II SA/Gl 743/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi "A" w M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji mapy ewidencyjnej oddala skargę. Pismem z dnia 2 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy w Z. zwrócił się do Starosty [...] o wyjaśnienie powodów i przyczyn oraz źródeł naniesienia tzw. "przehaczeń" na wyrysach z mapy ewidencyjnej dotyczących działek nr [...] i [...], a odnoszących się do budynków stojących na tych działkach, w zakresie różnic pomiędzy wyrysami z dnia 28 stycznia 2009r. oraz z dnia 6 sierpnia 2010r. Do pisma załączono kopie wyrysów, których oryginały znajdują się w aktach sprawy o sygn. akt [...]. W odpowiedzi na w/w pismo organ I instancji, w oparciu o dokumentację znajdującą się w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym wyjaśnił, iż działki nr [...] i [...] powstały w wyniku przeprowadzonego w latach 1972 - 1977 dla obrębu M. postępowania scaleniowego. W trakcie prac scaleniowych sporządzono rejestr gruntów objętych scaleniem, w którym wpisano działki powstałe w wyniku pomiaru według stanu posiadania na gruncie. Mapa obszaru scalenia przedstawiała stan dotychczasowy oraz projektowany, a działki nr [...] i [...] znajdowały się w obszarze gruntów zabudowanych, które wchodziły w skład działek sprzed scalenia nr [...] i [...]. Na mapie ewidencyjnej sprzed scalenia na działce nr [...] ( zgodnie ze szkicami z operatu pomiarowego z 1968r. przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nr [...]), zostały wykazane zabudowania oraz "przehaczenia" jako symbol przynależności budynków do działki nr [...]. Z załączonych do pisma Sądu wyrysów wynika, iż według wyrysu z dnia 28 stycznia 2009r. granica między działkami [...] i [...] przebiega po wewnętrznej stronie zabudowań przylegających do budynku położonego przy ul. [...] znajdującego się na działce [...]. Z kolei na wyrysie z dnia 6 sierpnia 2010r. zabudowania przylegające do budynku położonego przy ul. [...] położone są na działce [...]. W związku z rozbieżnościami w graficznym przedstawieniu przebiegu granicy na w/w wyrysach Starosta [...] dokonał analizy całej dokumentacji scaleniowej i operatu technicznego znajdującego się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Po przeanalizowaniu dokumentacji z prac scaleniowych organ stwierdził, iż na mapie zostały naniesione numery działek w miejscu i w sposób, który nie wskazywał jednoznacznie, które budynki są związane z daną nieruchomością. Jeden z dokumentów operatu pomiarowego ze scalenia - szkic szczegółowego rozmieszczenia działek w kompleksach - stanowiący załącznik do obliczenia powierzchni działek powstałych w wyniku scalenia, pozwalał na jednoznaczne określenie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Na podstawie tego dokumentu organ I instancji dokonał korekty graficznego przedstawienia przebiegu granicy w trybie czynności materialno-technicznych. O przeprowadzonych czynnościach materialno-technicznych organ powiadomił Sąd pismem z dnia 18 lipca 2014r., załączając kopię aktualnej mapy ewidencyjnej. Ponadto wyjaśnił znaczenie symboli graficznych tzw. "przehaczeń", stosowanych na mapie ewidencyjnej, stanowiącej graficzną część operatu ewidencyjnego założonego w latach 60-tych ubiegłego wieku, prowadzonej w formie analogowej. Odpowiedzią na dokonane czynności organu było pismo "A" obecnie skarżącej z dnia 19 sierpnia 2014r., w którym spółdzielnia zakwestionowała prawidłowość dokonanych zmian z urzędu, jednocześnie żądając przeprowadzenia postępowania wyjaśniająco-dowodowego i wydania w tej sprawie decyzji. Wyjaśnienia organu ewidencyjnego z dnia 9 września 2014r. poskutkowały kolejnym pismem skarżącej spółdzielni z dnia 24 października 2014r. wskazującym na żądanie dokonania zmiany przebiegu granicy pomiędzy działkami [...] i [...] w sposób wynikający z dołączonych do pisma dokumentów, tj. kserokopii mapy sytuacyjnej sporządzonej przez biegłego sądowego z dnia 10 grudnia 2013r.; kserokopii szkicu granicznego sporządzonego przez geodetę uprawnionego (przyjętego do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 21 marca 2011r.); opisu i mapy sporządzonego przez geodetę uprawnionego z dnia 19 października1995r., właściwy w opinii skarżącej. W związku z powyższym zawiadomieniem z dnia 18 listopada 2014r. Starosta [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym w zakresie aktualizacji mapy ewidencyjnej dotyczącej granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] położonymi w M. Jednocześnie na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym oraz złożeniem oświadczenia przed wydaniem decyzji. "A" pismem z dnia 10 stycznia 2015r. wniosła o uzupełnienie postępowania poprzez przeprowadzenie dowodów w postaci przesłuchania geodetów sporządzających załączone do akt dokumenty oraz