II SA/Gl 800/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. – S. i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adicenckiej na skutek wniosku skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia 11 lipca 2016 r. A. T.-S. i A. S. wystąpili, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ze skargą na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adicenckiej. Z uwagi na brak na kopercie w której złożono skargę datownika nadania tego pisma, Sąd wezwał skarżących do uprawdopodobnienia terminu dokonania tej czynności, pod rygorem przyjęcia, że skarga nadana została w dniu 11 lipca 2016 r. (data wynikająca z informacji widniejącej na stronie Poczty Polskiej emonitornig.poczta-polska.pl). Wezwania te zostały doręczone skarżącym w dniu 25 sierpnia 2016 r. W dniu 31 sierpnia 2016 r. skarżący wnieśli do Sądu pismo procesowe, w którym potwierdzili fakt nadania skargi w dniu 11 lipca 2016 r. (omyłkowo wskazano na 11 sierpnia 2016 r.). Zwrócili się jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, wyjaśniając, że z uwagi na wydane przez organ odwoławczy, na skutek wniesienia przez nich skargi, postanowienie z dnia [...] r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, byli przekonani o dochowaniu terminu do wniesienia skargi. W dalszym piśmie procesowym skarżący ponownie zwrócili uwagę, że wydane przez organ odwoławczy postanowienie spowodowało, że pozostawali w przeświadczeniu terminowego nadania skargi. Skarżący podnieśli, że uchybili temu terminowi, błędnie obliczając jego bieg. Zwrócili przy tym uwagę, że termin ten kolidował z okresem urlopowym oraz kolizją drogową, której uczestnikiem była skarżąca, co miało negatywny wpływ na jej stan zdrowia. W ocenie skarżących owe przeszkody były niemożliwe do przezwyciężenia i nie przewidziane przez nich. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona obu skarżącym w dniu 4 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). W niniejszej sprawie skarżący wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi nadali na poczcie bezpośrednio na adres Sądu w dniu 31 sierpnia 2016 r. - w reakcji na sądowe wezwanie do uprawdopodobnienia daty nadania skargi. Pismo to, mimo powyższej regulacji nie zostało jednak przekazane przez Sąd organowi odwoławczemu. Uchybienie w tym zakresie, choć nasuwa wątpliwości odnośnie dochowania przez wnioskodawców siedmiodniowego terminu do wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem, nie może jednak stanowić podstawy do odrzucenia wniesionego wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 88 Ppsa, sąd obowiązany jest odrzucić jedynie wniosek spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny (por. postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 571/08, dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Przechodząc wobec tego do oceny przywołanych przez skarżących okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu, należy zwrócić uwagę, że kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, dla których skuteczności określony jest ustawowy termin. Brak winy oznacza więc, że strona nawet przy dołożeniu jak najwyższych starań nie była w stanie zapobiec jego uchybieniu. W rozpoznawanej sprawie Sąd poszedł do przekonania, że powyższa przesłanka nie została spełniona. Skarżący wyjaśnili, że błędnie obliczyli termin do wniesienia skargi. Nie ulega wątpliwości, że okoliczność ta świadczy o braku staranności po ich stronie, a więc zawinionym działaniu. Zaskarżona decyzja została bowiem skutecznie doręczona skarżącym z prawidłowym pouczeniem o terminie jej zaskarżenia. Termin do wniesienia na nią skargi upłynął z dniem 4 lipca 2016 r. (poniedziałek, który nie był dniem wolnym od pracy). Skarżący dopiero tydzień później sporządzili skargę i nadali ją na poczcie. Bez wpływu na ocenę winy skarżących w uchybieniu terminu pozostaje zaś wskazana przez nich okoliczność wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowienia z dnia [...] r. Przede wszystkim orzeczenie to wydane zostało już po wniesieniu przez nich skargi, nie mogło zatem usprawiedliwić uchybienia w dokonaniu już wcześniejszej podjętej przez nich czynności. Wyjaśnić przy tym wymaga, że w treści powyższego postanowienia nie wskazano, że skarga jest wniesiona w terminie, rozstrzygniecie organu odwoławczego wynika z samego faktu wniesienia skargi. Skarżący wskazali nadto, że termin do wniesienia skargi kolidował "z okresem urlopowym". Stwierdzenie to niezbyt precyzyjne wskazuje prawdopodobnie na jakiś wyjazd skarżących poza miejsce zamieszkania. Brak jednak podania dat tego wyjazdu oraz szerszego uzasadnienia przez skarżących, że ich nieobecność uniemożliwiała, nawet przy dołożeniu jak największych starań, dochowanie terminowi do wniesienia skargi. Istotne znaczenie ma wskazany już wcześniej fakt osobistego odbioru przez skarżących zaskarżonej decyzji wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie jej zaskarżenia. Skarżący posiadali zatem wiedzę kiedy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg i że wynosi on 30 dni. Należycie dbając o swoje interesy skarżący powinni zatem planując ewentualny wyjazd urlopowy uwzględnić, że chcąc realizować swoje prawo do Sądu związani są ustawowym terminem do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący podali również, że w terminie do wniesienia skargi skarżąca uczestniczyła w kolizji drogowej, co wpłynęło negatywnie na jej zdrowie. Nie wskazali jednak kiedy owe zdarzenie miało miejsce, a przede wszystkim nie uprawdopodobnili, że uniemożliwiło ono wniesienie skargi przez któregokolwiek ze skarżących. W świetle wskazanych okoliczności wniosek skarżących o przywrócenie terminu nie mógł odnieść skutku wobec braku uprawdopodobnienia, aby niedopełnienie czynności wynikło z braku ich winy. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.