II SA/Gl 749/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. na postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie zwrotu opłaty za wydanie dowodu rejestracyjnego na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] r. nr [...] Starosta Powiatu [...] poinformował I. Z., że jego wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie zwrotu opłaty za wydanie dowodu rejestracyjnego, z uwagi na brak podstaw prawnych nie może zostać pozytywnie rozpatrzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/GL 126/12 odrzucił skargę I. Z. na powyższe pismo. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że pismo Starosty Powiatu [...] z dnia [...] r. nr [...], należy zakwalifikować jako postanowienie o odmowie przywrócenia terminu w rozumieniu art. 59 § 1 kpa. Pismo to bowiem, choć nie zostało tak oznaczone, to spełnia wszystkie wymogi postanowienia z art. 123 i 124 kpa. Jednocześnie Sad zauważył, że skarga na wskazane postanowienie Starosty Powiatu w [...]. z dnia [...] r. powinna być wniesiona zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej w skrócie Ppsa w terminie 30 dni od jego doręczenia skarżącemu, ponieważ jednak została ona wniesiona z uchybieniem wskazanego terminu to podlegała odrzuceniu. Jednocześnie Sąd zaznaczył, że ponieważ zaskarżone postanowienie z naruszeniem treści art. 124 § 1 kpa nie zawierało pouczenia co do możliwości i trybu wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego, to skarżący może rozważyć możliwość złożenia do Sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 9 czerwca 2012 r. I. Z. wniósł skargę na postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie zwrotu opłaty za wydanie dowodu rejestracyjnego. Do skargi został dołączony wniosek z tej samej daty o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazywał, że zaskarżone postanowienie nie zawierało jakiegokolwiek pouczenia o środkach zaskarżenia. Dodatkowo podniósł, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/GL 126/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucając skargę I. Z. jednocześnie zaznaczył, że przysługuje mu wniosek o przywrócenie terminu, gdyż do jego uchybienia doszło bez winy strony. Skarżący podniósł także, że zachował termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ wskazane powyżej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zostało mu doręczone w dniu 4 czerwca 2012 r. W odpowiedzi na skargę z dnia 15 czerwca 2012 r. organ wskazał, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zostać odrzucony z uwagi na brak złożenia na nim podpisu skarżącego, a ponadto zauważył, że określone przepisy prawa administracyjnego wskazują, kiedy i w jaki sposób należy stronę poinformować o środkach zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Na wstępie należy wskazać, iż rozpoznawany wniosek został złożony w ustawowym terminie. W ocenie Sądu przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 4 czerwca 2012 r., tj. w dniu doręczenia skarżącemu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 maja 2012 r. sygn. akt II SA/GL 126/12, z którego dowiedział o uchybieniu terminu do złożenia skargi i o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zdaniem Sądu to właśnie od tej daty należy liczyć 7 dniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek taki został złożony wraz ze skargą w organie w dniu 1 czerwca 2012 r. Zatem zgodnie z art. 87 § 1 Ppsa skarżący skutecznie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności, bowiem wniósł skargę. W ocenie Sądu, w oparciu o normy i okoliczności powyżej przywołane, wniosek skarżącego dotyczący przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności w nim przedstawione, dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu do dokonania żądanej czynności procesowej doszło bez winy skarżącego. Takie stanowisko znajduje uzasadnienie także w świetle treści uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 maja 2012 r. II SA/GL 126/12. Niewątpliwie kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Wprawdzie co do zasady nieznajomość prawa nie przesądza o braku winy w uchybieniu terminu dokonania czynności procesowej. Jednakże w judykaturze jako typowy przykład braku winy uchybieniu terminowi do wniesienia środka odwoławczego wskazuje się brak pouczenia o terminie i sposobie dokonania tej czynności procesowej. Zdaniem Sądu właśnie brak pouczenia skarżącego o możliwości, sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zaskarżone postanowienie stanowi podstawę do przywrócenia uchybionego terminu. W świetle powyższego oraz mając na względzie konstytucyjną zasadę prawa do sądu należało przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi, w oparciu o regulację art. 86 § 1 Ppsa.