II SA/Gl 753/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami na skutek wniosku pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] o cofnięciu A. K. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B z powodu nie poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, na które został skierowany w dniu 20 stycznia 2015 r. w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wnioskując jednocześnie o wstrzymanie jego wykonania z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do podania i uprawdopodobnienia powołanej okoliczność pełnomocnik wskazał, że wykonanie skarżonej decyzji spowoduje utratę dochodów przez skarżącego, który prowadząc działalność gospodarczą przemieszcza się stale samochodem. Działalność ta związana jest z budową mostów i tuneli, zaś kontrahenci wnioskodawcy są na terenie całego kraju. Jednocześnie pełnomocnik podniósł, że do chwili obecnej nie została rozpoznana przez Sąd decyzja o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikację kierowcy w zakresie prawa jazdy kat. B, która w jego ocenie będzie odnosić się do zawisłej sprawy. Nadto zwrócił uwagę, że w oparciu o linię orzecznictwa sądowoadministracyjnego skarga ta może zostać uwzględniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, przy czym wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Zatem sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. W ocenie Sądu przedstawione przez pełnomocnika skarżącego argumenty nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd także na podstawie przeprowadzonej analizy materiału zgromadzonego w aktach sprawy nie mógł ustalić, jakie niebezpieczeństwo i nieodwracalne skutki mogą wyniknąć z wykonania objętej skargą decyzji. W tym miejscu wskazać należy, że wywody zawarte we wniosku powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz do skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony np. informacji o sytuacji materialnej wnioskodawcy. To w interesie strony leży poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami wiąże się z uciążliwościami, na które zwraca uwagę pełnomocnik skarżącego. Jednakże są to normalne następstwa utraty uprawnień do kierowania pojazdami, które nie wpisują się w którąkolwiek z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skutki te można ogólnie scharakteryzować, jako utratę możliwości niezależnego i samodzielnego przemieszczania się za pomocą pojazdów mechanicznych w celu realizacji codziennych potrzeb - w tym także zarobkowania. Uciążliwości te wiążą się zasadniczo z koniecznością korzystania z komunikacji zastępczej, pomocy rodziny czy znajomych, a nawet zatrudnieniem zawodowego kierowcy celem kontynuowania dotychczasowej działalności gospodarczej. Nie wykazano natomiast, aby w przypadku skarżącego utrata uprawnień do kierowania pojazdami przekraczała powyższe typowe następstwa w stopniu pozwalającym uznać, że zaistniała okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Zasadniczym celem cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych jego uczestników. Powyższe powinno także leżeć w interesie wnioskodawcy. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przystąpił - w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego - do egzaminu kontrolnego sprawdzającego kwalifikacje kierowcy, czego konsekwencją było wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B. Podkreślić wypada, że takie uregulowanie ma na celu uniemożliwienie prowadzenia pojazdów (do czasu zdania egzaminu potwierdzającego praktyczną i teoretyczną wiedzę o ruchu drogowym) kierowcom naruszającym w istotny sposób zasady ruchu drogowego. Zatem w ocenie Sądu wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami powinno być uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi oraz powinno zostać szczególnie uzasadnione. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel utraty uprawnienia do kierowania pojazdami. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.