II SA/Gl 684/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., na podstawie której utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] r., nr [...] nakazującą J. S. zablokowanie wszystkich odpływów znajdujących się na nieruchomości będącej jego własnością, a odprowadzających wody na teren działki sąsiedniej. W piśmie z dnia [...] r., złożonym wraz ze skargą na decyzję organu drugiej instancji, skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Motywując wniosek podniesiono, że nakaz zablokowania odpływu drenu odwadniającego piwnicę budynku posadowionego na nieruchomości, której nakaz dotyczy, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci zalania piwnicy na wysokość 1,5 m, a w konsekwencji rzeczy tam się znajdujących (sprzęty gospodarstwa domowego), a nadto możliwe jest narażenie życia mieszkańców budynku na skutek zalania zaworu bezpieczeństwa, zaworu odcinającego gaz, czy też silnika siłowego hydroforu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 października 2011 r. uczestnikowi postępowania doręczno między innymi odpis pisma z dnia 19 sierpnia 2011 r., jednocześnie informując go o możliwości ustosunkowania się - w terminie trzech dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu. W odpowiedzi złożono pismo z dnia 29 października 2011 r., w którym uczestnik postępowania wskazał, że twierdzenia skarżącego o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są bezzasadne, jednak nie podał żadnych argumentów za tym przemawiających. Uzasadnienie stanowiska ograniczyło się bowiem do podniesienia zarzutów dotyczących samej skargi, nie odnosiło się natomiast do podniesionego przez skarżącego problemu ewentualnego zalania części budynku i szkód z tym związanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zastosowanie tej instytucji, jako wyjątku od zasady wykonalności aktu, powinno być uzasadnione przez wnoszącego wniosek szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istnienie realnego zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niemniej jednak, w przypadku ustalenia przez Sąd, że przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą dotyczyć kilku podmiotów, a dodatkowo, że występuje kolizja interesów stron postępowania, Sąd zobowiązany jest do wyważenia tych interesów, poprzez ocenę stopnia zachodzącego niebezpieczeństwa w stosunku do każdej ze stron (postanowienie NSA z dnia 15 października 2008 roku, sygn. akt II OZ 1051/08). Strona skarżąca powołała się na ewentualne niekorzystne następstwa wykonania nałożonego przez organ obowiązku. Jednak w realiach rozpoznawanej sprawy podmiotami, których interes Sąd powinien brać również pod uwagę są właściciele działki sąsiedniej, na której terenie znajduje się wylot drenu odprowadzającego wody z nieruchomości skarżącego, co w sprawie jest bezsporne. Co prawda podniesiony przez J. S. argument zniszczenia mienia, a także potencjalnego niebezpieczeństwa zagrożenia życia jest niewątpliwie istotny, nie mniej jednak pod uwagę trzeba brać również potencjalne, negatywne następstwa wstrzymania wykonania decyzji, jakie mogą powstać po stronie uczestnika postępowania ("rozmiękczenie i znaczne zawilgocenie" niezabudowanego gruntu). Kierując się doświadczeniem życiowym oraz powszechnie akceptowaną w judykaturze zasadą adekwatnej przyczynowości, Sąd stoi na stanowisku, że opisane przez skarżącego ewentualne konsekwencje realizacji decyzji, jakkolwiek niewątpliwe negatywne, są jednak mało prawdopodobne, natomiast dużo większe prawdopodobieństwo zachodzi w odniesieniu do negatywnego oddziaływania na grunt sąsiedni. Nie ulega wątpliwości, ze istnieją techniczne możliwości pozwalające na zapobieżenie powstaniu takiej szkody bez uszczerbku dla obowiązującej zasady wykonalności decyzji ostatecznych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.