II SA/Gl 7/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie WSA Elżbieta Kaznowska, WSA (del.) Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę II SA/GL 7/05 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] (znak: [...]) wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. ) oraz na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1, art. 51 ust. 7 w nawiązaniu do art.. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 późn. zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. nakazał M. i T. R. dokonać rozbiórki ogrodzenia posesji położonej w Ł. przy ul. A nr X. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, iż na skutek wniosku Z. G. w dniu [...] 2004 r. wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie wykonania ogrodzenia w postaci słupów drewnianych, wbitych w odległości około 50 cm od istniejącej drogi gminnej. W wyniku przeprowadzonych w dniu [...] 2004 r. oględzin stwierdzono, iż przedmiotowe ogrodzenie wykonane zostało ze stalowych słupków osadzonych w podmurówce betonowej, do których przymocowano przęsła z siatki stalowej. Ogrodzenie wykonano w odległości około 65 cm od utwardzonej nawierzchni drogi. Stwierdzono, iż szerokość utwardzonego przejazdu wynosi około 2, 20 m. Natomiast istniejące drewniane ogrodzenie działki położonej po przeciwnej stronie drogi, stanowiącej własność Z. G. zlokalizowane jest w odległości około 50 cm od utwardzonej nawierzchni drogi. M. i T. R. oświadczyli, iż przedmiotowe ogrodzenie wykonali we [...] 2004 r. na podstawie zgłoszenia dokonanego w Starostwie Powiatowym w Ż. z dniu [...] 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego z Ż. uznał, po przeanalizowaniu przesłanej mu dokumentacji związanej z przyjęciem przez Starostwo Powiatowe w Ż. zgłoszenia dotyczącego budowy ogrodzenia, że sporne ogrodzenie zostało wykonane niezgodnie ze złożonym zgłoszeniem. Jak wynika ze szkicu, dołączonego do zgłoszenia przez inwestorów odległość od drewnianego płotu sąsiadów powinna wynosić 3, 80 m, a nie jak wynosi 3, 35 m . Ze względu na fakt, iż prace przy budowie ogrodzenia zostały zakończone oraz, że nie istnieje możliwość doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z przyjętym przez organ architektoniczno – budowlany zgłoszeniem organ I instancji nakazał rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli inwestorzy – M. i T. R.. Odwołujący się wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu odwołania skarżący podnieśli, że decyzja nakazująca rozbiórkę ogrodzenia jest wynikiem błędnego wyliczenia odległości ustalonych na podstawie szkicu załączonego do zgłoszenia budowy ogrodzenia. Odwołujący się podnieśli, iż zgodnie z protokołem z oględzin przeprowadzonych w dniu [...] 2004 r. oraz ze szkicem stanowiącym załącznik do zgłoszenia ustalono że droga gminna posiada szerokość 2, 50 m. Ponadto ustalono że Z. i J. G. przesuną swoje istniejące ogrodzenie w głąb własnej działki o 50 cm . Natomiast M. i T. R. zobowiązali się do wybudowania ogrodzenia w odległości 80 cm od drogi gminnej. Inwestorzy wyjaśnili, że wybudowane przez nich ogrodzenie usytuowane jest w odległości 85 cm od drogi. Drewniane ogrodzenie Z. G. usytuowane jest w dalszym ciągu w odległości 50 cm od utwardzonej powierzchni drogi, co potwierdza protokół z oględzin z dnia [...] 2004 r. Oznacza to, iż Z. i J. G. nie wywiązali się z zobowiązania cofnięcia swojego płotu o 50 cm w głąb własnej działki, stosownie do ustaleń zawartych w protokole z wizji lokalnej z dnia [...] 2004 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. , znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 późn. zm.) w związku z art. 51 ust. 7 i art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 późn. zm.) uchylił w całości zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...] r. i umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podniósł, iż z załączonego do zgłoszenia szkicu oraz zdjęcia wykonanego podczas dokonanych w dniu [...] 