II SA/Gl 619/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.C. i H.C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia [...] B.C. i H.C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego położonego na działce nr [...] w M. Postanowieniem z dnia 14 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę B.C. i H.C. z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 lipca 2009 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dodatkowych jej dwóch jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wskazane wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącym w dniu [...] – przesyłka została odebrana przez dorosłego domownika – córkę skarżących, która zobowiązała się oddać przesyłkę adresatom. Oznacza to, że wyznaczony termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu [...]. Odpis tego orzeczenia został zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skutecznie doręczony skarżącym w dniu [...]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, przesyłka ta została odebrana przez dorosłego domownika – M.O., córkę skarżących, która podjęła się oddać przesyłki adresatom. W piśmie z dnia [...] nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący wskazali, ze w dniu [...] tj. w dniu gdy ich córka odebrała wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi skarżący przebywali na urlopie i nie zostali poinformowani o nadejściu wezwania jw. Następnie skarżący podnosili, że w dniu [...] odebrali osobiście postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 września 2009 r. odrzucające ich skargę. W dniu [...] udali się do biura prawnego, gdzie uzyskali informację o skutkach uchybienia wynikającego z wezwania z dnia [...] oraz skutkach wynikających z postanowienia z dnia 28 września 2009 r. W takiej sytuacji, zdaniem skarżących uchybili oni terminowi do uzupełnienia braków formalnych nie z własnej winy, a ponadto przyczyna uchybienia ustała w dniu [...]. Do wniosku skarżący dołączyli dwa odpisy skargi oraz oświadczenie w którym wskazywano, że H.C. wraz z rodziną w okresie od dnia [...] do [...] przebywał we wsi K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( art. 87 § 2 p.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie w tedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 §1 p.p.s.a. ( post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r. sygn. Akt II FZ 1/05, niepubl.). Rozpatrując wniosek skarżących o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w pierwszej kolejności badał, czy w świetle podnoszonych przez skarżących okoliczności, przedmiotowy wniosek został wniesiony w terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżący o odrzuceniu ich skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, dowiedzieli się z postanowienia Sądu z dnia 14 września 2009 r., skutecznie doręczonego im w dniu [...]. Zgodnie z zawartym we wniosku o przywrócenie terminu oświadczeniem skarżących, o konsekwencjach prawnych wynikających z tego postanowienia skarżący dowiedzieli się po uzyskaniu porady prawnej w dniu [...]. Od tego dnia zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i upłynął on w dniu [...]. Tymczasem przedmiotowy wniosek został nadany w urzędzie pocztowym dopiero w dniu [...], a zatem już po upływie terminu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu w niedopełnieniu nakazanej czynności. Uwzględniając przytoczoną argumentację Sąd działając na podstawie przytoczonego art. 88 p.p.s.a. uznał, że skarżący uchybili siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi – złożenia dwóch jej odpisów i orzekł jak w sentencji postanowienia.