II SA/Gl 822/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek,, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda,, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant Marta Guzik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi H. N. i W. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy obiektu budowlanego oddala skargę. Pismem z dnia 26 maja 2014 r. H. i W. N. zwrócili się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o kontrolę m.in. prawidłowości wykonania wiaty, zrealizowanej na posesji przy ulicy [...] w C., przez R. K. [...]WINB pismem z dnia 9 czerwca 2014 r. nr [...] przekazał na podstawie art. 65 k.p.a. ww. wniosek zgodnie z właściwością do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta C. PINB dla miasta C. pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. zawiadomił R. K. oraz H. i W. N. o wyznaczonym na dzień 17 lipca 2014 r. terminie przeprowadzenia czynności kontrolnych przedmiotowego obiektu budowlanego. W wyznaczonym terminie tj. 17 lipca 2014 r. PINB przeprowadził czynności kontrolne, w trakcie których ustalił, iż bezpośrednio przy granicy północnej i wschodniej wybudowana została altana drewniana - zadaszenie na słupach o wymiarach 6,90 i 6,20 m x 4,60 m i wys. 3 m w najwyższym punkcie. Spadek dachu na działkę inwestora. Jak oświadczył R. K. wykonana została w 2013 r. bez zgłoszenia do właściwego organu. W dniu kontroli pod zadaszeniem znajdowały się sprzęty ogrodnicze, kosiarka, ława do siedzenia i stół". Pismem z dnia 2 września 2014 r. PINB zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie: "samowoli budowlanej dotyczącej wybudowania wiaty na działce przy ul. [...] w C.". Następnie PINB postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. nałożył na inwestora R. K. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31 marca 2015 r. dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego względem przedmiotowego obiektu budowlanego. Pismem z dnia 24 marca 2015 r. R. K. powiadomił, iż: "przedmiotowa wiata została rozebrana". W związku z powyższym PINB w dniu 26 marca 2015 r. przeprowadził czynności kontrolne przedmiotowej nieruchomości, w trakcie których ustalił, iż: "wiata w północno-wsch. narożniku działki została rozebrana." Z uwagi na interwencję telefoniczną H. N. organ w dniu 9 kwietnia 2015 r. przeprowadził ponowne czynności kontrolne, podczas których ustalił, iż: "wiata - zadaszenie na słupach zostało rozebrane". Pismem z dnia 9 kwietnia 2015 r. organ, działając na podstawie art. 10 k.p.a., zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Z kolei pismem z dnia 14 kwietnia 2015 r. H. i W. N. zarzucili, iż inwestor nie rozebrał: - "dwóch słupów drewnianych z belką okapową o długości około 4,5 m połączonych na stałe z konstrukcją wędzarni stalowych uchwytów słupów znajdujących się w gruncie (fundament punktowy) posadzki wiaty (podłoga) wykonanej z kostki brukowej." Ich zdaniem inwestor nie uporządkował nadto terenu posesji, na której zlokalizowana była przedmiotowa wiata. W związku z powyższym PINB dla miasta C. w dniu 27 kwietnia 2015 r. przeprowadził kolejne oględziny przedmiotowej nieruchomości, w trakcie których ustalił, iż: "metalowe elementy mocujące słupy wiaty zdemontowano. Zdemontowano dwa słupy z belką okapową. Elementy wiaty - zadaszenia złożone są na działce w płn. - wsch. narożniku działki." W konsekwencji decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB dla miasta C. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie: "wiaty w północno-wschodnim narożniku działki przy ul. [...] w C. jako bezprzedmiotowe". W uzasadnieniu organ wskazał m.in., że wiata-zadaszenie usytuowana w północno-wschodnim narożniku działki, która była przedmiotem prowadzonego postępowania została rozebrana co stwierdzono i zapisano w protokole z kontroli w dniu 27 kwietnia 2015 r. Zadaszenie zaś nad grillem - wędzarnią pozostawione wg H. i W. N. po rozbiórce wiaty nie było nigdy jej częścią. W sprawie grilla - wędzarni prowadzone było odrębne postępowanie. Stosownie do protokołu kontroli z dnia 17 lipca 2014 r. oraz postanowienia nr [...] z dnia [...] r. przedmiotowa wiata miała wymiary 6,90 x 4,60 m i obiekt o takich wymiarach został przez R. K. rozebrany. PINB podkreślił, że zadaszenie nad grillem-wędzarnią było odrębne od zadaszenia wiaty, usytuowane było na innej wysokości, wykonane z innego materiału (poliwęglanu), wsparte na osobnej konstrukcji. Nie ma zatem żadnych podstaw do uznania, że część wiaty nie została rozebrana. Twierdzenie H. i W. N. jakoby wiata i grill stanowiły "jednolity kompleks zabudowy" jest bezpodstawne. Wiata i zadaszony grill-wędzarnia jedynie ze sobą sąsiadowały co widoczne jest na dokumentacji fotograficznej. Z kolei odnośnie posadzki z kostki brukowej organ wyjaśnił, że ułożona kostka brukowa nie została zaliczona do konstrukcji wiaty, o czym świadczy opis w protokole z dnia 17 lipca 2014 r. tym bardziej, że ułożona kostka brukowa swoim obszarem wykracza znacznie poza powierzchnię rozebranej wiaty. W sprawie legalności utwardzenia powierzchni gruntu na działce przy ul. [...] toczy się odrębne postępowanie zainicjowane odrębnym wnioskiem H. i W. N.. Złożone drewniane elementy rozebranej wiaty nie naruszają przepisów ustawy Prawo budowlane stąd brak podstaw do działania organu nadzoru budowlanego w sprawie miejsca składowania jej drewnianych elementów. W przedmiotowej sprawie dotyczącej wiaty-zadaszenia o wymiarach 6,90 x 4,60m zlokalizowanej w północno-wschodnim narożniku działki, która została w całości rozebrana brak jest przedmiotu postępowania wobec czego postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe winno być na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzone. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli H. i W. N.. Zarzucili naruszenie art. 7, 8, 10, 77, 78 oraz art. 80 k.p.a. Podnieśli także, iż w piśmie z dnia 14 maja 2014 r. wnieśli o sprawdzenie poprawności wykonania nie tylko wiaty ale także wędzarni. Nadto zarzucili organowi powiatowemu naruszenie art. 10 k.p.a. "w kwestii uniemożliwienia nam możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w tej sprawie". W skierowanym do organu II instancji pismem z dnia 16 czerwca 2015 r. PINB dla miasta C. wyjaśnił, iż kwestia grilla-wędzarni była przedmiotem odrębnego postępowania wstępnego (znak: [...]), zakończonego wydaniem postanowienia nr [...] z dnia [...] r. odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie: "grilla-wędzarni na posesji przy ul. [...] w C.". Na ww. postanowienie H. i W. N. nie wnieśli zażalenia. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania decyzją z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał zaskarżoną doń decyzję pierwszoinstancyjną w mocy. W uzasadnieniu zrelacjonował przebieg postępowania administracyjnego podkreślając, iż organ I instancji prowadził postępowanie w przedmiocie: "samowoli budowlanej dotyczącej wybudowania wiaty na działce przy ul. [...] w C.", nie zaś innych obiektów. Organ powiatowy dostrzegając możliwości legalizacji przedmiotowego obiektu, postanowieniem NR [...] z dnia [...] r. umożliwił przedłożenie dokumentów warunkujących legalizację. Inwestor jednak odstąpił od możliwości legalizacji przedmiotowego obiektu i dokonał jego rozbiórki. Następnie PINB dla miasta C. w dniu 26 marca 2015 r. i w dniu 9 kwietnia 2015 r. oraz w dniu 27 kwietnia 2015 r., przeprowadził czynności kontrolne przedmiotowej nieruchomości, potwierdzające wykonanie rozbiórki obiektu. Z uwagi na fakt, iż inwestor rozebrał zrealizowany obiekt budowlany brak jest podstaw do dalszego prowadzenia postępowania legalizacyjnego względem tegoż obiektu. Reasumując, wobec braku przedmiotu postępowania, a co za tym idzie wystąpienia przesłanki wskazanej w art. 105 § 1 k.p.a., organ powiatowy, zdaniem [...]WINB, zasadnie umorzył postępowanie prowadzone w sprawie "samowoli budowlanej dotyczącej wybudowania wiaty na działce przy ul. [...] w C.". Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez odwołujących się w kwestii niezajęcia stanowiska przez organ powiatowy odnośnie wędzarni, [...]WINB ponownie zaakcentował, iż niniejsze postępowanie organu powiatowego prowadzone było w przedmiocie wiaty. Kwestia grilla-wędzarni pozostaje zatem poza zakresem niniejszego postępowania. Na marginesie wskazać przyjdzie, iż organ powiatowy prowadził odrębne postępowanie wyjaśniające w przedmiocie wędzarni zakończone wydaniem postanowienia nr [...] z dnia [...] r. [...]WINB nie uznał także zarzutu podnoszonego przez odwołujących się skarżących jakoby organ powiatowy naruszył art. 10 k.p.a. "w kwestii uniemożliwienia nam możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w tej sprawie". Organ powiatowy poinformował bowiem H. i W. N. o terminie przeprowadzenia kontroli, wyznaczonym na dzień 17 lipca 2014 r. (o czym świadczy pismo PINB dla miasta C. z dnia 17 czerwca 2014 r., karta akt sprawy PINB nr 2) oraz na dzień 9 kwietnia 2015 r. (o czym świadczy pismo PINB dla miasta C. z dnia 27 marca 2015 r., karta akt sprawy PINB nr 12), oraz na dzień 27 kwietnia 2015 r. (o czym świadczy pismo PINB dla miasta C. z dnia 16 kwietnia 2015 r., karta akt sprawy PINB nr 17), zatem umożliwił odwołującym się wzięcie udziału w przeprowadzonych przez organ powiatowy czynnościach kontrolnych. PINB dla miasta C. poinformował także o wszczęciu przedmiotowego postępowania (o czym świadczy pismo PINB dla miasta C. z dnia 2 września 2014 r., karta akt sprawy PINB nr 5). A nadto pismem z dnia 9 kwietnia 2015 r. (karta akt sprawy PINB nr 14) zawiadomił strony w tym także H. i W. N. na podstawie art. 10 k.p.a. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się odnośnie zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. [...]WINB zauważył, iż PINB po poinformowaniu stron o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, co prawda przeprowadził jeszcze w dniu 27 kwietnia 2015 r. dodatkowe czynności kontrolne, jednakże także o ich terminie, pismem z dnia 16 kwietnia 2015 r. (karta akt sprawy PINB nr 17) zawiadomił strony w tym odwołujących się. Pismem z dnia 28 lipca 2015 r. H. i W. N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na ww. decyzję [...]WINB wnosząc o jej uchylenie. Decyzji zarzucili naruszenie: - art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, art. 7 k.p.a. poprzez wydawanie decyzji nie uwzględniających interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, art. 77 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i dokładnego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, art. 78 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wnioskowanych dowodów, art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu skarżący wskazali, iż w skierowanym do organu piśmie wnosili o sprawdzenie czy wybudowana na terenie ww. posesji wędzarnia połączona z wiatą zostały wzniesione w zgodności z obowiązującymi przepisami oraz czy organ wydający pozwolenie na budowę wędzarni wziął pod uwagę wprowadzenie uciążliwości dla terenów sąsiednich posesji, jej usytuowania, zadymiania i unoszenia się nieprzyjemnego zapachu. Zdaniem skarżących konstrukcja wiaty obejmowała wybudowaną wędzarnię poprzez słupy i belki okapowe, na których znajdowało się zadaszenie, czego nie widzieli kontrolujący inspektorzy. Wybudowana grill-wędzarnia jest typową wędzarnią składającą się z paleniska z kominem o wysokości 3 m, kanału dymnego połączonego z komorą wędzarniczą, na której widnieje komin. Komora wędzarnicza jest trwale połączona z gruntem za pomocą betonowego fundamentu. Posiada spore rozmiary i gabaryty. PINB nie zbadał i nie podjął czynności mających na celu ustalenie czy murowany obiekt jest wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną, przepisami prawa i czy wszystkie procedury zostały dopełnione, a w szczególności czy obiekt ten nie powinien być wybudowany dopiero na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z uwzględnieniem wniosków, racji i opinii także sąsiadów. Wielogodzinne zadymianie sąsiednich posesji, tak w dzień jak i w nocy, spowodowało brak możliwości korzystania w pełni z własności skarżących. Ich zdaniem właściciel posesji przekroczył granice swojej własności wykorzystując wędzarnię nie tylko na własne potrzeby, ale i inne cele miedzy innymi na różnego typu imprezy koła wędkarskiego, jak i znajomych. Zdaniem skarżących inspektorzy nie przyjmowali do wiadomości podnoszonych przez nich argumentów, że wędzarnia i wiata stanowią jeden kompleks zabudowy. Nie prowadzili postępowania dla całego obiektu lecz osobno, a w kwestii wędzarni nadużywając art. 61a § 1 k.p.a. odsunęli skarżących, nie uznając ich za strony postępowania. Skarżący wskazali, że w wyroku z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt II SA/GI 38/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyraził stanowisko odnośnie stosowania art. 61a k.p.a. przez PINB dla miasta C. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie legalności obiektu budowlanego. Nadto, zdaniem skarżących, R. K. samowolnie przystąpił do rozbiórki wiaty. Prace te prowadził bez wydania decyzji o rozbiórce czym naruszył przepisy prawa. W rezultacie właściciel posesji rozebrał jedynie cześć konstrukcji wiaty to jest zadaszenie, przegrody budowlane w postaci drewnianych ścian, zdemontował część słupów i stalowe podstawy słupów. Pozostałą część konstrukcji wiaty pozostawił nad wędzarnią, pozostawił też posadzkę wykonaną z kostki brukowej. Skarżący stwierdzili, że czterokrotne prowadzone kontrole w stosunku do połączonej wędzarni z wiatą uważają za niedokładne i nieobiektywne. Wskazali nadto, że w dniu 27 lipca 2015 r. R. K. dokonał przyspawania stalowych uchwytów słupów w miejsce wcześniej odciętych Do skargi skarżący dołączyli fotografie, ich zdaniem potwierdzające wygląd wiaty i wędzarni. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia 25 listopada 2015 r. R. K. zanegował zarzuty skarżących, podkreślając m.in., iż znaczna ich część dotyczy grilla, który nie stanowi przedmiotu postępowania. W trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu 3 grudnia 2015 r. reprezentujący skarżących r. pr. K. B. dodatkowo zarzucił, iż w postępowaniu pominięto właścicieli nieruchomości sąsiedniej pomimo, że E. N. brała udział w oględzinach i podniosła kwestie dotyczące uciążliwości wędzarni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. 2014, poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2012, poz. 270 zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, odpowiada obowiązującemu prawu, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem składu orzekającego, nie może zostać uwzględniona. Przystępując do szczegółowych rozważań należy w pierwszej kolejności wskazać, iż w myśl art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 967/05). Bezprzedmiotowym może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA 428/01). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności przedmiotowej sprawy zaakcentować należy, co wielokrotnie podkreślał organ II instancji, że jej przedmiotem była jedynie wiata (zadaszenie), która w trakcie postępowania została przez inwestora rozebrana, nie zaś jak chcieliby tego skarżący wiata oraz wędzarnia. Jak bowiem ustalił organ I instancji, a następnie wskazał i omówił w uzasadnieniu decyzji, zadaszenie nad grillem - wędzarnią nigdy nie było częścią przedmiotowej wiaty. Stanowiło ono, będąc częścią grilla-wędzarni, odrębny obiekt, usytuowane było na innej wysokości, wykonane z innego materiału (poliwęglanu), wsparte na osobnej konstrukcji. W konsekwencji nie pozostawiających, zdaniem Sądu, wątpliwości ustaleń, potwierdzonych wielokrotnymi oględzinami, podzielić należy pogląd [...]WINB, iż twierdzenie skarżących jakoby wiata i grill stanowiły "jednolity kompleks zabudowy" jest bezpodstawne. Wiata i zadaszony grill-wędzarnia jedynie ze sobą sąsiadowały, co widoczne jest na dokumentacji fotograficznej. Nadto, jak wskazał organowi II instancji PINB dla miasta C. w piśmie z dnia 16 czerwca 2015 r. kwestia grilla-wędzarni była przedmiotem postępowania wstępnego, zakończonego wydaniem postanowienia [...] z dnia [...] r. odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie: "grilla-wędzarni na posesji przy ul. [...] w C.". Jak wynika z pisma na ww. postanowienie skarżący nie wnieśli zażalenia, co pełnomocnik skarżących w trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu 3 grudnia 2015 r. przyznał. Także podnoszona przez skarżących kwestia utwardzenia terenu nie stanowiła przedmiotu niniejszej sprawy, albowiem, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, postępowanie w tej mierze toczy się odrębnie. Utwardzenie nie stanowiło bowiem części wiaty, o czym świadczy opis w protokole z dnia 17 lipca 2014 r. tym bardziej, że ułożona kostka brukowa swoim obszarem wykracza znacznie poza powierzchnię rozebranej wiaty. O tym iż przedmiotem postępowania była jedynie samowolnie wybudowana wiata świadczy także zawiadomienie z dnia 2 września 2015 r., którym organ I instancji powiadomił strony o wszczęciu postępowania. W konsekwencji faktu, iż przedmiotem postępowania była jedynie samowolnie wybudowana wiata nie ma żadnych podstaw, jak czynią to skarżący przywołując elementy odrębnego zadaszenia nad grillem, do uznania, że część wiaty nie została rozebrana. O rozbiórce niezbicie świadczą wyniki przeprowadzonych przez PINB oględzin w dniu 26 marca 2015 r., w trakcie których ustalił, iż: "wiata w północno-wsch. narożniku działki została rozebrana", a także w dniu 9 kwietnia 2015 r., podczas których ustalił, iż: "wiata- zadaszenie na słupach zostało rozebrane" oraz w dniu 27 kwietnia 2015 r., w trakcie których ustalił, iż: "metalowe elementy mocujące słupy wiaty zdemontowano. Zdemontowano dwa słupy z belką okapową. Elementy wiaty - zadaszenia złożone są na działce w płn. - wsch. narożniku działki." Skoro zatem przedmiotowa wiata została przez inwestora w całości rozebrana to brak jest przedmiotu postępowania, a tym samym postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe winno zostać na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzone. Sąd nie dopatrzył się zarzucanego w skardze naruszenia art. 7, 8, 77, 78, 80 k.p.a. Postępowanie było prowadzone wnikliwie doprowadzając do jednoznacznych wniosków, iż wiata stanowiła obiekt odrębny od wędzarni i została rozebrana. Fakt umieszczenia pod nią stołu i ław nie świadczy bowiem, wbrew skarżącym, o wspólnej konstrukcji wiaty i wędzarni. W konsekwencji rozważaniu nie mogły podlegać te zarzuty skarżących, odnoszące się np. do zadymiania, które nie pozostają w związku z wiatą, a dotyczą odrębnego obiektu, wobec którego organ prowadził na żądanie skarżących odrębne postępowanie zakończone postanowieniem, którego skarżący nie zaskarżyli. W konsekwencji w ramach niniejszego postępowania Sąd nie może rozpatrywać kwestii powodowanych przez grill-wędzarnię uciążliwości. Poprawnie zatem organ I instancji umorzył prowadzone w sprawie wiaty postępowanie, prawidłowo w konsekwencji organ II instancji decyzję tę utrzymał w mocy wskazując skarżącym, że stosownie do art. 10 k.p.a. organ powiatowy w pełni zapewnił im możliwość udziału w postępowaniu. Byli bowiem powiadamiani o wszystkich czynnościach organu, jak również o możliwości zapoznanie się z aktami sprawy. Odnosząc się zaś do twierdzenia skarżących, iż inwestor w dniu 27 lipca 2015 r. dokonał przyspawania uprzednio usuniętych stalowych uchwytów słupów konstrukcji wiaty Sąd wyjaśnia, że przedmiotem zaskarżenia była decyzja, którą Sąd kontroluje na datę jej wydania. Tym samym nie wchodzą w zakres kontroli sądowej czynności inwestora wykonane ewentualnie po wydaniu zaskarżonej decyzji. Przywołany zaś przez skarżących wyrok tut. Sądu sygn. akt II SA/Gl 38/15 odnosił się do budynku mieszkalnego, nie pozostaje zatem w związku z niniejszą sprawą. Odnosząc się zaś do podniesionego w trakcie rozprawy zarzutu pełnomocnika skarżących, iż w postępowaniu pominięto właścicieli nieruchomości sąsiedniej pomimo, że E. N. brała udział w oględzinach i podniosła kwestie dotyczące uciążliwości wędzarni Sąd wskazuje, że jak wynika z akt sprawy we wszczętym w dniu 2 września 2014 r. postępowaniu w przedmiocie samowolnej budowy wiaty wymieniona przez pełnomocnika osoba nie brała udziału w żadnych czynnościach. Postępowanie, jak to wielokrotnie wskazano powyżej, nie dotyczyło zresztą wędzarni, co do której toczyły się czynności odrębne, a jedynie wiaty stanowiącej oddzielny obiekt. Nadto wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym w tej mierze orzecznictwem sądów administracyjnych zarzut pominięcia w postępowaniu może zgłaszać jedynie osoba, która w postępowaniu nie uczestniczyła, a nie inny podmiot. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi uznając ją za niezasadną i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.