2004 r. oględzin, szerokość ogólna ulicy A wynosi 3, 35 m pomiędzy ogrodzeniami, z czego 2, 20 m stanowi pas jezdny gruntowy, ulepszony. Ogrodzenie M. i T. R. usytuowane jest w odległości 65 cm od krawędzi pasa jezdnego, natomiast ogrodzenie Z. i J. G. znajduje się w odległości 50 cm od pasa jezdnego. Zgodnie z § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690) "do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych, należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych, szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m." W analizowanej sprawie, zdaniem organu odwoławczego, minimalna szerokość jezdni jest zapewniona, pomimo że droga ta posiada pas jezdny utwardzony na szerokości 2, 20 m. Przedmiotowa droga odpowiada również wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, chociaż w świetle przepisów, droga ta nie posiada statusu drogi publicznej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podniósł, iż wykonanie ogrodzenia w odległości 65 cm zamiast w deklarowanej w zgłoszeniu 80 cm jest odstępstwem nieistotnym. Odstępstwo takie nie rodzi następstw, które mogłyby skutkować ingerencją organów nadzoru budowlanego. W uzasadnieniu powyższego organ odwoławczy powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2000 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ka 2223/98. Ponadto odnosząc się do warunków wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Ł., zdaniem organu II instancji warunki te powinny stanowić wytyczne przy planowaniu nowych terenów pod zabudowę i planowaniu dróg dojazdowych. Tereny już zabudowane, posiadające drogi dojazdowe w sposób masowy nie spełniają i nie mogą spełnić tych warunków, bo wiązało by się to z koniecznością wyburzenia zabudowy. Tym bardziej, że istniejące drogi publiczne, gminne nie spełniają tych warunków. Tak więc egzekwowanie warunków wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jedynie w stosunku do M. i T. R. stanowiłoby naruszenie zasady równości stron wobec prawa. Na powyższą decyzję Z. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż zaskarżona decyzja jest niesprawiedliwa i niesie za sobą wiele niebezpieczeństw. Zdaniem skarżącej przedmiotowe ogrodzenie wykonane zostało niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego, § 14 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz niezgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Ł.. Skarżąca nie zgadza się z twierdzeniem organu II instancji jako, że ul. A nie jest drogą publiczną. Ponadto zdaniem skarżącej, szerokość pasa ruchu wynosi 2, 20 m co jest niezgodne z powołanym powyżej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Skarżąca podniosła, iż mimo, że prześwit pomiędzy ogrodzeniami wynosi 3, 25 m, to nie można brać tej szerokości pod uwagę, gdyż w okresie zimowym odśnieżany śnieg spowoduje ograniczenie do minimum możliwości korzystania z drogi lub całkowicie wyłączy tą drogę z użytkowania. Zdaniem skarżącej powołane przez organ II instancji orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczyło innego stanu faktycznego i nie powinien na nie się powoływać. Skarżąca nie zgadzała się również, z stanowiskiem organu, iż warunkom zawartym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego powinny odpowiadać nowe tereny przeznaczone pod zabudowę, a nie tereny już zabudowane. Podnosi, że sporne ogrodzenie wybudowane zostało kilka miesięcy temu, już po uchwaleniu planu. Skarżąca podniosła, iż intencją wniesionej skargi jest możliwość korzystania z drogi zgodnie z jej przeznaczeniem i potrzebami jej użytkowników. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, mimo częściowo wadliwego uzasadnienia, w ostatecznym wyniku zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które skutkować mogłyby uchyleniem zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Dokonane w dniu [...] 2004 r. przez małżonków R. zgłoszenie zamiaru wybudowania ogrodzenia frontowego ich nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A nr X. zostało przyjęte bez zastrzeżeń przez Starostę Powiatowego w Ż.. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, iż nakaz rozbiórki został orzeczony dlatego, że realizacja ogrodzenia nastąpiła z istotnymi odstępstwami od dokonanego zgłoszenia, przy czym organ powołuje się na ustalenia sąsiedzkie przeprowadzone w toku oględzin przeprowadzonych na gruncie w dniu [...] 2004 r. , przyjmując te ustalenia jako stan faktyczny wiążący inwestorów przy wykonywaniu ogrodzenia. W tym kontekście błędne jest rozstrzygniecie organu I instancji, co zostało potwierdzone orzeczeniem organu odwoławczego, choć nieco z innych przyczyn. W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że protokół oględzin z dnia [...] 2004 r. sporządzony w obecności Urzędników Gminy Ł. zobowiązywał zarówno małżonków R. jak i Z. i J. małżonków G. do przesunięcia ogrodzenia w głąb swych działek. Małżonkowie R. mieli uczynić to o 50 cm w stosunku do istniejących słupów drewnianych, zamontowanych o 30 cm w głąb działki w stosunku do jej granicy, czyli w sumie 80 cm , zaś małżonkowie G. mieli cofnąć swe ogrodzenie o 50 cm . Posługując się tymi ustaleniami Urząd Gminy w Ł. pismem z dnia [...] 2004 r. wraz z załączonym szkicem pozytywnie zaopiniował planowaną przez małżonków R. inwestycję Z załączonego szkicu wynikało jednoznacznie, że Państwo R. mają cofnąć ogrodzenie w głąb swej działki o 80 cm od granicy, a Państwo G. o 50 cm . W opisanej sytuacji małżonkowie R. nie wykonali ogrodzenie z istotnymi odstępstwami od dokonanego zgłoszenia. Skoro wykonane ogrodzenie według organu I instancji jest w odległości 65 cm od utwardzonej nawierzchni drogi, szerokość utwardzonego przejazdu wynosi 2,20 m , a ogrodzenie małżonków G. znajduje się w odległości 50 cm od utwardzonej nawierzchni drogi, to w chwili wykonania ogrodzenia odległość między ogrodzeniami wyniosła 3, 35 m . Odległość ta zgodnie z dokonanymi oględzinami z dnia [...] 2004 r. oraz ustaleniami i dokonanym zgłoszeniem miała wynosić 3, 80 m , w sytuacji gdy małżonkowie G. przesuną swe ogrodzenie o 50 cm w głąb swej działki. Po wykonaniu obowiązków przez małżonków G., ogrodzenia będą od siebie oddalone o 3, 85 m , tak więc małżonkowie R. wykonali ogrodzenie przesuwając je w istocie o 85 cm w głąb swej działki. Z tych też względów nie można podzielić poglądu wyrażonego w uzasadnieniu organu odwoławczego, iż wybudowanie płotu przez małżonków R. jest wykonane z nieistotnymi odstępstwami od dokonanego zgłoszenia. Małżonkowie R. nie dokonali odstępstw od dokonanego zgłoszenia, gdyż za takie nie można uznać 5 cm przesunięcia ogrodzenia w głąb swej działki, w przeciwieństwie do sytuacji, gdyby jednak inwestorzy przesunęli ogrodzenie w kierunku drogi zawężając ją o 15 cm o czym pisał organ odwoławczy w swym uzasadnieniu. Niezależnie od przedstawionych wyliczeń w uzasadnieniu organu odwoławczego, rozstrzygniecie [...] Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego w K. odpowiada prawu. Zgodnie z § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690) "do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych, należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych, szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m." W analizowanej sprawie, zdaniem Sądu, minimalna szerokość jezdni jest zapewniona, pomimo że droga ta posiada obecnie pas jezdny utwardzony na szerokości 2, 20 m. Taki pas jezdny istniał z uwagi na to, że nie zostały przesunięte ogrodzenia. W chwili obecnej odległość między ogrodzeniami wynosi 3, 35 m, co spełnia już wymogi szerokości pasa jezdnego, który co najwyżej należy poszerzyć po przez dalsze utwardzenia. Nie należy również zapominać, że obowiązkiem małżonków G. jest również przesunięcie płotu o 50 cm w głąb swej działki, co spowoduje dalsze poszerzenie drogi. Należy również podzielić stanowisko natury ogólnej wyrażone w zaskarżonej decyzji przez organ odwoławczy, że tereny już zabudowane, posiadające drogi dojazdowe w sposób masowy nie spełniają i nie mogą spełnić warunków, co do szerokości pasa jezdnego, bo wiązało by się to z koniecznością wyburzenia zabudowy. Tym bardziej, że i istniejące drogi publiczne, gminne nie spełniają tych warunków. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Wskazane w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, a już z pewnościq nie miały, ani nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Nie zachodzą, też kodeksowe przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ( art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), ani teź kodeksowe lub wynikajace z innych przepisów przesłanki do stwierdzenia naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził więc naruszenia prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też innego naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogłyby one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze i na podstawie powołanych przepisów skargę jako bezzasadną oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.