II SA/Gl 761/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Protokolant Specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania części obiektu budowlanego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] r. nr [...], 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia [...] r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w R. A. i W. małżonkowie M. wnieśli o zbadanie legalności przebudowy przez P. S. garażu w budynku na działce sąsiedniej przy ul. [...] w R. na lokal mieszkalny, który od 25 lat jest w tym celu wynajmowany i wykorzystywany. Po wszczęciu i przeprowadzeniu w tej sprawie postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. (dalej PINB) decyzją nr [...] z dnia [...] wydaną m.in. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (obecnie Dz. U. z 2016 r. poz. 290, zwanej dalej ustawą lub Prawem budowlanym) i art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2004 r. nr 93 poz. 888, zwanej dalej ustawą zmieniającą) nakazał G. i P.S. (jako właścicielom budynku) przywrócenie sposobu użytkowania pomieszczenia zlokalizowanego w północno-wschodnim narożu kondygnacji przyziemia użytkowanego jako pomieszczenie mieszkalne, budynku mieszkalnego jednorodzinnego w R. przy ul. [...] do stanu poprzedniego – garażu, zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w R. nr [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę "budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wod.-kan." W uzasadnieniu tej decyzji stwierdził, że po wszczęciu postępowania dnia [...] r. przeprowadzono kontrolę ww. budynku mieszkalnego w zakresie zgodności użytkowania obiektu z dokumentacją zatwierdzoną decyzją Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w R. nr [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę, podczas której stwierdzono, że w pomieszczeniu garażu wydzielone zostały pomieszczenia higieniczno-sanitarne, przedpokój, kuchnia i pokój. Wg. złożonego wówczas oświadczenia P. S. zmiana sposobu użytkowania na cele mieszkalne garażu nastąpiła w 1994 r. W związku z prośbą PINB o wydanie opinii dotyczącej zmiany sposobu użytkowania na cele mieszkalne wybudowanego zgodnie z pozwoleniem garażu, Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w R. pismem sygn. [...] z dnia [...] r. poinformował, że "budynki mieszkalne kwalifikują się do kategorii zagrożenia ludzi [...] , natomiast garaże zalicza się do obiektów produkcyjno-magazynowych, w związku z tym powyższa adaptacja zmieniła warunki bezpieczeństwa pożarowego." Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. w piśmie z dnia [...] r. informuje zaś, że "dokonana zmiana polegająca na wydzieleniu pomieszczenia higieniczno-sanitarnego, kuchni, pokoju oraz przedsionka doprowadziła do zmiany warunków higieniczno-sanitarnych, bądź zdrowotnych." W wykonaniu obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia [...] r. dnia [...] r. P. S. dostarczył do PINB protokoły ze sprawdzeń instalacji elektrycznych, centralnego ogrzewania oraz wod.-kan., dnia [...] r. przedłożył zaś ocenę techniczną zmiany sposobu użytkowania z przepisami techniczno-budowlanymi w okresie przebudowy pomieszczenia garażu, w której stwierdzono, że powstałe w następstwie przebudowy pomieszczenia nie mogą pełnić funkcji mieszkalnych ze względu na dyskwalifikującą ich wysokość równą 2,10 m. W odwołaniu od tej decyzji G. i P. S. zarzucili, że organ orzekający nie wziął pod uwagę, iż w następstwie szkód górniczych doszło do uszkodzenia budynku i konstrukcji garażu. Spowodowało to konieczność wzmocnienia nadproża nad drzwiami garażu, które "uległy dewastacji." W związku z tymi szkodami nie mogli użytkować w dalszym ciągu tego pomieszczenia jako garażowego. Zaczęli korzystać z garażu "blaszaka" posadowionego obok. Pomieszczenia garażu przeznaczyli na "pomieszczenia gospodarcze", przydatne do ich potrzeb, "które nie wiązały się z potrzebami mieszkalnymi" a były wykorzystywane w związku z robotami przy pielęgnacji ogrodu, do przechowywania płodów rolnych, sadzonek i narzędzi rolniczych oraz na "podręczną toaletę." Nie traktowali i nie wykorzystywali tych pomieszczeń jako mieszkalnych. Wykorzystywali je jedynie jako pomieszczenia gospodarcze. Spełniają one przy tym wynikające z warunków technicznych wymogi dla takich pomieszczeń. Roboty budowlane i instalacyjne związane z przekształceniem garażu na te pomieszczenia zostały wykonane prawidłowo, co wynika z przedłożonej przez nich, a sporządzonej przez osobę posiadającą uprawienia budowlane, oceny technicznej. Tego rodzaju zmiana nie powoduje zmiany warunków higieniczno-sanitarnych, warunków bezpieczeństwa oraz nie powoduje zagrożenia dla sąsiednich budynków i uciążliwości dla sąsiadów. