II SA/Gl 812/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] ([...]) nakładającą na I. W. obowiązek rozbiórki rozbudowanej części garażu na działce o numerze ewidencyjnym [...] w S. oraz kotłowni i składu węgla. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość wyrządzenia znacznej szkody skarżącej. Wnioskodawczyni podniosła, że wykonanie decyzji pozbawi ją ogrzewania, co jest szczególnie niebezpieczne z uwagi na zbliżającą się zimę, wiek i stan zdrowia skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczona regulacja niewątpliwie nakłada określone obowiązki zarówno na wnioskodawcę, jak i na Sąd, który winien dokonać analizy całokształtu akt sprawy. Do skarżącego należy jednak wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że rozbiórka obiektu budowlanego przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że decyzja o nakazie rozbiórki była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wyrządzenie szkody lub trudnych do odwrócenia skutków może dotknąć przede wszystkim właściciela obiektu. Rozbiórka części obiektu przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd może sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia, udzielona właścicielowi obiektu ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna (por. orzeczenia NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, LEX nr 743922, z dnia 23 marca 2011 r. sygn. akt II OSK 476/11, LEX nr 957429, z dnia 16 października 2014 r. II OZ 1099/14 LEX nr 1550923). Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania aktu zostały spełnione w niniejszej sprawie. Skarżąca uprawdopodobniła bowiem, że wykonanie decyzji nakładającej na nią obowiązek rozbiórki rozbudowanej części garażu stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady wykonanie tego rodzaju prac pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki, bowiem najczęściej prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych materiałów budowlanych. Zgodzić się więc przy tym należy, że już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącą wskutek rozbiórki, wiązałaby się przede wszystkim z utratą środków finansowych poniesionych w związku z wykonaniem robót budowlanych, jak również z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku. Niewykonanie obowiązku nałożonego na stronę skarżącą skutkowałoby natomiast wszczęciem postępowania egzekucyjnego mającego na celu wyegzekwowanie nakazu rozbiórki. Ponadto znaczną szkodą byłaby podniesiona w skardze utrata ogrzewania mieszkania skarżącej. Tym samym zasadne jest, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.