II SA/Gl 588/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2025 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 5 lutego 2025 r. nr SKO.4205.2.2024 w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej oddala skargę. Pismem z dnia 28 marca 2025 r. k.S. (dalej jako: "skarżący" lub "strona") wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie (dalej jako: "organ odwoławczy" lub "Kolegium"), opisaną w rubrum nn. wyroku. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia 15 listopada 2023 r. nr [...], Starosta C. (dalej jako: "organ I instancji" lub "Starosta"), działając na podstawie art. 194 Ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (obecnie t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 49), dalej powoływanej jako: "u.p.z.", odmówił odstąpienia od ustalenia wobec skarżącego opłaty za pobyt jego córki w rodzinnej pieczy zastępczej tj. w rodzinie zastępczej spokrewnionej w okresie od 1 marca 2022 r. do 29 lutego 2024 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jego córka przebywa w rodzinnej pieczy zastępczej, zaś jego syn przebywał w rodzinnej pieczy zastępczej do dnia 31 sierpnia 2022 r. Organ I instancji wskazał też, że skarżący legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydanym na stałe. Mając na uwadze ustalenia co do sytuacji rodzinnej strony oraz wysokości uzyskiwanego przez skarżącego dochodu Starosta stwierdził, że dochód skarżącego przekracza 350% kwoty kryterium dochodowego osoby prowadzącej samodzielne gospodarstwo domowe zobowiązanej do ponoszenia opłaty tj. 2.716 zł. Ponadto wskazał, że po odliczeniu alimentów świadczonych na rzecz dzieci w wysokości 500 zł miesięcznie dochód strony wynosi 5.684,46 zł. Dalej organ I instancji wyjaśnił, że rozpatrując wniosek w sprawie odstąpienia od ustalenia odpłatności za pobyt córki skarżącego w rodzinnej pieczy zastępczej za okres od dnia 1 marca 2022 r. uwzględnił w składzie rodziny skarżącego dwie osoby tj. skarżącego oraz dziecko przebywające w pieczy zastępczej i doszedł do wniosku, że z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego nie ma podstaw do odstąpienia od określenia skarżącemu przedmiotowej opłaty. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wskazał, że organ I instancji przyjął niewłaściwą sekwencję rozstrzygnięć obranej już wcześniej w innych sprawach za poprzednie okresy i wydanie decyzji w przedmiocie odmowy od odstąpienia od ustalenia opłaty przed rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej wysokości tej opłaty. Wskazał też, że w jego ocenie naruszone zostały podstawowe zasady postępowania administracyjnego, w tym w szczególności dotyczące gromadzenia i oceny materiału dowodowego, jak również uniemożliwienia mu wypowiedzenia się na temat stanowiska organu i utrudnianie mu czynnego udziału w sprawie. Zaskarżoną obecnie decyzją Kolegium utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że w art. 194 ust. 2 i 3 u.p.z. ustawodawca przewidział możliwość odstępstwa od nałożonego w art. 193 ust. 1 tej ustawy obowiązku wnoszenia opłat za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Zważyć przy tym należy, że rada powiatu otrzymała uprawnienia do określenia w drodze uchwały zasad umarzania tych należności, rozłożenia na raty lub odstępstwa od ustalenia opłaty. Zgodnie z delegacją ustawową Rada Powiatu C. podjęła uchwałę z dnia [...] r. nr [...] w sprawie szczegółowych warunków umarzania w całości lub w części, odraczania terminu płatności, rozkładania na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej i instytucjonalnej pieczy zastępczej (dalej powoływanej jako: "Uchwała"). Zagadnienia odstąpienia od ustalenia opłaty zawarte zostały w § 3 ust. 1 do ust. 7 Uchwały. W ocenie Kolegium odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej na wniosek osoby zobowiązanej następuje wyłącznie, jeżeli wnioskodawca spełnia przesłanki wyszczególnione w uchwale. Tym samym rozstrzygnięcia w sprawie wniosków o udzielenie ulgi w formie odstąpienia od ustalenia opłaty za pieczę zastępczą nie są wydawane w trybie uznania administracyjnego, lecz mają charakter decyzji związanych. Oznacza to, iż spełnienie przesłanek wymienionych w uchwale obliguje organ do udzielenia wnioskowanej ulgi, z kolei brak ich ziszczenia w tym m.in. przekroczenie 350% kryterium dochodowego stanowi podstawę do odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej. Mając na względzie powyższe Kolegium stwierdziło, że organ I instancji dokonał prawidłowych rozważań i w oparciu o te rozważania wywiódł