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej jako [...] WINB) odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną z powołaniem się na treść art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 71 ust. 3, art. 80 ust. 2, art. 81 i art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego i art. 2 ust. 3 ustawy zmieniającej z dnia 16 kwietnia 2004 r. utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu tego orzeczenia stwierdził, że w związku z treścią art. 71 Prawa budowlanego zmiana sposobu użytkowania obiektu lub jego części sprowadza się głównie do potrzeby ustalenia, czy i w jakim stopniu podjęcie lub zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności związanej z jego użytkowaniem wpływa na zmianę wymagań stawianych obiektowi, związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego, zmienionego sposobu użytkowania. Wymagania te zostały określone w art. 5 Prawa budowlanego i uwzględniają wymienione w art. 71 ust. 1 pkt 2 tej ustawy warunki. Warunki te wskazują na niezbędny zakres działań, które powinny być prowadzone w związku ze zmianą sposobu użytkowania obiektu lub jego części, z uwzględnieniem niezbędnych prac projektowych związanych np. z przeróbką i dostosowaniem pomieszczeń w obiekcie do nowych potrzeb. Opracowania te wymagają m.in. uprzedniego sprawdzenia wytrzymałości konstrukcji obiektu i ewentualnego zaprojektowania jej wzmocnień, dokonania zmian w układzie konstrukcyjnym obiektu i być może także w jego kubaturze, przeprojektowania instalacji w obiekcie budowlanym w dostosowaniu do nowej funkcji i zapewnienia nowych rozwiązań projektowych, związanych ze zmienionym zapotrzebowaniem i zaopatrzeniem obiektu w wodę, energię elektryczną i cieplną oraz inne media w tym zakresie. Każdą potencjalną zmianę sposobu użytkowania należy przy tym, zdaniem [...] WINB, ocenić przez pryzmat wymogów jakie spoczywały na właścicielu lub zarządcy obiektu w dacie wprowadzenia danej zmiany. Dalej przytaczając treść art. 45 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38 poz. 229 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym z 1974 r.) organ odwoławczy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie treść tej normy prawnej została spełniona. Z przeprowadzonych oględzin dnia [...] r. budynku mieszkalnego odwołujących się, w zakresie zgodności użytkowania obiektu z decyzją Prezydium Miejskiej rady Narodowej w R. nr [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę, wynika bowiem, że w pomieszczeniu garażu wydzielone zostały pomieszczenia: higieniczno-sanitarne, przedpokój, kuchnia i pokój, co potwierdzają nadesłane przez PINB fotografie, na których widnieją: kabina prysznicowa, toaleta, szafy, telewizor, kanapa, stolik, drzwi. Są to elementy wyposażenia typowe dla ww. pomieszczeń. Następnie [...] WINB stwierdził, że w związku z treścią art. 2 ust. 3 ustawy zmieniającej z dnia 16 kwietnia 2004 r., w sprawie nie na zastosowania art. 71a Prawa budowlanego, lecz przepisy dotychczasowe, a więc art. 71 Prawa budowlanego w brzmieniu przed 31 maja 2004 r. Objęta postępowaniem zmiana sposobu użytkowania miała bowiem miejsce w I połowie lat 90-tych, a więc przed wejściem w życie nowelizacji. W konsekwencji w związku z ówczesnym brzmieniem art. 71 ustawy załatwienie niniejszej sprawy powinno zdaniem [...] WINB, nastąpić w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego. Decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy, nakazujące zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, wydaje się przy tym gdy nie ma technicznej i prawnej możliwości doprowadzenia danego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem w drodze wydania decyzji, o których mowa w pkt 2 i 3 ust. 1 art. 51. Taka sytuacja zachodzi zdaniem organu odwoławczego w rozpatrywanej sprawie. Jak wynika ze stanowiącej dowód w sprawie oceny technicznej powstałe w następstwie przebudowy garażu pomieszczenia w budynku odwołujących się, nie mogą pełnić funkcji mieszkalnych ze względu na dyskwalifikującą ich wysokość równą 2,10 m. Przywrócenie wykonanych robót do stanu zgodności z przepisami wymagałoby zwiększenia wysokości pomieszczeń (w świetle) do wysokości wymaganej przepisami, a zatem ich podwyższenia o 40 cm. Wiązałoby się to z daleko idącymi ingerencjami w strop nad pomieszczeniem, czyli w element konstrukcyjny, albo też w posadzkę, lub w posadzkę i strop. Działania te wymagałyby stosownych obliczeń dokonanych przez uprawnionego inżyniera budownictwa i stanowiłyby działalność inwestycyjną. W konsekwencji wobec braku możliwości doprowadzenia wysokości pomieszczeń do stanu zgodnego z § 72 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie tj. do wysokości 2,5m w pokojach w budynkach mieszkalnych, należało również zdaniem [...] WINB nakazać właścicielom budynku przywrócenie sposobu użytkowania pomieszczenia mieszkalnego do stanu poprzedniego – garażu, zgodnie z treścią art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję [...] WINB w K. P. S. wniósł o jej uchylenie jako wydanej z naruszeniem art. 7 i 77, 80, 138 § 1 pkt 1 i art. 107 § 3 Kpa oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 70, art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Uzasadniając te zarzuty powtórzył w ogólnym zarysie twierdzenia sformułowane wcześniej w odwołaniu. Dodatkowo podniósł, że [...] WINB nie odniósł się i nie przeanalizował zarzutów odwołania co do wykorzystywania objętych postępowaniem pomieszczeń jako gospodarczych i technicznych. Nie odniósł się też do faktu, że do przebudowy garażu i rezygnacji z wykorzystywania go w takim charakterze właściciele budynku zostali zmuszeni z uwagi na wystąpienie szkód górniczych. W ich następstwie musieli zlikwidować drzwi garażowe i wykonać filar podpierający strop. Uniemożliwia to przywrócenie tej części budynku do funkcji garażu. Z tego też powodu decyzja nie może być wykonana. W odpowiedzi na skargę [...] WINB w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji zaskarżonej. Dla wykazania, że w związku ze szkodami górniczymi zachodziła potrzeba wzmocnienia nadproża garażu, skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] r. powołał się na dołączone do niego pismo "A" z [...] . Uczestnicy postępowania A. i W. małżonkowie M. w piśmie procesowym z dnia [...] r. stwierdzili, że do chwili obecnej od [...] r. część budynku skarżącego przeznaczona na garaż była i jest wynajmowana w celach mieszkalnych przez różne osoby (powołane w piśmie). Zaprzeczyli też, wbrew stanowisku skarżącego, że pomieszczenie garażu zostało przebudowane aby uniknąć katastrofy budowlanej budynku. W piśmie procesowym złożonym na rozprawie sądowej w dniu 18 listopada skarżący podtrzymał twierdzenia co do gospodarczego wykorzystywania części budynku objętego postępowaniem oraz, co do konieczności takiego jego wykorzystania w związku ze szkodami górniczymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek zasadniczo z innych względów niż w niej podniesione, które Sąd nie będąc związany zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) zarzutami i wnioskami skargi wziął pod rozwagę z urzędu. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie może ulegać wątpliwości, że G. i P. małżonkowie S. jako współwłaściciele budynku przy ul. [...] w R. dokonali w pomieszczeniu przeznaczonym zgodnie z pozwoleniem na budowę z [...] r. robót budowlanych, w wyniku których w pomieszczeniu tym powstała kuchnia, pokój, łazienka i przedpokój. W ścianie w której zgodnie z zatwierdzonym w/w pozwoleniem na budowę miały być usytuowane drzwi garażu zostało wykonane okno oraz drzwi wejściowe do powstałych w wyniku tych prac pomieszczeń. Pomieszczenia te zostały też podłączone do istniejących w budynku instalacji wodno-kanalizacyjnej, elektrycznej i centralnego ogrzewania. Wykonane prace budowlane wypełniają niewątpliwie zawartą w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego definicję przebudowy. W ich następstwie doszło bowiem do zmiany parametrów technicznych i użytkowych pomieszczenia garażu. Roboty te zarówno pod rządami Prawa budowlanego z 1974 r. jak i Prawa budowlanego z 1994 r. wymagały pozwolenia na budowę (art. 28 ust. 1 obu tych ustaw). W świetle treści art. 2 ust. 2 Prawa budowlanego z 1974 r. roboty te stanowiły przy tym budowę. W tym jednak względzie należy je kwalifikować zgodnie z treścią Prawa budowlanego z 1994 r., a więc do robót budowlanych nie będących budową o jakiej mowa w art. 3 pkt 6 i art. 48 tego aktu prawnego. Skoro jednocześnie nie ulega wątpliwości, że zostały one wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę, to przy przyjęciu, że zostały one zrealizowane przed [...] r., będą miały do nich zastosowanie przepisy art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego z 1994 r. (nie stanowiły bowiem budowy, co wyklucza zastosowanie treści art. 103 ust. 2 ustawy). Jednocześnie, co ustaliły prawidłowo organy orzekające, doszło również do zmiany użytkowania części obiektu budowlanego przeznaczonego na garaż na mieszkanie. Ustalenie to w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budzi wątpliwości. Świadczy o tym m.in. zarówno układ powstałych w czasie przebudowy pomieszczeń, ich konstrukcja, wyodrębnienie z pozostałej części budynku przez usunięcie połączenia wewnętrznego z pozostałą jego częścią, zrealizowanie w miejscu drzwi garażowych drzwi typowo wejściowych do budynku i okna doświetlającego nowo powstałe pomieszczenie kuchni, wyposażenie tych pomieszczeń w odpowiednie media, jak również typowe dla pomieszczeń mieszkalnych i sanitarnych (na potrzeby mieszkaniowe) oraz kuchennych ich umeblowanie (zobacz w tym fotografie kart. 27 akt adm.). W świetle tych dowodów odmienne w tym względzie twierdzenia skarżącego należy uznać co najmniej za gołosłowne i całkowicie dowolne. W świetle powołanych przez organy orzekające treści pism Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] r. i Komendanta Miejskiego PSP w R. z dnia [...] . (k. 12 i 11 akt adm.) podzielić należy stanowisko tych organów, że w związku z przebudową garażu na mieszkanie zmieniły się typowe dla pomieszczenia garażowego warunki bezpieczeństwa pożarowego oraz warunku zdrowotne i higieniczno-sanitarne o jakich mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W konsekwencji zasadnie ustaliły organy orzekające, że w sprawie doszło do zmiany sposobu użytkowania części budynku. W związku z tym, że do zmiany tej doszło przed [...] r. to zgodnie z treścią art. 2 ust. 3 ustawy zmieniającej z dnia [...] r., w sprawie nie stosuje się przepisu art. 71 a Prawa budowlanego, dodanego tą ustawą. Odnośnie zmiany sposobu użytkowania i związanych z tą zmianą robót budowlanych mają w niej zastosowanie przepisy dotychczasowe. Prawidłowo w tym względzie powołały się zatem organy orzekające na treść art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego w jego brzmieniu obowiązującym do [...] r. Nie dokonały jednak prawidłowego rozpoznania sprawy pod kątem zastosowania treści wynikających z tego przepisu norm prawnych w odniesieniu do realiów niniejszej sprawy. Tym samym nie można też przyjąć, że przepisy te zostały przez organy orzekające zastosowane prawidłowo. Uchybienia te w oczywisty sposób mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując analizy treści art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego w jego brzmieniu przed 31 maja 2004 r. w związku z art. 2 ust. 3 ustawy zmieniającej, wobec bezsprzecznego stwierdzenia, że doszło do przebudowy pomieszczenia garażu oraz do zmiany sposobu jego użytkowania na mieszkanie, należało w rozpoznawanej sprawie stosując odpowiednio art. 50 ustawy, wstrzymać postanowieniem użytkowanie objętych postępowaniem pomieszczeń jako mieszkalnych i nałożyć na inwestorów obowiązki zgodnie z ust. 3 tego artykułu. W zależności od treści przedstawionej przez inwestorów inwentaryzacji wykonanych samowolnie robót budowlanych, polegających w niniejszej sprawie na przebudowie części budynku, treści ocen technicznych bądź ekspertyz tych robót, wobec jednoznacznego wykluczenia prawnej możliwości użytkowania pomieszczeń jako mieszkalnych, należało zastanowić się czy w kształcie po przebudowie (ewentualnie po wykonaniu dodatkowych robót) pomieszczenia te mogą być wykorzystywane w inny sposób niż jako mieszkanie, a w szczególności jako pomieszczenia techniczne lub gospodarcze, zgodnie z zamiarem współwłaścicieli budynku. Niewątpliwe bowiem z obowiązujących przepisów nie wynika aby w takiej sprawie jedynym możliwym i opartym na treści art. 51 ust. 1 ustawy obowiązkiem był nakaz przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Przepis ten (w omawianym brzmieniu) przewiduje jedynie taką możliwość. Orzeczenie takie powinno być zaś wydane jedynie wówczas gdy nie ma możliwości wykorzystania obiektu lub jego części w inny zgodny z zamiarem właściciela lub zarządcy sposób, względnie gdy podmioty te pomimo wyrażenia takiego zamiaru nie wykonają nałożonych na nich obowiązków w celu doprowadzenia obiektu do stanu spełniającego warunki niezbędne do realizacji takiego zamiaru, co w niniejszej sprawie nie zostało stwierdzone. Gdyby w niniejszej sprawie zostało ustalone, że objęte przebudową pomieszczenie garażu może być zgodnie z wolą współwłaścicieli budynku użytkowane jako gospodarcze lub pomocnicze w rozumieniu § 3 pkt 12 i 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, to brak byłoby podstaw do wydania orzeczenia o nakazie przywrócenia do użytkowania go jako garażu. Należy mieć bowiem na uwadze, że w związku z jego przebudową, przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania musiałoby się wiązać z dokonaniem licznych prac rozbiórkowych i adaptacyjnych. Tylko bowiem po ich wykonaniu możliwe byłoby garażowanie w nim pojazdów silnikowych, a takie jest przecież z istoty przeznaczenie garażu. Marginalnie jedynie należy w tym względzie podnieść, iż w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie zasługują na akceptację twierdzenia skarżącego, że przedmiotowe pomieszczenie nie mogło być wykorzystane jako garaż z uwagi na występujące w budynku i na działce szkody górnicze. W szczególności w żaden sposób twierdzenie te nie wynika z powoływanych przez skarżącego opinii budowlanych oraz z orzeczenia "B" w K. z dnia [...] r. Wprost przeciwnie wynika z nich, że istniała jedynie potrzeba czy to wymiany, czy też jedynie wyregulowania bramy wjazdowej (drzwi garażowych) do tego pomieszczenia. Nawet gdyby przyjąć, że było inaczej to w żadnym wypadku, nie upoważniało to skarżącego do samowolnej przebudowy tego pomieszczenia i do zmiany sposobu jego użytkowania. Gdyby jednak istotnie z uwagi na występujące szkody górnicze istniała potrzeba realizacji w miejscu istniejących wcześniej drzwi garażowych filara wzmacniającego, to okoliczność ta mogłaby mieć znaczenie przy wydawaniu ewentualnego orzeczenia o nakazie przywrócenia użytkowania tego pomieszczenia jako garażu. Gdyby zostało ustalone, że powstałe w wyniku przebudowy pomieszczenia (ewentualnie po wykonaniu adaptacyjnych robót budowlanych) mogą być wykorzystywane jako gospodarcze lub techniczne to do rozważenia pozostaje treść decyzji jaka w załatwieniu sprawy powinna być wydana w zakresie sposobu użytkowania tej części budynku na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 71 ust. 3 ustawy. Niewątpliwe powinna ona zawierać zakaz użytkowania tych pomieszczeń jako mieszkania. Z uwagi na to, że decyzja w tym przedmiocie powinna nadawać się do wykonania należy rozważyć, czy w okolicznościach niniejszej sprawy podstawy jej wydania nie powinna stanowić również treść art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, w oparciu o którą (przy odpowiednim zastosowaniu tego przepisu zgodnie z treścią art. 71 ust. 3 ustawy w brzmieniu przez 31 maja 2004 r.) należałoby nałożyć na współwłaścicieli budynku obowiązki w wykonaniu których pomieszczenia te utraciłyby mieszkalny charakter. Mogłoby to dotyczyć m.in. ich wyposażenia. Może okazać się to konieczne z uwagi na możliwość ewentualnej egzekucji wydanego orzeczenia i konieczność przeciwdziałania obchodzeniu prawa przez podmioty zobowiązane. Należy mieć bowiem na uwadze, że obowiązujące przepisy m.in. nie normują wyposażenia pomieszczeń gospodarczych. Nie oznacza to jednak, wbrew twierdzeniom skarżącego, że może być ono identyczne jak w mieszkaniu. Z tych wszystkich względów decyzje organów obu instancji podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c oraz art. 135 ustawy p.p.s.a. Wskazania co do postępowania przy ponownym rozpoznawaniu sprawy wynikają wprost z powyższych rozważań Sądu. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 200, art. 205, art. 209 i art. 211 tej ustawy. \ ec