II SA/Gl 792/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i Z.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty C. z dnia [...] r. Nr [...] postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania opisanej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty C. Nr [...] z dnia [...] r. znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. i J. Z. pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w miejscowości W. przy ul. [...]. Do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję, A. K. i Z. G. załączyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty C. z dnia [...] r. W jego uzasadnieniu podali, że mieszkają w domu we W. przy ul. [...], nr działki [...], który stanowi bliźniaczą całość z domem inwestorów, wskazując jednocześnie, iż wnoszą o wstrzymanie wykonania decyzji ze względu na swój interes i bezpieczeństwo. W odpowiedzi na skargę organ ustosunkował się do wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty C., oświadczając, iż nie znajduje podstaw do jej wstrzymania. Jednocześnie podkreślił, że w przedmiotowej sprawie przy wykonywaniu prac budowlanych zgodnie z udzielonym pozwoleniem nie jest konieczne wejście do budynku skarżących, gdyż prace te będą mogły być wykonywane w budynku należącym do inwestorów. Odpis skargi wraz z załączonym do niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania doręczono uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 7 dni. Do dnia wydania niniejszego postanowienia uczestnicy postępowania nie ustosunkowali się do powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty C. Nr [...] z dnia [...] r., a więc decyzji organu I instancji. Decyzji tej nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności, stąd też jej wykonanie mogło nastąpić dopiero z datą wydania decyzji przez organ odwoławczy. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Sąd winien ocenić te okoliczności zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania, bądź braku wstrzymania pozwolenia na budowę mogą dotykać inwestora jak i pozostałe strony postępowania. Rozpatrując złożony wniosek nie można pominąć, iż stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżących kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Brzmienie przywołanego przepisu dowodzi, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowi na ogół dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, wynikła z prowadzenia robót budowlanych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Rozpoznając wniosek skarżących w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący nie podali żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania decyzji Starosty C. Nie wskazali też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wykazali, iż wykonanie tej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Aby stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący muszą powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. To na wnioskodawcy spoczywa bowiem obowiązek wykazania, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 715/08). W związku z powyższym wniosek skarżących podlegał oddaleniu w parciu art. 61 §3 i §5 ustawy p.p.s.a.