prawidłowe wnioski. Podzieliło również ustalenia Starosty, że z uwagi na fakt, iż mocą ostatecznej decyzji ustalono stronie opłatę za pobyt jego syna w rodzinnej pieczy zastępczej za okres od 1 marca 2022 r. do 31 sierpnia 2022 r. przyjąć należało, że w tym okresie rodzina strony składała się z dwóch osób. W tym czasie w składzie rodziny strony obok skarżącego należało uwzględnić dziecko przebywające w pieczy zastępczej, bowiem stronie została naliczona opłata za pobyt tego dziecka w pieczy. Jednocześnie Kolegium podziela stanowisko organu I instancji co do faktu, że w pozostałym okresie, tj. od września 2022 r. skarżący prowadził jednoosobowe gospodarstwo domowe. Przyjmując powyższe założenia co do składu rodziny strony oraz okoliczność, że skarżący posiada stały dochód z tytułu emerytury w wysokości 6.184,46 zł, który podlega pomniejszeniu o alimenty w kwocie 500 zł płacone na rzecz dzieci stwierdzić należy, że dochód odwołującego przekracza 350 % ustawowego kryterium, o którym mowa w § 3 ust. 2 pkt 2 Uchwały i to zarówno w okresie prowadzenia przez stronę gospodarstwa dwuosobowego jak i jednoosobowego. W takiej sytuacji przedmiotowo nieistotna staje się ocena wystąpienia pozostałych przesłanek wymienionych w § 3 ust. 2 pkt 2 lit. a do lit. j Uchwały, albowiem mają one zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy dochód przypadający na członka rodziny osoby zobowiązanej nie przekracza 350% ustawowego kryterium dochodowego. Kolegium wskazało też, że nie podziela stanowiska strony jakoby organ I instancji przyjął niewłaściwą sekwencję postępowań poprzez przyjęcie, że wniosek o odstąpienie od ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej winien zostać rozpatrzony przed ustaleniem odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. W tym względzie organ odwoławczy podzielił stanowisko wyrażane w judykaturze, iż decyzja w sprawie odstąpienia od ustalenia opłaty z istoty rzeczy musi poprzedzać decyzję ją ustalającą. Ustawodawca wskazuje bowiem nie na odstąpienie od pobrania opłaty, lecz od jej ustalania. Od wyniku postępowania w sprawie odstąpienia od ustalenia opłaty może zależeć dalszy przebieg postępowania w sprawie ustalenia opłaty. W skardze sądowej na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wskazał w pierwszej kolejności, że w jego ocenie organy wadliwie przeprowadziły postępowanie wyjaśniające w sprawie i błędnie ustaliły liczbę osób, wchodzących w skład gospodarstwa domowego skarżącego, a w konsekwencji błędnie uznały, że nie zachodzą przesłanki określone w § 3 ust. 2 pkt 2 Uchwały do odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt jego córki w pieczy zastępczej. W ślad za odwołaniem skarżący zarzucił organom także niewłaściwą sekwencję rozstrzygnięć obraną już wcześniej w innych sprawach za poprzednie okresy i wydanie decyzji w przedmiocie odmowy od odstąpienia od ustalenia opłaty przed rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej wysokości tej opłaty. Podniósł także zarzuty względem Uchwały, stanowiącej podstawę wydanych w sprawie rozstrzygnięć, w tym zarzut jej niezgodności z przepisami rangi ustawowej. W oparciu o tak przedstawione zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona przywołała twierdzenia na poparcie powyższych zarzutów, wskazując m. in. na swój podeszły wiek, stan zdrowia oraz fakt, że organy przy orzekaniu nie uwzględniły, iż skarżący legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Zakwestionował także dokonane przez organy wyliczenia jego dochodu i nieuwzględnienie jego syna jako członka gospodarstwa domowego, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że skarżący przekracza próg kryterium dochodowego, uprawniający do odstąpienia od ustalenia przedmiotowej opłaty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując twierdzenia i wnioski, zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). Ocenie Sądu została poddana decyzja Kolegium z dnia 5 lutego 2025 r., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia 15 listopada 2023 r. w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty na rzecz skarżącego za pobyt jego córki w rodzinnej pieczy zastępczej, w okresie od dnia 1 marca 2022 r. do dnia 29 lutego 2024 r. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowi m.in. art. 194 u.p.z. Zgodnie z jego treścią, opłatę, o której mowa w art. 193 ust. 1, ustala w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym (ust. 1); jeżeli zmianie uległy okoliczności mające wpływ na wydanie decyzji administracyjnej dotyczącej opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1, w szczególności zmianie uległa wysokość przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81, albo średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutyczne oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym, starosta może bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną dotyczącą tej opłaty (ust. 1a); rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 (ust. 2); starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 (ust. 4). Nadto, na mocy art. 193 ustawy za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 - w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka (ust. 1 pkt 1); opłatę, o której mowa w ust. 1, rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej (ust. 1a); za ponoszenie opłaty, o której mowa w ust. 1, rodzice odpowiadają solidarnie (ust. 2). Z kolei, z treści § 3 ust. 2 Uchwały wynika, że odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej na wniosek osoby zobowiązanej, następuje jeżeli: osoba zobowiązana do ponoszenia opłaty prowadząca wspólne gospodarstwo domowe lub osoba zobowiązana prowadząca samodzielne gospodarstwo domowe nie dysponują żadnym dochodem lub dysponują dochodem do wysokości nieprzekraczającej 300 % kwoty kryterium dochodowego; dochód na osobę w rodzinie osoby zobowiązanej do ponoszenia opłaty lub dochód osoby prowadzącej samodzielne gospodarstwo domowe zobowiązanej do ponoszenia opłaty przekracza 300 % kwoty kryterium dochodowego lecz nie wyżej niż 350 % kwoty kryterium dochodowego i zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek o których mowa w 3 ust.2 pkt 2 lit a-j Uchwały . Na podstawie § 3 ust. 7 Uchwały ustalając dochód osoby zobowiązanej do ponoszenia opłaty, w składzie rodziny uwzględnia się dzieci przebywające w domu pomocy społecznej, rodzinnej lub instytucjonalnej pieczy zastępczej, jeżeli rodzicom została naliczona opłata za ich pobyt. Zgodnie z § 2 ust. 7 i 8 Uchwały przez dochód na osobę w rodzinie lub dochód osoby samotnie gospodarującej rozumie się dochód w definicji przyjętej przez ustawę o pomocy społecznej. Na mocy art. 8 tej ustawy kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej nie może przekroczyć 776 zł. Jak ustaliły orzekające w sprawie organy, skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i osiąga stały miesięczny dochód w kwocie 5.684,46 zł, po odliczeniu zobowiązań alimentacyjnych na dzieci w łącznej kwocie 500 zł. Zarówno wiek skarżącego, jak i jego stan zdrowia, pozostają bez wpływu na wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie. W konsekwencji ustalony przez organy dochód skarżącego przekracza 350 % kryterium dochodowego dla osoby prowadzącej samodzielne gospodarstwo domowe wynoszącego 2.716 zł również przy uwzględnieniu drugiego dziecka w składzie rodziny (5.684,46 : 2 = 2.842,23 zł) co czyni jego zarzut w tej kwestii nieuzasadnionym. Odnosząc się do zarzutu naruszenie art. 194 ust. 3 u.p.z. przywołać należy treść art. 268a k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może upoważniać, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej, pracowników obsługujących ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień, zaświadczeń, a także do poświadczania za zgodność odpisów dokumentów przedstawionych przez stronę na potrzeby prowadzonych postępowań z oryginałem. Z takim właśnie upoważnieniem mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, co znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji organu I instancji (Starosty C.), bowiem upoważnienie do wydania tej decyzji otrzymał Zastępca Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w C. Ustosunkowując się do zarzutu "nieprawidłowej sekwencji postępowań" Sąd zgadza się z argumentacją organu odwoławczego. Przepis art. 194 ust. 3 u.p.z. stanowi, że starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 u.p.z. Cytowany przepis stanowi o odstąpieniu od ustalenia opłaty a nie od pobierania opłaty. W ocenie składu orzekającego wykładnia językowa i gramatyczna tego przepisu w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, co oznacza, że przyjęta przez organy orzekające w sprawie sekwencja postepowań znajduje swoje uzasadnienie zarówno w literalnym brzmieniu powołanego wyżej przepisu jak i w bogatym orzecznictwie sądów administracyjnych. Postępowanie w przedmiocie ustalenia opłaty musi zostać poprzedzone postępowaniem w przedmiocie odstąpienia. Od wyniku postępowania w sprawie odstąpienia od ustalenia opłaty może zależeć dalszy przebieg postępowania w sprawie ustalenia opłaty. W sytuacji bowiem uznania przez organ, że należy uwzględnić wniosek o odstąpienie, w ogóle nie zachodzi potrzeba wydania kolejnej decyzji, tj. decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Odstępowanie od ustalania opłaty po jej ustaleniu lub jednocześnie z jej ustaleniem nie znajduje racjonalnego i logicznego uzasadnienia. W sytuacji, gdy prawodawca wskazuje na przesłanki odstąpienia od ustalenia opłaty, zbadanie tych przesłanek w określonym stanie faktycznym musi nastąpić przed ustalaniem opłaty, zwłaszcza że z treści art. 194 ust. 3 u.p.z. wynika, że odstąpienie od ustalenia opłaty może nastąpić również z urzędu. Wydanie decyzji w przedmiocie odstąpienia od ustalenia opłaty powoduje, że do czasu uzyskania przez tę decyzję waloru ostateczności, nie może być rozstrzygana sprawa ustalenia tej opłaty. Ustalanie opłaty w sytuacji odstąpienia od jej ustalania jest bezprzedmiotowe, a bezprzedmiotowość tę powoduje jedynie ostateczne zakończenie sprawy odstąpienia od ustalenia opłaty decyzją o odstąpieniu od ustalenia opłaty (por. wyroki NSA z 14 czerwca 2017 r., I OSK 2370/15; z 14 lutego 2017 r., I OSK 2171/16; z 14 lipca 2016 r., I OSK 3078/14; z 24 lutego 2021 r. I OSK 2349/20; z 10 listopada 2023 r., I OSK 2369/21; z dnia 28 maja 2025 r. I OSK 1203/24). Sąd zwraca uwagę, że rozstrzygnięcia podejmowane w zakresie odstępowania od ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej podejmowane są w warunkach uznania administracyjnego i organ administracji publicznej podejmujący rozstrzygnięcie w tym zakresie musi mieć w polu widzenia nie tylko interes strony ubiegającej się o takie odstąpienie, ale także obowiązany jest reprezentować władze publiczne i kierować się interesem społecznym. W tym przypadku kierowanie się interesem społecznym związane jest z rozważeniem, czy w danej konkretnej sprawie argumenty prezentowane przez osobę ubiegającą się o odstąpienie od ustalenia odpłatności są na tyle mocne i usprawiedliwione, że pozwalają na przejęcie obowiązku ciążącego na rodzicu na członków wspólnoty, czyli na władze publiczne. Istotą odstąpienia od ustalenia odpłatności jest bowiem przejęcie przez władze publiczne wszystkich kosztów związanych z opieką nad dzieckiem przebywającym w pieczy zastępczej. Inaczej mówiąc, to nie zobowiązany rodzic, ale społeczeństwo będzie musiało pokrywać pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Dlatego rozstrzygnięcie w tej sprawie powinno być podejmowane rozważnie i tylko w wyjątkowych przypadkach (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 lipca 2024 r. II SA/Gl 341/24). Dodatkowo w sprawie warto odnieść się do fragmentu uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 14 lipca 2021 r. sygn. akt II SA/GI 1192/20 w sprawie skarżącego, w którym Sąd wyjaśnił, że rodzice dzieci są odpowiedzialni za ich wychowanie i powinni osobiście sprawować nad nimi opiekę, a tym samym ponosić koszty ich utrzymania. W sytuacji, gdy z jakichś przyczyn nie są w stanie lub nie potrafią zapewnić dziecku wychowania i opieki, państwo stosownie do postanowień art. 72 ust. 2 Konstytucji RP obowiązane jest zapewnić dziecku prawo do opieki i pomocy ze strony władz publicznych. Przejęcie przez władze publiczne opieki nad dzieckiem nie oznacza, że rodzice dziecka są automatycznie zwalniani z ciążących na nich obowiązków. Obowiązki te są dwojakiego rodzaju, a mianowicie o charakterze alimentacyjnym oraz związane z pokrywaniem kosztów pobytu dziecka w pieczy zastępczej. Ustawa zasadnicza tych zagadnień już nie normuje i odsyła w tym zakresie do regulacji zawartych w ustawach zwykłych. W poruszanym zakresie obowiązuje ustawa, która normuje zasady umieszczania dzieci w pieczy zastępczej jak również zakres pomocy udzielanej rodzinom zastępczym i podmiotom instytucjonalnym zapewniającym opiekę dziecku. Ustawa ta wprowadza również obowiązek rodziców dziecka do ponoszenia kosztów pobytu dziecka w pieczy zastępczej. Skład orzekający zauważa, że przed tut. Sądem zawisły liczne skargi skarżącego dotyczące szeroko pojętych spraw z zakresu odpłatność za pobyt jego dzieci w rodzinnej pieczy zastępczej, niemniej jednak dotyczą różnych okresów i choć jak to skarżący wskazuje sprawy te są analogiczne, to każda z nich podlega odrębnej ocenie z uwagi na odrębny stan faktyczny. W tym stanie rzeczy zarzuty skargi okazały się niezasadne. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. Powołane wyżej orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.