II SA/Gl 652/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) sędziowie WSA: Elżbieta Kaznowska Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odpadów w kwestii wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego Rafała Wolnika od orzekania w niniejszej sprawie postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego W piśmie procesowym z dnia 10 września 2010 r. A. S. zwrócił się o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego Rafała Wolnika. Jako podstawę swojego wniosku skarżący wskazał brak znajomości realiów oraz stronniczość. Sędzia Rafał Wolnik, w dniu 21 września 2010 r. złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ). Z jego treści wynika, że nie są mu znane jakiekolwiek przyczyny, które uzasadniałyby wyłączenie od orzekania w sprawie, wskazane w przepisach art. 18 i 19 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w konkretnej sprawie ma na celu zapewnienie stronie prawa do rozpoznania jej skargi przez bezstronny i niezawisły Sąd. Ustawodawca, w art. 18 P.p.s.a. sformułował szereg przesłanek, których zaistnienie powoduje wyłączenie sędziego z mocy prawa. Oprócz tego istnieje możliwość wyłączenia sędziego na jego wniosek lub na wniosek strony, gdy istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie – art. 19 P.p.s.a. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziego Rafała Wolnika z mocy ustawy, przedmiotem analizy Sądu jest wniosek strony w tym zakresie. Z treści art. 19 P.p.s.a. wynika, że strona powołując się na okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziego musi wykazać jej istnienie oraz w należyty sposób uprawdopodobnić jej potencjalny wpływ na wynik postępowania. Stąd też ogólnikowe zarzuty dotyczące braku znajomości realiów życiowych oraz stronniczości sędziego nie mogą odnieść zamierzonego przez stronę skutku (takie stanowisko zajął NSA w postanowieniu z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 100/09 – Lex nr 518262 oraz w postanowieniu z dnia 6 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 140/09 – Lex nr 564221). W realiach rozpoznawanej sprawy A. S. nie wykazał, na czym konkretnie polega uchybienie bezstronności przez sędziego Rafała Wolnika. Przeświadczenie strony o braku znajomości realiów przez sędziego nie może zaś stanowić przyczyny wyłączenia sędziego, gdyż prezentowana przez stronę argumentacja jest w istocie polemiką ze stanowiskiem wyrażonym przez Sąd w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2010 r. oddalającym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie skorzystał z możliwości poddania tego orzeczenia kontroli instancyjnej. W konsekwencji należało uznać, że wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a.