II SA/Gl 819/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., M. S., A. S., J. S., L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] r., nr [...] ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na przebudowie skrzyżowania dróg wojewódzkich [...] (ul. [...]), [...] (ul. [...]) z drogą gminną – ul. [...] wraz z infrastrukturą techniczną, przewidzianego do realizacji w Ł. w pasie drogowym dróg [...] (ul. [...]), [...] (ul. [...]), [...] (ul. [...]) oraz na działkach ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z k.m. [...], [...] z k.m. [...]. W złożonej do tut. Sądu skardze na powołane wyżej rozstrzygnięcia, zawarty został także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu z uwagi na fakt, iż jego wykonanie spowoduje nieodwracalne skutki. Żaden z uczestników postępowania, pomimo przesłania mu odpisu skargi wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się w terminie 7 dni od doręczenia do zawartego w skardze wniosku, nie zajął stanowiska w tym przedmiocie. Organ również mimo takiej możliwości nie odniósł się do rozpoznawanego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając ten wniosek, zważył: Artykuł 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dający podstawę prawną uruchomienia omawianego postępowania incydentalnego stanowi, iż sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z brzmienia tego przepisu ustawodawca nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Obowiązek taki został bowiem nałożony na sąd, który winien zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 [w:] OSS z 2005 r. nr 3, poz. 72). Podkreślić jednak należy, że uprawdopodobnienie przez skarżących podstaw złożonego wniosku, aczkolwiek nie jest jego obowiązkiem, to jednak winno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz, Glosa do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, [w:] Gdańskie Studia Prawnicze. Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1). Dokonując w opisanej wyżej sytuacji oceny złożonego wniosku, biorąc pod rozwagę charakter i przedmiot zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd doszedł do przekonania, że nie da się wskazać ewentualnych zagrożeń, uzasadniających dopuszczalność jego wstrzymania. Nie powoduje ono bowiem dla skarżących ani też dla pozostałych stron postępowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani też powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć bowiem należy, iż wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może dotyczyć jedynie takich spośród nich, które nadają się do wykonania i mogą podlegać przymusowemu wykonaniu. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest decyzją określającą warunki realizacji danego przedsięwzięcia i podobnie jak decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - do aktów takich nie należy. Nie podlega bowiem wykonaniu, gdyż pozbawiona jest cech wykonalności i nie wywołuje skutków materialnoprawnych, a stwierdza jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. Przedmiotowa decyzja ma charakter ustalający, a zatem ze swej istoty nie może spowodować trudnych do odwrócenia skutków i znacznej szkody. Nie upoważnia bowiem do bezpośredniego rozpoczęcia i realizacji inwestycji, a stanowi jedynie jedną z przesłanek uzyskania pozwolenia na budowę, które to pozwolenie stanowić będzie o możliwości podjęcia objętej nim inwestycji. Dopiero na jej podstawie podjęte rozstrzygnięcia mogą rodzić różne skutki. W związku z powyższym wniosek skarżących podlega oddaleniu na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.