II SA/Gl 639/12
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-07-23
Skład orzekający: Rafał Wolnik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę Rady Miejskiej w przedmiocie zgody na najem lokalu użytkowego, wniesiona po upływie terminu do jej zaskarżenia, liczonego od dnia doręczenia odpowiedzi organu na pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę Rady Miejskiej w przedmiocie zgody na najem lokalu użytkowego, wniesiona po upływie terminu do jej zaskarżenia, który należy liczyć od dnia doręczenia odpowiedzi organu na pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a. Uchwała organu gminy podjęta na skutek wezwania do usunięcia naruszenia prawa ma charakter procesowy i nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.Stan faktyczny
M. O. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę Rady Miejskiej w B. wyrażającą zgodę na najem lokalu użytkowego. Skarżąca dwukrotnie wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa, jednak Rada Miejska odmówiła uwzględnienia wezwań. Skarga została wniesiona po terminie, licząc od dnia doręczenia odpowiedzi organu na pierwsze wezwanie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zgody na najem na czas nieokreślony w trybie przetargowym lokalu użytkowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
W dniu [...] r. Rada Miejska w B. podjęła uchwałę nr nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na najem na czas nieokreślony w trybie przetargowym lokalu użytkowego położonego w Ł. przy ul. [...].
Pismem z dnia [...] r. (złożonym w siedzibie organu w tej samej dacie) M. O. wystąpiła w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), dalej zwaną ustawą o samorządzie gminnym, do Rady Miejskiej w B. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa powstałego na skutek uchwalenia wskazanego na wstępie aktu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Rada Miejska podjęła w dniu [...] r. uchwałę nr [...], którą to odmówiła uwzględnienia przedmiotowego wezwania, uznając je za bezzasadne. Uchwała ta doręczona została wzywającej w dniu [...] r.
W kolejnej uchwale z dnia [...] r. nr [...], podjętej na skutek skierowanego przez M. O. pismem z dnia [...] r. ponownego wezwania do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały z dnia [...] r., nr [...] Rada Miejska podtrzymała dotychczasowe stanowisko.
Pismem z dnia [...] r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu następnym) M. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Rady Miejskiej w B., skargę na powołaną uchwałę z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć taką uchwałę do sądu administracyjnego. Wystąpienie z wezwaniem, o jakim mowa wyżej, warunkuje zatem możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały. W myśl bowiem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 52 § 4 p.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, przy czym termin z § 3 przywołanego artykułu nie ma zastosowania. Z kolei art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż we wskazanym przypadku, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r. Nr 3, poz. 60) przyjął, iż przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, iż wobec doręczenia organowi w dniu [...] r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a następnie udzielenia przez organ odpowiedzi na to wezwanie w terminie ustawowym, tj. w terminie sześćdziesięciu dni od dnia doręczenia organowi wezwania, termin do wniesienia skargi - w wyniku doręczenia skarżącej przedmiotowej odpowiedzi w dniu [...] r. - upłynął w dniu [...] r. (tj. w środę). Skarga tymczasem została złożona w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., a zatem z uchybieniem przewidzianego terminu do jej wniesienia. Bez znaczenia w takiej sytuacji pozostaje fakt, że strona skarżąca wystąpiła z kolejnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, termin do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie należy bowiem liczyć od dnia doręczenia odpowiedzi organu na pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a za takie, ze względu na treść w nim zawartą, należało przyjąć pismo z dnia [...] r.
Z tych wszystkich powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie należy dodać, w związku z kierowanym przez skarżącą w piśmie z dnia [...] r. żądaniem uchylenia uchwały z dnia [...] r. nr [...], podjętej na skutek ponownego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, że na przedmiotową uchwałę skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Tak wniesiona skarga jako niedopuszczalna podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarga na uchwałę stanowiącą odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie mieści się bowiem w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 p.p.s.a., ani też nie podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Niewątpliwie uchwała podjęta przez organ samorządu terytorialnego na skutek wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie jest aktem prawa miejscowego (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.). Charakter taki mają bowiem tylko akty normatywne zawierające przepisy powszechnie obowiązujące na określonej części terytorium państwa, wydawane przez organy samorządu terytorialnego lub terenowe organy administracji rządowej (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP). Uchwała taka nie jest również innym aktem organu jednostki samorządu terytorialnego podjętym z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.). Sąd podziela utrwalony pogląd w judykaturze, iż uchwała organów gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia ma charakter procesowy i nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a jest jedynie spełnieniem wymogów formalnych do ewentualnego wniesienia skargi na uchwałę, której wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło