II SA/Gl 818/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. i R. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie o pozwolenie na budowę w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a : odmówić skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...]r. odrzucono skargę K. O. i R. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie o pozwolenie na budowę. Powyższą skargę odrzucono, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, albowiem termin upływał w dniu [...]r. gdy tymczasem skarga została wniesiona w dniu [...] r. Odpis ww. postanowienia doręczono skarżącym w dniu [...] r. Pismem złożonym za pośrednictwem organu w dniu [...]r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu wskazali, iż w okresie do złożenia skargi przebywali na leczeniu sanatoryjnym w S. do [...]r. Ponieważ w dniu [...]r. stawili się w tut. Sądzie na rozprawie w sprawie o sygn. II SA/Gl 116/09 zaskarżoną decyzję odebrali dopiero dnia [...]r. Stosując się do pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, skargę złożyli w terminie 30 dniowym od dnia jej doręczenia. Na potwierdzenie powyższych okoliczności przedłożyli wypisy z pobytu uzdrowiskowego w okresie od [...] r. oraz zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W powołanych wyżej przepisach art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, żeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Przesłankami tymi są: dopełnienie czynności, której uchybiono, zachowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody oraz uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy po stronie ograniczonej terminem. W myśl powołanego wyżej art. 87 § 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. np. B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 86-87). W ocenie Sądu wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodobniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez winy skarżących w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżący podali, iż przyczyną niedopełnienia czynności w terminie był fakt przebywania przez nich w okresie od [...]r. na leczeniu sanatoryjnym. Skarżący wskazali nadto, iż po powrocie z leczenia dopiero w dniu [...] r. odebrali osobiście decyzję i stosując się do pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, skargę złożyli w terminie 30 dniowym od dnia jej doręczenia. Jednakże jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została skarżącym skutecznie doręczona w dniu [...] r. po dwukrotnym jej awizowaniu w dniach [...] r. Zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia następnego tj. [...]r. i kończył się w dniu [...]r. Nadesłane przez skarżących wypisy z pobytu uzdrowiskowego wskazują, iż skarżący byli nieobecni w miejscu zamieszkania w okresie od [...] r. Po powrocie odebrali osobiście decyzję Wojewody [...] w dniu [...]r. W konsekwencji mimo, iż odebrali decyzję dopiero [...] r. mieli jeszcze przez okres ponad trzech tygodni możliwość wniesienia skargi w wymaganym terminie do [...] r., zachowując tym samym termin do jej wniesienia. Nadto przekonanie skarżących, że od decyzji organu II instancji mogą wnieść skargę w terminie 30 dni od dnia jej osobistego przez nich odebrania, mimo dwukrotnego jej wcześniejszego awizowania, nie może być potwierdzeniem braku ich winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem przyjąć, iż skarżący dochowali szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej rozumianej jako kryterium braku winy. W świetle zatem przedstawionych okoliczności uznać należy, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki umożliwiające przywrócenie skarżącym terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 ( 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.