II SA/Gl 752/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [A] w L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową budynku usytuowanego w L. przy ul. [...] obowiązek sporządzenia i przedstawienia ekspertyzy technicznej dotyczącej budowy budynku zlokalizowanego w L. przy ul. [...] (dz. nr 1, 2), zrealizowanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał powyższe rozstrzygnięcie w mocy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Wspólnota Mieszkaniowa, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek ten został skierowany do organu odwoławczego, z zastrzeżeniem, że w sytuacji jego nieuwzględnienia strona wnosi o rozpatrzenie wniosku przez Sąd. W uzasadnieniu wniosku wskazano na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku strony skarżącej, wynikającej z obowiązku poniesienia wysokich kosztów (podano kwotę kilkudziesięciu tysięcy) za sporządzenie wymaganej ekspertyzy. Zwrócono przy tym uwagę na wyznaczony przez organ termin 30 dni na wykonanie nałożonego obowiązku oraz na czas, jaki niniejsza sprawa sądowa będzie oczekiwać na wyznaczenie terminu rozprawy. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwie przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Jednakże należy mieć na względzie, że treść złożonego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, wniosku nie może sprowadzać się jedynie do ogólnego wywodu strony, wskazującego na przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, lecz jej twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi obrazującymi jej sytuację finansową i majątkową. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wyklucza bowiem dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie każde postanowienie administracyjne zobowiązujące do przedłożenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego, sporządzonej przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia w tym zakresie, wiąże się dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do wykonania założonego na niego obowiązku. Nie można jednak z góry oceniać, że wyrządzona w ten sposób szkoda ma charakter nieodwracalny. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek poniesienia kosztów sporządzenia wymaganego przez organ dokumentu wnioskodawcy grozi szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty. Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanego wniosku na wstępie podkreślić należy, że postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, co daje kompetencje Sądowi do podjęcia niniejszych czynności. Wobec tego, zauważyć wymaga, że wnoszący wniosek fachowy pełnomocnik swych twierdzeń wskazujących na znaczną szkodę majątkową dla Wspólnoty Mieszkaniowej nie poparł odpowiednimi dokumentami czy wyliczeniami, przedstawiającymi obecną sytuację finansową strony skarżącej. Pełnomocnik ten choć podaje przybliżony koszt sporządzenia ekspertyzy to także to twierdzenie nie zostało w żaden sposób udokumentowane, na co zwrócił już uwagę organ odwoławczy rozpatrując wniosek. Sąd nie mógł wobec tego dokonać oceny, czy wystąpienie okoliczności, na które powołuje się pełnomocnik, jest prawdopodobne i stwierdzić, że sporządzenie i przedstawienie ekspertyzy technicznej dotyczącej budowy budynku wyrządziłoby stronie skarżącej szkodę i to w znacznych rozmiarach. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.