II SA/Gl 751/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg G. B. i M. B. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych na skutek wniosków skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek Zaskarżonym postanowieniem Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku, znak: [...] oraz nakazał I. F., J. F., M. B. oraz G. B. wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych na działce nr 1 w S. oraz przedłożenie do dnia [...] roku określonych dokumentów. W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach G. B. oraz M. B. zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W tożsamych uzasadnieniach wskazano, że budynki objęte inwestycją są przystosowane do szybkiego złożenia, a prefabrykaty nie powinny być wystawiane na działanie sił przyrody bez odpowiedniej konserwacji, która może być efektywnie wdrożona po zakończeniu procesu budowlanego, dlatego w przypadku braku wstrzymania zaskarżonego postanowienia uszkodzeniu mogą ulec elementy znajdujące się obecnie na terenie inwestycji. To z kolei może narazić skarżących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto przytoczono fragmenty orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego odnoszących się do kwestii przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Na mocy zarządzenia z dnia 10 września 2018 r. doręczono uczestnikom postępowania odpis skargi wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do wniosków skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nikt jednakże z powyższego uprawnienia nie skorzystał. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Sądu trudno znaleźć zastosowanie przepisu zawartego w art. 61 § 3 ustawy do postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych oraz nakładającego na inwestora obowiązek dostarczenia do organu szeregu dokumentów. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie kończy sprawy i nie załatwia, co do istoty, kwestii legalizacji. Innymi słowy, jego wstrzymanie nie jest możliwe na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ dopiero wydanie takiego postanowienia uruchamia tryb postępowania naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego. Konsekwencją wydania tego postanowienia może być nałożenie na podmiot indywidualny określonego obowiązku, którego wykonanie w zależności od realiów konkretnej sprawy może zostać objęte ochroną tymczasową. W konsekwencji, wstrzymanie wykonania postanowienia nakazującego wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych byłoby przyzwoleniem na dalsze prowadzenie prac, mimo stwierdzonej samowoli budowlanej. Działanie takie stałoby w sprzeczności z regulacją Prawa budowlanego dotyczącą czasowego wstrzymania prowadzenia robót budowlanych (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2018 roku, sygn. II OZ 1007/18) . Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.