II SA/Gl 829/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku – Białej odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie cofnięcia P. L. uprawnień do kierowania pojazdami. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Starosty [...]. Wniosek ten nie zawiera żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W literaturze przedmiotu istnieje spór dotyczący rozumienia użytego w przywołanej regulacji pojęcia "w graniach tej samej sprawy". Przyjmuje się, że w razie wniesienia skargi na decyzję wydaną w trybie nadzwyczajnym dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Zgodnie z poglądem przeciwnym, przedmiotem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej może być tylko i wyłącznie żądanie wstrzymania aktu zaskarżonego do sądu. Opowiadając się za pierwszym z przedstawionych stanowisk zauważyć należy, że użyte w treści art. 61 § 3 P.p.s.a. sformułowania "w graniach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 P.p.s.a., który określa przedmiot sądowej kontroli, a także regulacji art. 134 P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a., wskazujących na zakres tej kontroli. Zgodnie z art. 135 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w graniach sprawy, której dotyczy skarga. Pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zatem zbliżone ramy prawne. Wobec tego przyjąć należy, że zakresem unormowania art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że wnioskiem skarżącego została objęta decyzja Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydana w postępowaniu zwykłym. Decyzja ta znajduje się zatem w graniach niniejszej sprawy, rozumianej w sensie materialnym, wobec czego wydanie postanowienia w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. w odniesieniu do tego aktu jest dopuszczalne. Podkreślić jednakże wymaga, że treść art. 61 § 3 P.p.s.a. nie przewiduje po stronie sądu obowiązku uwzględnienia wniosku skarżącego, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania aktu od wystąpienia w sprawie powołanych na wstępie okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Należy również nadmienić, iż wniosek o wstrzymanie wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić tylko wtedy, gdy ujawnione zostaną szczególne okoliczności uzasadniające skorzystanie z tej instytucji procesowej. Obowiązek ich wykazania spoczywa na wnioskodawcy. Nie wystarczy samo przywołanie przepisu, ponieważ wniosek powinien zawierać motywy odnoszące się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (tak w postanowieniach NSA: z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/04, Lex nr 799468, z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt FZ 474/04, Lex nr 1405434 oraz z dnia 9 stycznia 2015 r. sygn. akt IOZ 1205/14, z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt IOZ 1236/14). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji objętej wnioskiem skarżącego, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zawierał uzasadnienia. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wskazał bowiem żadnych okoliczności uzasadniających, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.