągnięcia wspomnianych pożyczek. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Wyłączenie tej reguły w zakresie częściowym - w formie wnioskowanego przez stronę zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r. Sygn. akt II FZ 137/05, niepubl.). Analiza przedstawionych w druku formularza okoliczności nie pozwala stwierdzić, iż J. G. jest osobą, w odniesieniu do której za spełnione należałoby uznać wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Przede wszystkim zauważyć trzeba, że zarówno skarżący jak i jego siostra utrzymują się ze stałego dochodu. Jego wysokość pozwala na pokrycie ich bieżących potrzeb. Pomimo wezwania referendarza sądowego, który zobowiązał skarżącego do przedłożenia odpisów umów kredytowych, skarżący nie uczynił tego, a wobec tego nie jest znany zarówno cel, na jaki zostały one zaciągnięte, jak i wysokość pożyczki. Nie można zatem z całą pewnością stwierdzić, iż była ona niezbędna dla wnioskodawcy. Odnotować również przyjdzie, że wpis od skargi w kwocie 500 zł skarżący ma uiścić wespół z B. G. oraz E. C. Osoby te również zwróciły się o przyznanie prawa pomocy, zaś z przedłożonych przez nie oświadczeń nie wynika, aby znajdowały się one w skrajnie trudnej sytuacji. Wobec tego nie sposób przyjąć, że ciężar poniesienia tego wydatku spoczywa wyłącznie na J. G., co oznacza, że jest on w stanie ponieść ten wydatek wespół z pozostałymi skarżącymi. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt. 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu.