II SA/Gl 621/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant sekretarz sądowy Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2008 r. sprawy ze skargi B. S. i M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę Po kolejnym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] znak [...] zatwierdził projekt zamienny i udzielił J. i W. małżonkom S. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią gospodarczą o kubaturze [...] m3, pow.. zabudowy [...] m2, pow. użytkowej [...] m2, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w G. [...] gmina P. Nałożył też na inwestorów obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie objętego decyzją budynku. Jako podstawę decyzji wskazał art. 51 ust. 4 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym) i art. 104 kpa. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że w wykonaniu zaleceń zawartych w ostatniej wydanej w tej sprawie decyzji odwoławczej tj. z dnia [...] r. inwestorzy przedłożyli w dniu [...] r. poprawiony projekt zamienny realizowanego budynku mieszkalno-gospodarczego w którym określono roboty niezbędne do zakończenia budowy. Uzasadnia to wydanie orzeczenia opartego na treści art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. W odwołaniu od tej decyzji współwłaściciele sąsiedniej działki nr [...] D. P. i M. D. zarzucili, iż została ona wydana bez wcześniejszego zrealizowania i odniesienia się do zaleceń zawartych w wydanym w tej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 103/04. Podnieśli również, że budynek nie został doprowadzony do stanu zgodnego z obowiązującymi warunkami technicznymi oraz, iż na projekcie zagospodarowania działki nie zostały zaznaczone wszystkie budynki. Odwołanie wnieśli też B. i M. małżonkowie S. zarzucając również, iż nie zrealizowano wszystkich zaleceń zawartych w w/w wyroku WSA w Gliwicach. Podnieśli nadto, że nie określono terminu wykonania pozostałych do realizacji robót budowlanych. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdził, że wbrew stanowisku odwołujących się zostały zrealizowane w postępowaniu administracyjnym zalecenia zawarte w powołanym w odwołaniach wyroku WSA w Gliwicach z dnia 10 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 103/04. Zgodnie z tymi zaleceniami został też opracowany projekt zagospodarowania działki inwestorów, wykonany na aktualnej mapie przyjętej do zasobu geodezyjnego i spełniającej wymogi mapy dla celów projektowych. Zostały na niej zaznaczone w szczególności granice działki inwestorów i stan jej zagospodarowania. W zatwierdzonym projekcie budowlanym zaprojektowano taki sposób odprowadzania wód opadowych z objętego postępowaniem budynku aby nie dochodziło do zalewania działki sąsiedniej i to w sytuacji gdy okap dachu również od strony działki nr [...] wychodzi poza lico ściany spornego budynku a sam budynek usytuowany jest [...] m od granicy działki. Zrealizowanie na tej połaci dachu na całej jego szerokości płotku śniegowego zabezpieczony przed zsuwaniem się śniegu na działkę sąsiednią. Ostatecznie skuteczność zaprojektowanego odprowadzenia wód opadowych z budynku zostanie sprawdzona na etapie wydawania pozwolenia na użytkowanie. Organ odwoławczy nadto stwierdził, że wziął pod uwagę okoliczność, iż w [...] r. Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w O. w piśmie z dnia [...] r. znak [...], jako ówczesny właściciel działki nr [...], wyraziła zgodę na lokalizację spornego budynku w odległości [...] m od granicy tej działki. Kupując działkę nr [...] w [...] r. małżonkowie S. wiedzieli już o takim usytuowaniu budynku. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. B. i M. małżonkowie S. wnieśli o jej uchylenie. Zarzucili, że budynek powinien być zlokalizowany [...] m od granicy ich działki, dlatego też zaskarżona decyzja jest dla nich krzywdząca a działania organów stronnicze. Ich zdaniem prace, które inwestorzy mają wykonać, nie doprowadzą do zgodności budynku z warunkami technicznymi i w rzeczywistości mają tylko charakter "kosmetyczny". W szczególności nie zostało uwzględnione ich żądanie aby spad dachu budynku był skierowany tylko na działkę inwestorów. W rzeczywistości dach ten wykracza poza granicę działki wyznaczoną przez biegłego geodetę sądowego. Zarzucili też, iż nie wyjaśniono charakteru spornego budynku jako mieszkalno-gospodarczego oraz, że AWRSP Oddział w O. wyraziła zgodę na zbliżenie budynku do granicy na odległość [...] m mówiąc jednocześnie o zgodności takiego zbliżenia z obowiązującymi warunkami technicznymi. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] r. inwestorzy J. i W. małżonkowie S. wnieśli o oddalenie skargi zaprzeczając aby dach budynku wystawał poza granice działki skarżących. Podnieśli, że w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja organu I instancji z dnia [...] r. zobowiązująca ich do wykonania dokumentacji powykonawczej zrealizowanych robót budowlanych wraz z orzeczeniem technicznym, który to nakaz zrealizowali. Stwierdzili nadto, że nie było możliwe usytuowanie budynku w granicy z uwagi na zrealizowanie przez skarżących na swojej działce wzdłuż granicy rowu odprowadzającego wody opadowe i fekalia. Ich zdaniem zostały też zrealizowane wszystkie wytyczne zawarte w wydanych w sprawie spornego budynku wyrokach sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa skutkującym jej wzruszeniem. W pierwszej kolejności należy podnieść, że w sprawie legalizacji przedmiotowego budynku zostały wydane wcześniej dwa wyroki przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, a to wyrok z dnia 10 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 103/04 i wyrok z dnia 10 stycznia 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 591/06, którymi to wyrokami oraz zawartymi w nich ocenami i wskazaniami Sąd orzekając obecnie był związany na mocy art. 170 i 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Stan prawny od czasu wydania tych wyroków nie uległ w istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy zakresie zmianie. W czasie podejmowania tych wyroków znane też było usytuowanie spornego budynku zarówno w odniesieniu do działki skarżących nr [...] jak i w odniesieniu do ulicy przy której budynek jest usytuowany, które to usytuowanie nie uległo od czasu wydania tych wyroków zmianie. Oznacza to zdaniem Sądu, iż w wyrokach tych przesądzono co do zasady zarówno możliwość legalizacji tak usytuowanego budynku jak i możliwość zastosowania w sprawie treści art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego i to w sytuacji gdy inwestorzy nie dysponują pozostającym w obrocie prawnym pozwoleniem na budowę. W konsekwencji rozpatrzenie sprawy i rozstrzygnięcie skargi zależało zdaniem Sądu od odpowiedzi na pytanie czy przy takim usytuowaniu spornego budynku nałożono na inwestorów stosowne obowiązki, których wykonanie skutkowałoby doprowadzenie budynku do stanu zgodności z pozostałymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych) oraz maksymalnym ograniczeniem negatywnego wpływu inwestycji na nieruchomości sąsiednie. Na tak postawione pytanie należało udzielić zdaniem Sadu odpowiedzi twierdzącej. Wbrew stanowisku skarżących przewidziany w zatwierdzonym projekcie zamiennym sposób odprowadzania wód opadowych z dachu spornego budynku nie spowoduje negatywnego wpływu na ich nieruchomość. Trudno też przyjąć, aby po zrealizowaniu płotku śniegowego na połaci dachu od strony działki skarżących istniało realne zagrożenie zsuwania się śniegu z tego dachu na działkę skarżących. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie można podzielić też twierdzenia skarżących, że połać tego dachu wykracza poza granicę działek, a to w sytuacji gdy ściana budynku jest usytuowana od granicy [...] cm a okap dachu wraz z rynną wykracza poza lico ściany łącznie na odległość [...] cm. W tej sytuacji nie zachodziła więc potrzeba przebudowy dachu na jednospadowy ze skierowaniem go na działkę inwestorów, tym bardziej, że wymagałoby to dokonania przebudowy budynku w bardzo dużym zakresie. Bardzo duże byłyby też koszty wykonania takich robót. Zdaniem Sądu nie ma w sprawie istotnego znaczenia nazwanie przedmiotowego budynku mieszkalno-gospodarczym w sytuacji gdy jest to budynek mieszkalny jednorodzinny z pomieszczeniem gospodarczym. Należy mieć też na uwadze, że część działki skarżących w części sąsiadującej ze spornym budynkiem stanowi w rzeczywistości drogę dojazdową do dalszej części działki nr [...]. Trudno zatem przyjąć, że ta część działki skarżących stanowi działkę budowlaną w rozumieniu § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. W konsekwencji brak jest też jednoznacznych podstaw do stwierdzenia (pomijając już okoliczność związania Sądu wydanymi wcześniej w tej sprawie wyrokami), że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem treści zawartych w tym przepisie uregulowań. Zdaniem Sądu brak jest też podstaw do przyjęcia, że organy orzekające nie zrealizowały wytycznych zawartych we wcześniejszych wydanych w sprawie spornej inwestycji wyroków, który to zarzut nie został zresztą w skardze bliżej sprecyzowany i omówiony. Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.