analizę aktu notarialnego z dnia [...] r., opinii geodezyjnej oraz pozostałej dokumentacji przedłożonej przez stronę. Starosta [...] decyzją z dnia [...] r. znak: [...] działając na podstawie art. 7d pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne ( tekst jedn. Dz. U. z 2010r.,Nr 193, poz.1287 z późn. zm.) oraz § 44 pkt 2, § 47 ust.3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, orzekł o odmowie przeprowadzenia czynności administracyjnych mających na celu ustalenie faktycznego przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] położonymi w M. oraz dokonania aktualizacji mapy ewidencyjnej w zakresie zmiany przebiegu granicy między przedmiotowymi działkami. W uzasadnieniu organ wskazał, że po zapoznaniu się z załączoną do akt sprawy dokumentacją oraz z wyrażonymi żądaniami wnioskodawców co do przedmiotu rozstrzygnięcia, nie znalazł podstaw do prowadzenia postępowania mającego na celu zmianę przebiegu granicy na drodze administracyjnej. Stan na aktualnej mapie ewidencyjnej zaktualizowanej w [...] r., w zakresie granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] znajduje potwierdzenie w dokumentacji zgromadzonej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Poza tym stwierdził, iż przedstawione w piśmie skarżącej dowody w postaci aktu notarialnego z [...] r., który dotyczy stanu katastralnego zastąpionego stanem ewidencyjnym oraz żądanie naprawienia błędów popełnionych podczas zakładania ewidencji, jak również podczas prac scaleniowych nie mogły stanowić podstawy do wszczęcia oraz przeprowadzenia postępowania administracyjnego w trybie aktualizacji ewidencji gruntów. Wskazał również, że aktualizacja następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym i prawnym, ujawnienia nowych danych ewidencyjnych lub wyeliminowania danych błędnych. Tymczasem wnioskodawca nie przedłożył ani nie wskazał dokumentów, które stanowiłyby podstawę żądanych zmian. Organ stwierdził, że operat jest rejestrem publicznym o charakterze deklaratoryjnym i nie kształtuje nowych stosunków prawnych nieruchomości, a postępowanie ewidencyjne nie służy do rozstrzygania sporów własnościowych. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła "A" wnoszą o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, bądź zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o rozgraniczenie przedmiotowych działek, prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Z. W uzasadnieniu odwołująca wskazała, że z treści aktu notarialnego z dnia [...] r. wynika, że stała się właścicielem spornych zabudowań. Nadto zwróciła uwagę na błędy, które jej zdaniem zostały popełnione przy zakładaniu ewidencji gruntów, które powinny skutkować powołaniem z urzędu geodety i ponownego zwymiarowania parcel oraz aktualnego ustalenia przebiegu granic. Decyzją z dnia [...] r. znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 267 z późn. zm. ) oraz art. 7b ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tekst jedn. Dz. U. z 2015r., poz. 520 z późn. zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając przyjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że w rozpatrywanej sprawie Starosta Z. w trybie czynności materialno - technicznych dokonał korekty przedstawienia graficznego przebiegu granicy pomiędzy działkami [...] i [...], eliminując na mapie błąd polegający na nieprawidłowym przebiegu granicy, działki nr [...]. Do przeprowadzenia czynności została wykorzystana dokumentacja z przeprowadzonego w latach 1972-1974 postępowania scaleniowego zatwierdzonego decyzją Naczelnika Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...] r. Jednocześnie organ podkreślił, iż stan prawny nieruchomości ustalony w postępowaniu scaleniowym jest prawnie wiążący dla organu prowadzącego operat ewidencji gruntów i budynków. Tak więc stwierdzenie błędu i ujawnienie w operacie ewidencyjnym prawidłowego stanu wynikającego z dokumentacji i decyzji scaleniowej było obowiązkiem organu. Działanie organu polegające na wprowadzeniu na mapie ewidencyjnej stanu wynikającego ze szkicu scaleniowego w zakresie przebiegu granic nastąpiło zgodnie z art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 36 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Odnosząc się do treści odwołania organ stwierdził, że w postępowaniu ewidencyjnym rozstrzyganie sporów dotyczących praw własnościowych jest niedopuszczalne, gdyż ewidencja gruntów pełni funkcję informacyjno-techniczną, rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Organ nie może też w żaden sposób oceniać opinii biegłych sądowych, ani też zmieniać stanu prawnego wynikającego z dokumentów znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Aby zmienić taki stan, konieczne jest dostarczenie organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków aktualnych dokumentów zmieniających ten stan. Do czasu rozstrzygnięcia Sądu stan prawny wynikający z dokumentacji i decyzji scaleniowej jest prawnie obowiązujący dla organu prowadzącego rejestr ewidencji gruntów i budynków. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła "A" zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. W ocenie skarżącej organ dokonał przerobienia mapy w wyniku czego należąca do niej własność znalazła się na nieruchomości uczestników postępowania. Zakwestionowała również ustalenia organów stwierdzając, że na podstawie dokumentów znajdujących się w zasobach geodezyjnych nie można jednoznacznie wskazać przebiegu granic, co potwierdzili w treści swoich opinii powołani w toku postępowania przed sądem powszechnym biegli geodeci. Zdaniem skarżącej organ dokonując zmian na mapach, wbrew własnym twierdzeniom rozstrzygnął kwestię własności budynków. Nadto zwróciła uwagę, że postępowanie w tym zakresie powinno być zawieszone do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sądem powszechnym. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 5 października 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego. W toku postępowania sądowego pełnomocnik organu wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę. Natomiast uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi wskazując, że w spornym budynku mieszkał kiedyś jego ojciec, a spółdzielnia w sposób bezprawny przejęła ten budynek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko zgodnie z którym z regulacji prawnej ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2015r., poz. 520 z późn. zm.), a zwłaszcza z art. 20, art. 22 i art. 24 tej ustawy wynika charakter prawny prowadzonej przez organy administracji publicznej ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który pełni funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzygając sporów o prawo, ani nie nadaje czy ujmuje praw. O zasadności tego stanowiska przesądza przyjęta definicja ustawowa ewidencji gruntów i budynków. Według art. 2 pkt 8 powołanej ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji: "Ilekroć w ustawie jest mowa o: ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) - rozumie się przez to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami." Ewidencja pełni jedynie funkcje rejestrujące stanów prawnych ustalonych w innym trybie i przez inne organy. Stąd też przez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich. Deklaratoryjny charakter wpisów oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny wynikający z dokumentów (por: wyrok NSA z dnia 8 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 1251/09, LEX nr 594994, wyrok NSA z dnia 27 października 1998r., sygn. akt II SA 1094/98, LEX nr 41305, wyrok NSA z dnia 18 marca 1999r., sygn. akt II SA 1728/98, LEX nr 46224, wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2001r., sygn. akt II SA 862/00, LEX Nr 53361, wyrok NSA z dnia 17 lutego 1993r., sygn. akt II SA1155/92, opubl. ONSA 1994/2/61; wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 1998r., sygn. akt II SA 258/98, LEX nr 41288; wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 1988r. sygn. akt II SA 766/98, LEX nr 82005). Ustawa - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( tekst jedn. Dz. U. z 2015r., poz. 542 ), regulując zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych, posługują się kategorią aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych. Aktualizacja taka może nastąpić z urzędu lub na wniosek (§ 45 ust. 1 i § 46 ust. 1 powołanego rozporządzenia). Zakresem pojęcia aktualizacji należy objąć zdarzenia mające miejsce po wpisaniu danych do ewidencji, jak i usuwanie błędnych wpisów danych w ewidencji. Zgodnie bowiem z postanowieniami § 46 ust. 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia podstawę wprowadzania zmian stanowić może zmiana opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych. Obejmując zakresem aktualizacji wpisy zdarzeń, które miały miejsce po sporządzeniu ewidencji, jak i usuwanie błędnych wpisów. Podkreślić również należy, iż ujawniony w ewidencji gruntów stan prawny musi być oparty na odpowiednich dokumentach (prawomocnych orzeczeniach sądowych, ostatecznych decyzjach administracyjnych, czynnościach prawnych dokonywanych w formie aktów notarialnych, spisanych umowach i ugodach w postępowaniu sądowym i administracyjnym lub innych dokumentach posiadających moc dowodową dla ustalenia prawa własności). Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym możliwe jest poprzez udokumentowanie przez osobę zainteresowaną rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w ewidencji gruntów a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów, przy czym chodzi o takie dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji gruntów kwestionowanych danych (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 721/06, LEX nr 23593; wyrok NSA z dnia 10 lutego 2003r., sygn. akt II SA 1478/01 LEX nr 156384). W ocenie Sądu w sprawie bezspornym jest, że dane wpisane do ewidencji gruntów i budynków są zgodne z treścią dokumentów stanowiących podstawę ich wpisania. Do rozstrzygnięcia natomiast pozostaje kwestia czy akt notarialny z dnia [...] r. na który powołuje się skarżąca oraz stanowiska biegłych powołanych w toku postępowania sadowego, mogą stanowić podstawę do zmiany danych znajdujących się w ewidencji gruntów oraz czy w takiej sytuacji organ z urzędu powinien przeprowadzić dowód z opinii geodety na okoliczność rozgraniczenia działek należących do skarżącej oraz uczestnika postępowania. W pierwszej kolejności wskazać należy, że dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu. Należy przy tym wyjaśnić skarżącej, że podstawę wpisu danych ewidencyjnych stanowi najpóźniej wydany dokument mogący być podstawą wpisu (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 9 listopada 2011r. o sygn. akt II SA/Rz 645/11, LEX nr 1153226 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 maja 2009r. sygn. akt IV SA/Wa 125/09, LEX nr 550787). Tym samym, wprowadzenie do ewidencji zmian przedstawianych we wniosku z dnia 24 października 2014r. mogłoby nastąpić jedynie na podstawie dokumentów określających stan prawny działek nr [...] i [...] zaistniały po dniu wprowadzenia do ewidencji danych wynikających z postępowania scaleniowego przeprowadzonego w latach 1972-1974 i zatwierdzonego decyzją Naczelnika Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...] r. Tym czasem akt notarialny na który powołuje się skarżąca został sporządzony w dniu [...] r. Natomiast opinie biegłych sporządzone na potrzeby toczącego się postępowania przed sądem powszechnym, nie mogą stanowić podstawy do aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, co wprost wynika z treści art. 24 ust. 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków Z kolei operat techniczny z czynności geodezyjnych z dnia 21 marca 2011r. na który również powołuje się skarżąca, został przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jednakże nie może stanowić podstawy do zmiany w ewidencji zgodnie z wnioskiem skarżącej, gdyż jak już wyżej wskazano dopiero prawomocne orzeczenie sądu w postępowaniu rozgraniczeniowym, będzie stanowiło podstawę do dokonania ewentualnych zmian. Niedopuszczalne jest natomiast dokonywanie zmiany przebiegu granicy przy istniejącym sporze granicznym w ramach prowadzonego czy to na wniosek, czy też z urzędu postępowania w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów ( por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 7 lutego 2013r., sygn. akt II SA/Ke 264/12, LEX nr 1316122). Stwierdzić zatem należy, że z akt administracyjnych niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że skarżąca nie przedłożyła jakiegokolwiek dokumentu (o charakterze następczym wobec decyzji administracyjnej z dnia [...] r.), wymienionego w zamkniętym katalogu zawartym w powołanym art. 24 ust. 2b ustawy oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia, który mógłby stanowić podstawę wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z wnioskiem skarżącej. Na marginesie sprawy wskazać można również, że zmiana granic i powierzchni działek dotyczy stanów własnościowych. Kwestie własnościowe rozstrzygają sądy powszechne. Tylko w zakresie określonym w art. 29 i nast. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne rozgraniczenie nieruchomości może być dokonane w trybie administracyjnym, a strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy w decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości może żądać przekazania sprawy sądowi. Nie można natomiast dokonywać żadnych zmian własnościowych a należą do nich zmiany granicy i powierzchni działek poprzez samoistne zmiany w ewidencji gruntów ( por. wyrok NSA z dnia 29 lipca 2011r., sygn. akt I OSK 1347/10; LEX nr 950515 oraz wyrok NSA z dnia 13 maja 1999r. sygn. akt II SA 566/99) Stąd podnoszone przez skarżącą zarzuty naruszenia wskazanych przepisów prawa materialnego uznać należało za całkowicie bezzasadne. W ocenie Sądu przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono również przepisów prawa procesowego. Stosownie do treści art. 77, 7 i 80 k.p.a. organy administracji publicznej podjęły wszystkie niezbędne czynności mające na celu zebranie całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie i dokonały jego rzetelnej oceny. Ocena ta nie nosi cech dowolności. Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. Mając powyższe na względzie uznać należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn.zm.), o czym orzeczono jak w sentencji.