II SA/Gl 646/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Prezydent Miasta B. odmówił L. D. ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą "[...]", w B. w rejonie ulic [...], k.m. 1d 8, dz. Nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r., nr [...] uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skargę na decyzję Kolegium złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "A" w B. , wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Organ odwoławczy oraz uczestnicy postępowania, z wyjątkiem L. D., nie ustosunkowali się do przedmiotowego wniosku. Pismem z dnia [...]r. L. D. zwracając uwagę na brak uzasadnienia wniosku wniósł o jego oddalenie. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, a zatem odnośni się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 ustawy, ustawodawca nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 (OSS 2005 r. nr 3, poz. 72) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu rzeczą sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Tym niemniej uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz w glosie do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, Gdańskie Studia Prawnicze, Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1), z czym należy się zgodzić. W niniejszej sprawie strona skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie wskazała na żadne okoliczności uzasadniające zgłoszone żądanie, zwracając uwagę jedynie na wady prawne decyzji. Te ostatnie okoliczności jednakże na obecnym etapie postępowania sądowego nie mogą być rozpatrywane. Dopiero bowiem w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko co do ewentualnego naruszenia przez organ prawa oraz jego skutków. Natomiast Sąd działając z urzędu uznał, że zaskarżona decyzja nie może wywołać skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy. Wszak uchylenie przez organ odwoławczy decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, rodzi jedynie skutek w postaci konieczności ponownego rozstrzygnięcia sprawy przez Prezydenta Miasta B. Od wydanej po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzji organu pierwszej instancji przysługiwać będzie środek odwoławczy na ogólnych zasadach. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.