II SA/Gl 612/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 612/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A.B. z powodu nieuiszczenia w ustawowym terminie wpisu sądowego od skargi. Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącej I.B. w dniu [...]. Pismem z dnia [...] nadanym w Urzędzie Pocztowym w C. w dniu [...] pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W jego uzasadnieniu wskazał, iż nie mógł uregulować przedmiotowej opłaty z przyczyn od niego niezależnych, w terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu przebywał poza granicami kraju w związku z wyjazdem służbowym. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia [...] wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu przez m.in. dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie, tj. przez uiszczenie wpisu w kwocie 200 zł. Jednocześnie wezwano do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, tj. wykazania, iż w terminie do uiszczenia wpisu pełnomocnik skarżącej przebywał poza granicami kraju - w terminie 7 dni pod rygorem odpowiednio odrzucenia lub oddalenia wniosku. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...]. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej uiścił jedynie wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Przede wszystkim to na niej ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r. , sygn. akt II GZ 66/09). Oceniając zatem terminowość wniosku pełnomocnika skarżącej wskazać należy, iż z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy określony w art. 87 § 1 ustawy termin do wniesienia tego wniosku został zachowany. Pełnomocnik skarżącej mimo wezwania Sądu do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu, nie ustosunkował się merytorycznie do powyższego wezwania. Tymczasem Sąd nie ma prawa domniemywać daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu i w przypadku wątpliwości w tym zakresie winien wniosek rozpoznać merytorycznie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, s. 222). Zdaniem Sądu wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy pełnomocnika skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Należy bowiem zauważyć, iż przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, została uznana za skutecznie doręczoną na podstawie art. 73 p.p.s.a. W tej sytuacji należy przyjąć, że to pełnomocnika skarżącej obciążają negatywne skutki takiego doręczenia, a w kategoriach niedbalstwa trzeba traktować zachowanie tegoż pełnomocnika, który mając świadomość toczącego się przed Sądem postępowania nie zadbał należycie o sprawy swojej mocodawczyni w związku z przewidywanym dłuższym wyjazdem poza granice kraju. Pełnomocnik skarżącej miał bowiem możliwość wyznaczenia innego adresu do doręczeń. Powyższe działania są wprawdzie uprawnieniem, a nie powinnością strony, nie można jednakże pominąć faktu, że jedną z przesłanek przywrócenia terminu do podjęcia danej czynności procesowej jest brak winy w tym uchybieniu po stronie wnioskodawcy (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt I FZ 410/09). Sąd rozpatrujący wniosek ocenia bowiem, czy strona dołożyła należytej staranności aby dochować terminu, a zatem czy podjęła w tym celu wszelkie możliwe działania. W tym kontekście uznać należy, iż pełnomocnik strony nie uprawdopodobnił, jakoby uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 p.p.s.a. w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.