II SA/Gl 756/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącego – adwokata P. M. o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi P. M. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu: - za sporządzenie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 1327/12 w kwocie 147,6 (sto czterdzieści siedem zł, sześćdziesiąt groszy) - w tym podatek od towarów i usług w wysokości 27,6 zł, - za reprezentowanie strony w postępowaniu toczącym się przez Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 756/15 w kwocie 295,2 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) - w tym podatek od towarów i usług w wysokości 55,2 zł. Ustanowiony dla strony z urzędu pełnomocnik – adwokat P. M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 1327/12. Skarga ta okazała się być skuteczną i wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 1886/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok WSA w Gliwicach. Pełnomocnik strony, jak wynika to z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, nie brał w niej udziału, natomiast w skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie mu wynagrodzenia, wskazując, że nie zostało ono pokryte w całości ani w części. W tym miejscu wskazać trzeba, że pełnomocnik strony, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 marca 2013 r. otrzymał wynagrodzenie za reprezentowanie strony w postępowaniu toczącym się przed sądem pierwszej instancji, stąd też jego wniosek został potraktowany jako obejmujący postępowanie kasacyjne. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.) stanowi, że wysokość stawki minimalnej opłaty za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł. Zgodnie zaś z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec tego pełnomocnikowi strony przysługiwało wynagrodzenie w wysokości 120 zł, powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, jako że jego udział w postępowaniu kasatoryjnym ograniczył się jedynie do sporządzenia skargi kasacyjnej. Po uwzględnieniu tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny, tut. Sąd, wyrokiem z dnia 25 września 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 756/15 uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] r. Na rozprawie obecny był pełnomocnik z urzędu, który wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, zaznaczając, iż koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c przywołanego już wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stanowi, że stawka minimalna za udział adwokata w postępowaniu przed sądem I instancji wynosi 240 zł. Pełnomocnik strony nie przedstawił żadnych dowodów świadczących o tym, że poniósł jakiekolwiek dodatkowe koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Stąd uzasadnionym było przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości minimalnej, przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie. Wobec tego wynagrodzenie dla pełnomocnika procesowego strony winno wynosić 240 zł powiększone o kwotę należnego podatku VAT, tj. 55,2 zł (240 x 23% = 55,2 zł. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżących należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270), w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.