II SA/Gl 582/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł -zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, K. W. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podnosząc, że jest przekonana o wadliwości zaskarżonej decyzji administracyjnej, zaś jej status finansowy nie pozwala na ponoszenie kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że w skład majątku wnioskodawczyni wchodzi nieruchomość rolna o pow. 0,053 ha, a także, że posiada ona oszczędności w wysokości 4000 zł. Skarżąca zadeklarowała, że mieszka samotnie utrzymując się z renty w wysokości 2316 zł brutto (1916 zł netto) miesięcznie. Jej stałe wydatki miesięczne kształtują się na poziomie około 1100 zł i obejmują czynsz oraz media (około 800 zł) oraz wykup niezbędnych lekarstw (400 zł). Referendarz sądowy wezwał skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez : - nadesłanie dokumentów obrazujących wysokość przeciętnych, miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem się (tj. czynszu, opłat za energię elektryczną, dostawy wody, usługi telekomunikacyjne itp.), - nadesłanie dokumentów pozwalających ustalić orientacyjną wysokość wydatków przeznaczanych na leczenie, - nadesłanie dokumentu pozwalającego ustalić wartość posiadanych przez stronę papierów wartościowych, o których wspomniano w rubryce 7.2.1 formularza, - nadesłanie dokumentu potwierdzającego wskazaną we wniosku wysokość świadczenia rentowego. W odpowiedzi K. W. nadesłała wyciągi z rachunku bankowego, w oparciu które ustalono, że posiada oszczędności w wysokości 4846 zł, a jej wydatki kształtują się na poziomie około 1000 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza okoliczności dotyczących sytuacji materialnej osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest dokonywana z uwzględnieniem kosztów, do poniesienia których osoba ta będzie zobowiązana. Na obecnym etapie postępowania sprowadzają się one zasadniczo do wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie stanowi kwota 500 zł. Oceniając kondycję materialną skarżącej nie można uznać, że jest on zła. Przede wszystkim przeczy temu okoliczność, iż K. W. posiada oszczędności w wysokości 4800 zł. Już sam ten fakt pozwala stwierdzić, że jest ona w stanie ponieść koszty sądowe. Trudno bowiem, aby strona została zwolniona z obowiązku ponoszenia daniny o charakterze publicznoprawnym wtedy, gdy dysponuje ona oszczędnościami. Brak jest tym samym podstaw do przyjęcia, że jej sytuacja materialna jest szczególnie trudna, co uzasadniałoby zwolnienie jej od kosztów sądowych. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.