II SA/Gl 589/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nakazał W. C. rozbiórkę budynku gastronomii o wymiarach około 6,2 x 7,0 m, zlokalizowanego w B. przy ul. [...] na działce nr 1. Decyzję tę wysłano za pośrednictwem poczty do współwłaścicieli nieruchomości: 1) W. C. na adres do korespondencji, podany do protokołu z dnia [...] r., tj. B. ul. [...], 2) M. C. na adres W., ul. [...]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma adresowanego do W. C., przesyłkę doręczono mu w dniu 25 stycznia 2012 r., co potwierdzono nieczytelnym podpisem adresata i opatrzono adnotacją doręczyciela o doręczeniu przesyłki adresatowi z datą 25 stycznia 2012 r. oraz pieczęcią pocztową [...] k. P.. Natomiast przesyłkę dla M. C. odebrała w dniu 2 lutego 2012 r. M. C., legitymująca się pełnomocnictwem pocztowym nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. C., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata. Odwołanie to zostało opatrzone datą 13 lutego 2012 r. i nadane w tym samym dniu w urzędzie pocztowym. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...], działając na podstawie art. 134 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji organu I instancji z dnia [...] r. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że mimo prawidłowego pouczenia co do terminu wniesienia odwołania, który zgodnie z art. 141 § 2 kpa, wynosi 14 dni od daty doręczenia decyzji, odwołanie w przedmiotowej sprawie zostało nadane w placówce pocztowej dopiero w dniu 13 lutego 2012 r., podczas gdy decyzję doręczono w dniu 25 stycznia 2012 r. Tymczasem ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 8 lutego 2012 r. Organ odwoławczy wskazał też, że odwołujący się nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co musiało skutkować wydaniem postanowienia w trybie art. 134 kpa. W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie organu odwoławczego pełnomocnik W. C. wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił, że postanowienie to zostało wydane z naruszeniem art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – poprzez nierozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu oraz z naruszeniem art. 29-31 i art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego przez bezzasadne orzeczenie nakazu rozbiórki budynku skarżącego zlokalizowanego w B. przy ul. [...]. W uzasadnieniu skargi podał, że skarżący niezwłocznie po doręczeniu mu zaskarżonego postanowienia złożył wniosek o przywrócenie mu terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji niedopuszczalne było stwierdzenie uchybienia terminu przed rozpoznaniem wniosku o jego przywrócenie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że wniosek o przywrócenie terminu nie mógł być rozpatrzony przed wydaniem zaskarżonego postanowienia skoro został złożony dopiero po doręczeniu tego postanowienia. Stwierdził też organ odwoławczy, że zaskarżone postanowienie ma charakter proceduralny i z tego względu nie mogło naruszyć powołanych w skardze przepisów Prawa budowlanego. Nie mogło też naruszyć art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej ustawą p.p.s.a.), gdyż przepis ten w postępowaniu administracyjnym nie miał zastosowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Z mocy art. 134 kpa, organ odwoławczy zobligowany jest do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zaś postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W razie wielości stron, co dotyczy niniejszej sprawy, termin ten liczony jest odrębnie dla każdej z nich. Stąd też w przypadku skarżącego W. C., który jako jedyny wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia 20 stycznia 2012 r., termin ten należy liczyć od daty doręczenia jemu tejże decyzji, co jak prawidłowo ustalił organ odwoławczy, nastąpiło w dniu 25 stycznia 2012 r. Doręczenie decyzji nastąpiło na wskazany przez niego adres do korespondencji, tj. adres, pod którym figuruje obiekt podlegający nakazowi rozbiórki i prowadzona jest przez niego działalność gospodarcza. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika też, że została ona odebrana osobiście przez adresata. Z akt postępowania wynika zaś, że wydano szereg decyzji o nakazie rozbiórki obiektów, zlokalizowanych w B. przy ul. [...], a ich doręczenie nastąpiło łącznie w jednej przesyłce pocztowej. Nadto, na dowodzie doręczenia odnotowano numery dla korespondencji odrębnie dla każdej decyzji, w tym przedmiotowej decyzji z dnia [...]r. nr [...]. W konsekwencji nie ulega wątpliwości fakt odbioru decyzji przez skarżącego w dniu 25 stycznia 2012 r. Stąd też 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 8 lutego 2012 r., podczas gdy jest poza sporem, że odwołanie zostało wniesione za pośrednictwem poczty w dniu 13 lutego 2012 r. W treści odwołania w żaden sposób nie nawiązano do kwestii terminowości jego wniesienia. Nie budzi też żadnych wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony dopiero w dniu 27 marca 2012 r., a więc już po wydaniu przez organ odwoławczy zaskarżonego postanowienia o uchybieniu terminu i jego doręczeniu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 marca 2012 r. Zawarty w skardze zarzut, że zaskarżone postanowienie zostało podjęte bez uprzedniego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, jest więc oczywiście niezasadny. Na uwzględnienie nie zasługują też pozostałe zarzuty skargi. Organ odwoławczy nie stosował bowiem art. 87 ustawy p.p.s.a., który to przepis dotyczy terminów sądowych, a nie terminu do wniesienia odwołania, czyli procedury administracyjnej, uregulowanej przepisami kpa. Nie mógł też odnieść skutku zarzut naruszenia ustawy – Prawo budowlane, jako że przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie organu odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a nie – decyzja organu I instancji o nakazie rozbiórki. Decyzja ta nie została bowiem podjęta w granicach niniejszej sprawy w rozumieniu art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego należało przyjąć, że zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z treścią art. 134 kpa, co skutkuje oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. jako nieuzasadnionej. Wobec oddalenia skargi i treści art. 209 ustawy p.p.s.a. Sąd nie rozstrzygnął wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania.