II SA/Gl 722/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. o nałożeniu obowiązku rozbiórki fundamentu wagi samochodowej wraz z najazdami. Pełnomocnik skarżącej uzasadniając sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Podniósł bowiem, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą przy użyciu spornej wagi samochodowej. W jego ocenie wykonanie kwestionowanej decyzji mogłoby uniemożliwić skarżącej dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. Jako trudny do odwrócenia skutek, pełnomocnik przywołał – utratę kontrahentów. i brak możliwości odzyskania ich nawet w przypadku uwzględnienia skargi. Wobec utraty kontrahentów, skarżąca zmuszona będzie do likwidacji swojej działalności gospodarczej. Uczestnik postępowania Gmina H. odnosząc się do przedmiotowego wniosku wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji ze względu na wady prawne, którymi obarczona jest decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek, zważył: W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W konsekwencji przesłanką wstrzymania wykonania jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jednakże, choć uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku winno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie, to jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie, rzeczą Sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Mając na uwadze charakter przedmiotowej decyzji należy przyjąć, że jej wykonanie zrodzi przesłanki wskazane w treści powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Z przeglądu orzecznictwa wypracowanego na tle omawianej instytucji, wyłania się bowiem jednolite stanowisko, że nakaz rozbiórki obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Każda bowiem rozbiórka obiektu wiąże się z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku, choć w każdym przypadku należy to indywidualnie rozpatrywać, uwzględniając charakter spornej inwestycji. Sąd wziął zatem pod uwagę podniesione przez pełnomocnika skarżącej kwestie wpływu następstw wykonania zaskarżonej decyzji na prowadzoną przez skarżącą działalność gospodarczą. Jednocześnie należy podkreślić, że uwzględnienie wniosku nie przesądza o zasadności wniesionej skargi, albowiem dopiero na rozprawie Sąd rozstrzygnie o zgodności zaskarżonego aktu z prawem. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.