II SA/Gl 746/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R. H. pozwolenia na budowę hali przeznaczonej na serwis urządzeń hydrauliki siłowej montowanych na samochodach dostawczych przy ul. [...] w D., dz. nr [...], k.m. [...]. Skarga została uzupełniona pismem z dnia [...] r. wniesionym przez pełnomocnika skarżącego będącego adwokatem, w którym zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że wykonanie decyzji przed zakończeniem niniejszego postępowania rodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także wyrządzenia znacznej szkody. We wniosku podniesiono, że w razie uwzględnienia stanowiska skarżącego, w sytuacji gdy dojdzie do wybudowania budynku hali, skutki związane z wykonaniem decyzji będą trudne do odwrócenia (konieczność wyburzenia lub przebudowy budynku). W ocenie pełnomocnika skarżącego wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania niesie ze sobą również niebezpieczeństwo narażenia na szkodę inwestora, który rozpoczął już pierwsze prace budowlane i poniósł z tego tytułu określone koszty, zaś realizacja całego przedsięwzięcia zaangażuje z pewnością znaczne środki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpatrując wniosek skarżącego w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał bowiem żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazał, że wykonanie tej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Tymczasem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zatem na stronie skarżącej (zob. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W ocenie Sądu wskazane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie uzasadniają wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wykonanie bowiem decyzji o pozwoleniu na budowę nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim wskazać należy, że to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (vide: postanowienia NSA: II OZ 131/08 z dnia 22 lutego 2008 r. oraz II OZ 145/08 z dnia 26 lutego 2008 r.). Wobec tego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody zdaniem Sądu odnosi się wyłącznie do inwestora, który może być obciążony dodatkowymi kosztami, związanymi z ewentualnym rozebraniem spornej inwestycji, a wykonanie zaskarżonego aktu nie pociąga za sobą trudnych do odwrócenia skutków. Jeśli orzeczeniem Sądu zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, a budowa będzie poważnie zaawansowana lub ukończona, wówczas uprawniony do wydania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem będzie organ nadzoru budowlanego. Tym samym także w przypadku uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora nie zaś stronę skarżącą, co zresztą podnosi we wniosku pełnomocnik skarżącego. Rozpatrując złożony wniosek nie można też pominąć, że stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji Sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Przywołany przepis wskazuje, że wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Z drugiej jednak strony inwestor powinien sobie zdawać sprawę, że legalność pozwolenia na budowę będzie oceniana dopiero przy merytorycznym rozpoznaniu skargi przez Sąd. Mając na względzie powyższe wniosek skarżącego podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.