II SA/Gl 621/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za odbiór odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 621/15 postanawia: przywrócić stronie skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "A" Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za odbiór odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej. Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronie skarżącej w dniu 29 stycznia 2016 r. W dniu 29 lutego 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2016 r. oddalono wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Od powyższego orzeczenia skarżąca wniosła sprzeciw. Postanowieniem Sądu z dnia 23 maja 2016 r. oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy. Odpis tego orzeczenia doręczono skarżącej w dniu 6 czerwca 2016 r. W dniu 7 lipca 2016 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 23 maja 2016 r. oraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżąca podjęła próbę znalezienia fachowego pełnomocnika, który podjąłby się jej obrony pro-bono. Dalej podniesiono, że skarżąca jest mikroprzedsiębiorcą zatrudniającym cztery osoby i osiąga niewielkie zyski, dlatego też z uwagi na brak środków finansowych firmy i obowiązujący przymus adwokacko-radcowski złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem Sądu z dnia 14 września 2016 r. odmówiono skarżącej spółce przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 maja 2016 r. Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1202/16 oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ocenie Sądu wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżąca w sposób przekonywujący uwiarygodniła swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a więc uzasadnić wniosek okolicznościami, które wskazują, że strona nie miała możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie. Uprawdopodobnienie wniosku nie oznacza natomiast konieczności dowiedzenia wskazanych jako przyczynę uchybienia terminu okoliczności (vide: postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 50/09). Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu oświadczyła, iż uchybiła terminowi, jednakże podniosła okoliczności, które nie pozwoliły jej na dochowanie terminu, a jednocześnie z wnioskiem dokonała czynności, a mianowicie złożyła skargę kasacyjną sporządzoną przez fachowego pełnomocnika. Zdaniem Sądu nie można uznać, że uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło z winy skarżącej skoro jeszcze przed upływem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Sporządzenie środka odwoławczego w postaci skargi kasacyjnej niewątpliwie wymaga stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. działania przez adwokata lub radcę prawnego, strona osobiście nie mogła takiego środka sporządzić. W świetle powyższych okoliczności oraz biorąc pod uwagę konstytucyjną zasadę prawa do sądu, należało na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.